Hoe kan ik iemand vertrouwen in een liefdesrelatie?

Vanwege eerdere slechte ervaringen is het voor mij erg moeilijk om vertrouwen te hebben in de ander. Ik betrap mezelf erop dat ik vaak twijfel terwijl dat misschien helemaal niet nodig is. Hoe leer ik vertrouwen te hebben in de ander? Want dat wil ik zo graag..

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Eerst je hoofdvraag: Een relatie (liefde of niet), is een basis van wederzijds respect. Respect kan niet ontstaan als er geen vertrouwen is. Vertrouwen is een begrip dat aangeeft dat je voldoende verwachtingsbevestiging hebt, waardoor je 'weet' hoe een ander reageert of handelt in bepaalde situaties. Wanneer we over een liefdesrelatie spreken, is het een relatie die erg belangrijk is voor je persoonlijke ontwikkeling. Daarmee wil je eigenlijk naast jezelf een steunpunt hebben als je even niet op jezelf kunt vertrouwen. En dus.... Het belangrijkste in een relatie is dat je op jezelf kunt vertrouwen. Want ook al wordt je samen 'een' in een relatie, wanneer die ander weer wegvalt (om wat voor reden ook), moet jij nog altijd verder kunnen. Ik bedoel niet dat je 'egoistisch' alleen aan jezelf moet denken voor je aan een ander denkt, maar je moet 'weten' wie je zelf bent en wie je niet bent. Als je eenmaal vertrouwen in jezelf hebt en zelf keuzes kunt maken, waar je een goed gevoel bij krijgt, groei je aan de hand van je zelfvertrouwen. Wanneer je voldoende zelfvertrouwen hebt, wordt je keuze voor een ander vaak ook voor iemand die in zichzelf vertrouwt. Vanaf dat moment kun je (in het geval dat je je beide tot elkaar aangetrokken voelt) samen naar elkaar toegroeien en soms kom je nieuwe gebieden van jezelf tegen. Als je niet alles met elkaar kunt delen, dan is de relatie niet stabiel genoeg. Je zult het vast lang uit kunnen houden, maar uiteindelijk is hij minder bevredigend dan wanneer je geheel op jezelf EN de ander kunt vertrouwen. Dus...Vertrouw eerst op jezelf. Ben je zeker van jezelf, dan is een ander een aanvulling bij jou. Zodra je niet het gevoel hebt dat iemand een aanvulling is, ga je je afvragen of je de keuzes die jij niet durft te maken en overlaat aan een ander wel kunt neerleggen bij die ander. Vertrouw dus eerst jezelf. Daarna kun je kijken, waarom die eerdere slechte ervaringen hebben plaatsgevonden: Gedane zaken nemen geen keer en dus mag je best kritisch tegen jezelf zijn: Goh, ik ben eigenlijk maar een sukkel geweest dat ik dit of dat toeliet. Dat gebeurt me niet meer. 'zie reactie'

Ik denk dat het van belang is om vooral vertrouwen in jezelf te hebben. Ik weet (uit ervaring) dat dat moeilijk is als een ander je vertrouwen schaadt, maar je moet je enkel realiseren dat een relatie pas echt mooi is als je je helemaal kunt laten gaan en het uiteindelijke op je bek gaan (mocht dat gebeuren) voor lief neemt. Al het mooie dat je vóór het moment van op je bek gaan hebt meegemaakt nemen ze je niet meer af! Kort gezegd: het is een manier van denken. Genieten zolang het kan.

Je bent nogal eens tegen de lamp gelopen blijkbaar. Daar wellicht lessen uit getrokken? Lijkt me een gevoelskwestie wie je wel of niet kan vertrouwen als het om je diepste gevoelens gaat. Hier zijn denk ik geen regels of adviezen voor.

Vertrouwen komt uit jezelf, een ander kan dit helaas misbruiken deze mogelijkheid is er altijd. Het enige dat helpt om iemand te vertrouwen is het positieve van de mens inzien en niet het negatieve. Oftewel hopen

Volgens mij kan dat tegenwoordig niet meer. Mensen zien relaties als tijdverdrijf en als statussymbool. Als ze een betere kunnen vinden ruilen ze je in. Van liefde is weinig te bekennen. Toegevoegd op 27-04-2009 11:36:13 Zoals je merkt heb ik hetzelfde probleem als jou... Ik hoop dat ik heel erg ongelijk heb. En het zal misschien ook wel meevallen. (beetje zwart wit hoe ik het hier breng)

als je twijfelt is komt dat dan vanwege je slechte ervaringen of door het doen en laten van je huidige partner? tegenslagen in het leven komen wel bij iedereen voor denk ik op verschillende vlakken. ik denk wel dat wederzijds vertrouwen belangrijk is in een relatie. hoe moeilijk het ook is moet je misschien een keer voor jezelf te besluiten een nieuwe start te maken op de manier hoe je tegen relaties aankijkt, dus wat meer focussen op de positieve aspecten en optimistisch naar de toekomst kijken (mbt je huidige relatie.)

Wat denk ik belangrijk is is dat je voorgaande ervaringen niet als maatstaaf neemt. In je relatie zal je partner het gebrek aan vertouwen nooit als positief ervaren. Vertrouwen bouw je langzaam op en als je je makkelijk laat kwetsen zal dit een moeizaam proces zijn, voor allebei. Een relatie hoort boven alles leuk te zijn, focus op de dingen die leuk zijn in plaats van direct te denken waar het allemaal mis zou kunnen zijn. Als je geniet van de dingen die jullie samen doen ontstaat er vanzelf een eenheid en een band die vertrouwen mogelijk maakt. Als die band er niet is moet je je afvragen of die er wel kan komen en of je die moeite wel wilt nemen. En gooi jezelf niet meteen te grabbel als die band er nog niet is, dat leidt alleen tot meer gekwets en dan wordt het de volgende keer alleen maar moeilijker.....

