Waarom is het zo makkelijk om meer dan een persoon lief te hebben, maar wordt dat in een relatie, en in deze maatschappij niet geaccepteerd?

Op het moment dat je een vaste relatie aangaat (compleet met boterbriefje) wordt je geacht geen gevoelens meer te koesteren voor anderen. Toch laat de grote hoeveelheid vreemdgangers zien dat dit een relatiemodel is met een beperkt succes. Zouden er relatievormen kunnen ontstaan met meer vrijheid in dit opzicht die ook maatschappelijk geaccepteerd kunnen worden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik heb er wel een theorie over waarom van oudsher meervoudige relaties niet geaccepteerd worden, of alleen geaccepteerd als er sprake is van polygynie (één man, meer vrouwen): ik denk dat dat vooral te maken heeft met erfrecht. Denk er maar eens over na: betrouwbare anticonceptie (afgezien van compleet celibaat) is in feite een heel recente uitvinding. De pil is bijvoorbeeld in Nederland geïntroduceerd in de jaren 60 van de afgelopen eeuw, en terwijl het condoom ouder is, is dat ook pas sinds de tweede helft van de afgelopen eeuw goed verkrijgbaar. Als je kijkt naar erfrecht, dan is het in de meeste tijden en plaatsen zo geweest dat het vooral ging om wat de kinderen (of zelfs alleen de zonen) zouden erven van hun vader, niet van hun moeder. Sterker nog, vrouwen waren vaak wettelijk niet handelingsbekwaam en hadden geen eigendom. Wat een echtpaar na zou laten aan zijn kinderen was dus vooral een zaak voor de man. Dan wilde je als man natuurlijk wel graag dat je land en andere bezittingen ook echt naar je *eigen* kinderen zou gaan, dat je niet je hele leven hard werkte om de kinderen van een andere man iets na te laten. Dat kon je alleen zeker weten als je vrouw monogaam was, seks had met jou alleen en met geen andere man. Dit verklaart de dubbele moraal als het gaat om buitenechtelijke seks: als je als man buiten de deur snoept, loop je niet het risico dat je een erfenis nalaat aan de kinderen van een andere man. Als je vrouw buiten de deur snoept, loop je dat risico wel. Dus hou je je vrouw binnen, en ga je er zelf wel op uit. In een situatie als deze, waarin de 'kuisheid' van de vrouw zo'n belangrijke rol speelt, krijg je dat regels over die kuisheid algemeen aanvaard worden binnen de maatschappij. En vervolgens ook terechtkomen in religie. Er is toch immers geen betere manier om een regel die zo belangrijk is te handhaven dan door te suggereren dat afwijken van de regel leidt tot de straf van één of andere god. Tegenwoordig hebben we een uitgebreid scala aan anticonceptiemiddelen waardoor een vrouw niet zomaar kinderen krijgt bij iedere man met wie ze het bed deelt. Dus een heel belangrijke reden voor de regels over monogamie is weggevallen. Maar regels die zó diep geworteld zijn in de maatschappij, al millennia lang, blijven onderdeel van de heersende mores binnen de maatschappij. Het zal dus nog wel even duren voordat non-monogamie algemeen aanvaard wordt. Ik denk eerlijk gezegd dat geen van ons dat nog zal meemaken.

Zouden er relatievormen kunnen ontstaan met meer vrijheid in dit opzicht die ook maatschappelijk geaccepteerd kunnen worden? Op dit moment nog niet. In een relatie kan het wel geaccepteerd worden. Het is maar net hoe jullie daar zelf tegenover staan. Ik kan het nog niet accepteren, omdat ik het een bedreiging vind voor mijn eigen relatie. Er kruipt door mijn lichaam een gevoel van angst. Ik moet dan nagaan denken of ik dat wil of mijn partner dat wel wil en wat betekent de uitkomst dan voor mijn relatie. Ik heb liever dat we er niet over nadenken en dat alles zo blijft,... zo is het goed. Angst angst angst voor verliezen.

Een boterbriefje betekend niet dat je geen gevoelens meer mag hebben voor iemand anders. Maar het betekend wel dat je besloten hebt en belooft hebt niets met iemand anders te beginnen voor de rest van je leven. Als je daar niet achter staat moet je die belofte niet doen. Of er relatievormen kunnen ontstaan met meer vrijheid? Gedeeltelijk wel, alleen zijn mensen van nature jaloers en dat maakt dit soort relaties ingewikkelder. Vooral voor een man, want hoe weet een man zeker dat een kind zijn kind is. En of het matschappelijk geaccepteerd kan worden? Ja natuurlijk. Er zijn maatschappijen waar dit anders geregeld is, van polygamie tot matriarchisch samenlevingen waar mannen geen rechten hebben en vrouwen zoveel mannen mogen hebben als ze willen. Dit soort samenlevingen bestaan al vele jaren en het is niet onmogelijk dat dit in onze samenleving weer gebeurd. Echter zie je dat steeds meer samenlevingen naar ons model geen ipv andersom, dus of het ook gaat gebeuren..

Nou het zou voor sommige mensen misschien wel werken, maar ik zou mijn partner toch met niemand kunnen/willen delen. Kan me ook niet voorstellen dat er mensen zijn die ECHT van elkaar houden en dan zoiets goedkeuren van de ander. Ik kon een man die had 3vrouwen (hij kwam uit Afrika) en zelfs in Nederland ging hij nog met verschillende vreemde vrouwen vreemd. Volgens mij hou je dan gewoon niet van de persoon(en) waarmee je samen bent.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100