Waarom worden schoonmoeders altijd afgespiegeld als vreselijke wezens?

Toegevoegd na 1 uur:
Ik zelf ben 35 jaar getrouwd en heb mijn schoonmoeder maar heel kort gekend. Zij is overleden een half jaar na ons huwelijk. Vandaar mijn vraag

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Schoonmoeders zijn niet zo vreselijk als beweerd wordt, maar ze zijn altijd een leuk object voor grapjes. Toen mijn schoonma nog leefde, vertelde ik haar die schoonmoeder grapjes met veel plezier en ze lachte daar altijd luidkeels om. Ik kon enorm goed met haar opschieten.. Let wel..opschieten. Niet op haar schieten.. en we lachten veel en vaak met elkaar. Voor mij gold het in elk geval niet dat ze zo 'vreselijk' was.. Groet, Ton

Omdat ze vaak de kant vand e kinderen kiezen in gevallen waar discussie plaats vindt tussen twee echtegenoten. Daarnaast hebben veel mannen last van het mama suyndroom en leg je het als schoondochter vaak af tov mama.

Wanneer je een relatie krijgt, dan krijg je je schoonfamilie er gratis bij. Misschien heb je geluk en kan je het hartstikke goed met je schoonfamilie vinden. Het voelt misschien wel aan als je tweede familie. Echter bij een groot deel van de mensen is dit niet het geval. Nou moet erbij gezegd worden dat vrouwen vaker problemen hebben met hun schoonfamilie, dan mannen. Het familie lid met wie vrouwen het meeste problemen hebben is negen van de tien keer hun schoonmoeder. Je schoonmoeder is de moeder van je vriend of man. Maar waarom hebben we eigenlijk zo'n hekel aan onze schoonmoeder..........?

Soms klikt het niet met de schoonfamilie en dat kan net zo goed de schoonvader een zwager of schoonzus zijn. Maar dat wordt teveel voor al die moppentappers en daarom is de schoonmoeder het mikpunt geworden.

Omdat als er problemen zijn men meestal de kant van haar kind kiest dus je echtgenoot.

Omdat ze het (soms) ook zijn! Toen de mijne overleed, was er geen blijdschap,maar wel een enorm gevoel van opluchting in de familie.

Omdat schoonmoeders soms snel (voor)oordelen over de partner van hun zoon of dochter. Best veel vrienden hoor ik ook klagen over hun schoonmoeders en ook hoor ik vaker ouders klagen over hun schoonzoon/dochter. Ik denk dat moeders vaak de partner van hun zoon of dochter gewoon niet goed genoeg vinden en dat ze dat een beetje laten merken.

Ze moeten hun kind afstaan aan een onnozele hals die schoonzoon of schoondochter heet. Vind je het gek dat ze saggerijnig worden?

Mazzel, maar om terug te komen op je vraag: het zijn ook vreselijke wezens, uitzonderingen daar gelaten.

Heb geen idee, misschien omdat ze sterk geneigd zijn de kant van hun dochter te kiezen. En dat mogelijk weer omdat vrouwen emotioneel elkaar iets beter liggen? Ik kon in ieder geval wel goed opschieten met mijn -inmiddles overleden- schoonmoeder. Soms beter dan met m'n vrouw :-)

Zoals ik heb ervaren, zijn ze niet alleen vreselijke wezens, maar zoals de mijne was, zeg ik altijd "het is een ouwe heks". Dit omdat ze mijn huwelijk zo verziekte met haar bemoeizucht, dat ik soms dacht dat ik met haar getrouwt was, of dat haar dochter te goed was voor me....... En zo zou ik nog wel verder kunnen gaan........

Even afgezien van het feit dat er talloze verstandige schoonmoeders zijn, is het een natuurlijk iets. Vooral de relatie schoonmoeder/schoondochter ligt vaak moeilijk, omdat sommige schoonmoeders het idee hebben dat hun zoon het vroeger bij hen thuis beter had dan nu bij zijn vrouw. Schoonmoeders gaan zich dan weer bemoeien met hoe het huis schoongehouden moet worden, het kind verzorgd, het eten gekookt, de was gedaan, enz. Bij schoondochters geeft dat irritatie, die soms zo hoog kan oplopen dat er ruzies door ontstaan.

In eerste instantie zou ik reageren dat dat niet voor iedereen geld, MAAR ik denk dat het vanuit de natuur, vanuit instinct en vanuit het rolpatroon er altijd wel iets is van 'weten waar je staat' en 'wie weet het beter voor mijn partner/ zoon/dochter' tussen een persoon en schoonmoeder. Want in feite is de moeder tot ongeveer 18 verantwoordelijk en zou dus weten wat het beste is voor een kind. En later wisselt die rol, waardoor moeder in denken en doen moeten veranderen. Bij een partner wordt ze daar meer bewust van dan als het kind alleenstaand is. De een heeft daar meer moeite mee dan de ander, maar het is wel een proces wat ze allemaal meemaken als ze schoonmoeder worden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het bij mijn eigen moeder nooit verwacht had dat ze heel erg zou worden, maar af en toe denk ik wel eens; waar bemoei je mee als ze het over de partners van mijn zussen heeft. Het komt uiteindelijk terug op bezorgdheid en onvoorwaardelijke liefde, en als je, naast het aanhouden van je grenzen, af en toe wat accepteert en toelaat kom je een heel eind.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100