Is het raar dat ik onbewust mijn zus haar zwangerschap lijkt te negeren?

Met 15 weken zwangerschap heb ik mijn zoontje verloren in een best heftige en traumatische miskraam, een paar week later hoorde ik van mijn zus dat ze 3 maand zwanger is. Voornamelijk heel blij voor haar natuurlijk.. maar nu merk ik ineens dat ik het er bewust of onbewust niet over heb of denk. Ik heb het gevoel dat ik mijn miskraam wel redelijk verwerkt heb.. maar toch lijk ik ongewild haar zwangerschap te negeren.. hoe kan dit en hoe kan ik hier het beste mee om gaan? Want het heeft niks met misgunnen te maken ofzo..

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik vind dat niet raar. Je vertelt dat je zelf een traumatische ervaring achter de rug hebt met je miskraam. Vreselijk! Misschien heb je het wel zo'n beetje 'verwerkt', maar dat wil niet zeggen dat je er geen verdriet meer van kan hebben. Juist nu je geconfronteerd wordt met de zwangerschap van je eigen zus, word je weer herinnerd aan die nare tijd. Als een vers litteken dat nog steeds schrijnt en pijn doet zodra hij wordt aangeraakt. Je zou er met je zus over kunnen praten. Probeer haar uit te leggen dat je blij voor haar bent, maar dat je haar zwangerschap soms probeert te negeren om je eigen pijn uit de weg te gaan. Dat je soms moeite hebt om erover na te denken of te praten, niet om haar tekort te doen, maar omdat alles wat met zwangerschap te maken hebt voor jou nog zo'n heikel iets is. Nu ze zelf zwanger is, zal ze daar alleen maar meer begrip voor kunnen opbrengen. Uiteindelijk kan het jullie alleen maar dichter bij elkaar brengen, denk ik. Sterkte. Toegevoegd na 1 minuut: En als praten niet lukt of te gevoelig ligt, zou je haar bijvoorbeeld ook een brief kunnen schrijven. Dan kun je je gevoelens wat beter onder woorden brengen.

Het kan een vorm van 'ontkennen' van je verdriet zijn. Op het moment dat je er wel aandacht aan besteedt doet het misschien pijn, dus vermijdt je het maar. (ik weet niet zeker of dat zo is hoor, het is een vermoeden). Persoonlijk zou ik zeggen, ga met je zus praten en deel jullie ervaringen, want volgens mij heb jij je miskraam nog niet helemaal goed verwerkt en erover praten en juist geconfronteerd worden met andermans zwangerschap kan je daarbij helpen. Sterkte met het verlies van je kindje!

oef wat heftig voor je :O/ het is wel begrijpelijk dat je niet zo rete enthousiast bent. je weet wat het is want je hebt het zelf meegemaakt, en dat is beslist niet niks! je hebt het (deels?) verwerkt, maar je word weer met de neus op de feiten gedrukt, het blijft een gevoelige plek. je kan je zus vertellen dat je echt heel blij bent voor haar, en dat je het haar van harte gunt maar dat het voor jou nog een beetje dubbel en confronterend is. wie weet houd ze hier wat rekening mee en kan ze het ook over anderen dingen hebben met jou behalve haar zwangerschap. misschien is het ook wel een beetje de angst..... eerst maar zien of het goed gaat, en tot die tijd hou ik me er niet zo mee bezig en verwacht ik niets. met wat begrip voor elkaar hoeft je je hier niet schuldig over te voelen hoop ik.

praat met je zus, ze heeft er vast begrip voor & samen kunnen jullie er vast een oplossing voor vinden!

Mischien ben je onbewust bang dat het bij haar ook nog mis gaat en wil je er nog niet zo aan binden , maar als de kleine er is dan is dat gevoel zo weg , praat er met haar over want voor haar is het ook niet leuk en ze zal je vast wel begrijpen , good luck

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100