Wat is een mooi dagelijks rouwritueel?

Voor mijn overleden zoontje wil ik graag een dagelijks ritueel verzinnen, zodat ik iedere dag even een momentje heb dat ik aan hem kan denken.
Zelf heb ik al een paar ideetjes, maar ik ben heel erg benieuwd of iemand nog suggesties heeft waar ik nog niet aan heb gedacht.

Toegevoegd na 7 minuten:
Hij is bij zijn geboorte overleden en nog niet erg lang geleden.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Maak een mooi altaar, dit kan binnen of buiten. Daarop zet je dingen die te maken hebben met je zoon en met jou (en anderen). Je kunt een bepaald thema nemen. Ga op zoek naar spulletjes/ foto's teksten die symbool staan voor dit thema. Door een thema te nemen baken je het af, en kun je voor jezelf ook andere aspecten van het proces de aandacht geven. Ik kan me bv voorstellen dat je een bv. week lang (of maand, wat jij wil) het thema "verdriet" wilt uitnodigen voor het ritueel, dan kun je daar na een periode die je zelf hebt bepaald ook weer afsluiten, zodat je er niet heel lang in blijft hangen want ook gevoelens als boosheid mogen er zijn. Andere ideë: schrijf een soort gebed en lees dit dagelijks (hardop of in jezelf) Neem de tijd voor jezelf, heel veel kracht en sterkte gewenst met dit moeilijke proces.

Ha, die m0nieKie; Ik denk dat ik geregeld een plekje zou bezoeken waar mijn zoontje graag kwam. Of een stukje lezen wat hij ook graag las. Of naar een favoriet stukje muziek van hem luisteren. Toegevoegd na 2 uur: Lees net de aanvulling. Dan heb je helaas niets aanmijn suggesties, maar iemand anders misschien wel. Misschien weet je je nog een mooi moment van tijdens of rond de zwangerschap. Waar was je toen je zeker wist dat je in verwachting was? Of toen je hem voor het eerst voelde? Misschien was dat op een mooie plek waar je dan nog eens terug kunt gaan. Misschien anders een klein sieraadje met zijn naam erin gegraveerd.

Ik weet niet hoe vers het is. Maar dagelijks naar het graf lopen is een fijne bezigheid En dan daar dagelijks een kaarsje aan steken. Je kan ook dagelijks een soort dagboek bijhouden met verhalen over je zoontje of verhalen over je eigen gevoelens. Wat bij mij heel erg hielp was gedichten schrijven. En dit bewaren in een mooi boekje. Deze gedichten waren dan wel niet dagelijks geschreven maar wel een mooie manier om te verwerken en dingen van me af te schrijven. Mensen vonden het heel bijzonder dat een jongen van mijn leeftijd zulke gedichten had geschreven. Sterkte!

Bronnen:
Eigen ervaring!

ik zou een mooie ketting dragen met een hangertje die zijn naam draagt heel persoonlijk

Een klein tafeltje op een rustig plekje in je huis neerzetten, en een paar kleine dingetjes van hem op het tafeltje leggen, en foto, kleertjes, een beertje ofzo, en een kaarsje die je eventjes aan kan steken

Mogelijk heb je een foto van hem. Foto in een sleutelhanger aan je auto, huis of fietssleutels. Zo neem je je kindje overal mee naar toe. Kan ook sokje of knuffel zijn wat je voor hem had gekocht of gekregen.

Brand elke dag een kaarsje voor een foto van hem.

... wat ik bij mijn dierbaren doe is iedere avond bij hun foto even in gedachten met hun mijn belevenissen van de dag doornemen, en n kushandje geven.

Heb je hem nog even vast mogen houden? En zijn gezichtje gezien en zijn handjes en zijn voetjes gevoeld. Het is jouw kindje, hij heeft jou moeder gemaakt. Het kaarsje opsteken ritueel is het sterkste wat ik kan bedenken. En daarnaast als je s morgens het gordijn opentrekt, even naar de hemel kijken. Of je nu wel of niet gelooft in een hemel: hij heeft geleefd, en zijn energie is ergens.

Een nichtje van mij heeft ook een kind verloren, zij heeft in een hoekje van de kamer een foto neergezet, een kaarsje, een klein vaasje met altijd 1 bloem en een knuffel. Elke avond steek ze het kaarsje aan en dat is dan haar moment met hem.

wat vreselijk zeg. ik weet niet waarvoor je heb gekozen. begraven of cremeren. in het laatste geval kan je een tattoo met zijn as laten zetten. ik heb ook een kindje verloren iets voor de helft van de zwangerschap. ik had al een knuffel gekocht die ik nooit heb kunnen geven. mijn ritueel was altijd een beetje die knuffel afstoffen rechtzetten ect. je kan ook een forum opzoeken met lotgenoten. meestal zijn dat engeltjes fora. je kan ook alles kwijt op een gratis vlindersite. www.vlindersite.nl daar kan je dagelijks praten met andere mensen die het gebeurt is. is ook een goede verwerkings manier. iig heel veel sterkte ermee. x

11 jaar geleden heb ik ook een Dochtertje verloren bij de geboorte. ik heb een babyengeltje op mijn schouders laten tattoren. Zo draag ik haar elk dag mee in mijn hart en mijn schouders.wat je ook gaat doen meid sterkte. het ergste wat een ouder kan mee maken is je kind verliezen.

Wat erg voor je, heel veel sterkte alvast. Ik heb 20 jaar geleden ook zo mijn zoontje verloren en terwijl ik dit schrijf kijk ik naar de enige foto die ik van hem heb, in het begin stond die foto in een lijstje, later kwam hij in het lijstje bij de andere kinderen die na hem kwamen en die wel mochten blijven leven. Voor mijn andere kids is het heel gewoon dat de foto van hun overleden broertje altijd hier staat. Met een een kaarsje,een knuffel, later toen mijn kinderen groter werden, kochten ze afentoe een kaartje of knuffel voor hem op zijn sterfdag en die staan hier ook allemaal. Zo is Merijn altijd bij ons. Jij heel veel sterkte bij het verwerken van dit verdriet,ik denk aan je.

Niet iets voor iedere dag, maar 1 keer per jaar misschien een ballon oplaten. In de feestwinkel heb je witte hartjes bijvoorbeeld. Kan erg heftig zijn, maar ook helend.

Start een dagboekje. Schrijf hier zo ' dagelijks' mogelijk een klein stukje in , gericht aan dat kleine mannetje. Fijne dingen, maar ook pijnlijke dingen. Het lijkt me heel troostend, op het moment dat je opnieuw iets vreselijks meemaakt, aan dit verloren kindje te kunnen melden, dat je blij bent dat hij dit niet hoeft mee te maken. Je kunt met dit boekje, of deze boekjes doorgaan, zolang je wilt. Je merkt vanzelf wanneer de behoefte minder wordt of zelfs overgaat.

Als eerste nog gecondoleerd met dit verlies , en heel veel sterkte ! Je hebt al mooie suggesties gekregen , en persoonlijk zou ik een klein hoekje of een ander plaatsje in huis inrichten met een paar herkenbare spulletjes , een klein lichtje , en telkens weer een vers bloemetje . gewoon een plaatsje , duidelijk herkenbaar , maar niet te overheersend . Gr. en nogmaals sterkte gewenst .

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100