Ha, die Samira; Met vertrouwen is het net als met veel andere gevoelszaken tussen mensen; je krijgt uiteindelijk terug wat je geeft en vice versa. Als je merkt dat iemand jou kan en wil vertrouwen zal het een stuk makkelijker zijn dat terug te geven. Dat je door je ervaringen voorzichtig bent geworden is begrijpelijk, maar laat je gevoel voor anderen er niet door vertroebelen.

Hmm, wat betekent het eigenlijk...ver-trouwen. Gaat het niet over intimiteit die (we overigens allemaal) geleerd hebben te zoeken buiten onszelf? Als kind leren we allemaal dat we liefde moeten verdienen anders worden we uit de verbinding gezet, als je niet lief bent dan.....als je je niet gedraagt dan......als je niet doet wat goed is voor mij dan........ Als we onszelf trouw zijn kan niemand wezenlijk ons vertrouwen schaden. Wat zoek je bij een ander waar je nog niet met jezelf in intimiteit bent, waar je jezelf nog niet trouw bent, waar je jezelf nog "weggeeft" om zogenaamd liefde te ontvangen. M.a.w: waar ben je nog gericht op een ander zodat jij bestaansrecht hebt? Precies daar kun je pijn oplopen, als je jezelf helemaal trouw bent en dat leeft met alle risico's van dien kan niemand je vertrouwen schaden en kan niemand je kwetsen omdat je niets bij iemand anders zoekt. Je bent dan met jezelf getrouwd. Iedereen die jou dan iets "aan zal doen" zal voelen dat dat terug keert naar hem/haar zelf.

Door hem of haar te dúrven vertrouwen. Zelf heb ik geleidelijk aan mijn angst moeten overwinnen mijn huidige vriend volledig te vertrouwen. Kleine stapjes waren daarbij (achteraf gezien) voor mij het devies. Nou ben ik van nature redelijk zeker van mezelf maar ik merkte op een gegeven moment toen onze relatie steeds serieuzer werd dat toch vooral daar de emotionele schoen knelde. Ondanks dat hij me keer op keer zei dat ik absoluut de enige voor hem was voelde ik me te onzeker om hem te durven vertrouwen. Op zich kleine dingetjes als hem bijvoorbeeld eens ophalen na het voetballen en kennis maken met zijn (stap)vrienden hebben mij geleidelijk aan (weer) zo zeker gemaakt van mijzelf en mijn positie in zijn leven dat ik bepaalde angsten heb weten te overwinnen en nu eigenlijk op geen enkele manier meer bang ben dat hij me eventueel zou belazeren. Overigens viel er al een behoorlijke last van me af toen ik hem voor het eerst vertelde over mijn angsten en onzekerheid watdatbetreft. Praten met elkaar erover helpt!

Vertrouwen van een ander in een relatie, daar heb je lef voor nodig, durf... Want als jij jouw zwakke plekken laat zien, jouw pijnlijke plekken laat zien, dan kan die ander juist jouw hard raken daar... En dat risico te durven lopen, daar is lef voor nodig, durf voor nodig... Maar als je dat durft en de ander gaat om die plekken rode en witte cirkels schilderen en vervolgens jou als schietschijf probeert af te maken, weet dan dat dat geen goede partner voor je is en dat het zeer pijnlijk is als dat gebeurt... Maar als die ander in de relatie dan uitgenodigd wordt om ook zijn angst te laten varen en ook zijn kwetsbaarheden gaat meedelen, dan is dat wel een goede partner... Zoals een Duitser (spreekwoordelijk) zijn auto in de garantieperiode keihard aan de tand voelt, zou ik dit ook adviseren. Komt hij/zij goed door de garantieperiode heen dan kun je er nog jaren fijn in rijden... Doe het vooral, riskant en kan pijnlijk zijn, maar begin met volledig te vertrouwen en je zult zien dat het alleen maar helderheid geeft... Ik weet dat je dit helpt, doe er je voordeel mee... Toegevoegd op 27-04-2009 12:25:25 Dit is niet alleen zo in een liefdesrelatie, maar geldt voor elke relatie...

Niet.. Heb geduld. Doe alleen wat je zelf wil doen. Doe het ook langzaamaan, niet direct van hak op de tak springen. Je hebt alle recht om voorzichtig te zijn. :-)

Het is heel moeilijk om dat voor een ander te bepalen, ik kan dus ook alleen vanuit mezelf spreken en geloof me ik ben heel wat keren belazerd, beduveld enz. Toch blijf ik erbij dat je alleen de mooiste dingen uit een relatie / het leven haalt als je er vol in gaat. Terughoudendheid of wantrouwen helpen je niet vooruit, remmen je alleen af. Tuurlijk loop je daarbij het risico dat je weer op je bek gaat, maar je loopt eenzelfde risico dat je een hele mooie tijd tegemoet gaat. In het leven moet je risico durven nemen, men zegt niet voor niets "Durf te leven". Ik weet ook wel dat daar heel veel moed voor nodig is. Accepteer wat het leven je aanbied , zowel de vreugde als de pijn. Alleen dan kun je groeien en het beste uit jezelf, de relatie en het leven halen. Heel veel succes.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100