Is een adoptiewens voor mannen net zo sterk als voor vrouwen?

Gezien het feit dat mannen evolutionair gezien zoveel mogelijk hun eigen genen willen verspreiden.
Is een adoptiekind voor hun dan niet (onbewust) een bedreiging?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Veel mannen willen net zo graag vader worden als vrouwen moeder en dat is maar goed ook. Met adoptie is het emotionele verschil van de ouders tot het kind kleiner dan bij een eigen verwekt kindje, dan immers woont het 9 maanden in de moeder maar niet in de vader. Na de geboorte geeft vooral de moeder het kindje (borst)voeding en verzorging. Bij adoptie beginnen vader en moeder alle beide vanaf eenzelfde punt, wel elk met eigen gevoelens. Vadergevoelens zijn echter ook zeer sterk, vergis je niet. De evolutionaire achterstand van de man heeft hij goed weggewerkt, de moderne man en vader kent zijn verantwoording en wil daar niet eens voor weglopen. Veel mannen zouden volgens mij zelf wel een zwangerschap willen doormaken als dat zou kunnen. Nederlandse mannen schijnen gemiddeld genomen ook tot de beste vaders te horen is uit onderzoeken gebleken. Er is dus geen argument te verzinnen dat mannen een minder sterke adoptiewens zouden hebben als vrouwen. Als je -als man- door alle tests en onderzoeken bent gekomen, heb je haast een bevalling achter de rug. Kleinerend doen over (ouders van) geadopteerde kinderen is dan ook volkomen misplaatst. Mannen geven aan een adoptiekind dan weliswaar geen genen mee maar wel hun liefde , waarden, normen en - door nurture- deels hun karakter. Het is gemakkelijker biologisch vader te worden dan door de adoptieselectie heen te komen. Als biologische- en pleegvader heb ik enig vergelijkingsmateriaal, ook heb ik veel contact met adoptieouders, die krijgen een antecedentenonderzoek, naast een biologische en psychologische screening , waar veel biologische vaders niet doorheen zouden komen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100