Hoe moet ik vertellen aan me strenggelovige ouders dat ik al een jaar heb met een jongen die 4 jaar ouder is? ben zelf 15....

Ik heb al bijna een jaar met een vluchteling hoe je wel het geen vluchteling meer kunt noemen want hij mag in nederland blijven en heeft een eigen woonplaats maar toen ik hem leerde kenne woonde hij nog in een kamp etc. Ik wauw het eerst geheim houden omdat ik niet zeker wist hoe dit zou uitpakken aangezien ik niet wist wat de toekomst me zou brengen omdat hij 19 is en ik 15 maar later bleek ik hem echt heel leuk te vinden en hij mij ook eerst dacht ik dat hij het voor de sex deed maar dat is dus niet zo want heb al bijna een jaar met hem en we hebben nu nogsteeds niks gedaan alleen wil ik het nu wel me ouders vertellen alleen zijn ze streng gelovig en ben er ook niet zeker van of ik dit moet vertellen ... eerst dacht ik ik vertel het ze wel volgend jaar wel als ik op kamers ben maar ik wil niet meer liegen enz. Tips plz... ❤❤❤

Weet jij het antwoord?

/2500

Dit lijkt me het ultieme moment om NIET eerlijk te zijn. ...en dat klinkt heel raar als ik dat schrijf. Ik zie, lees en hoor het... ik ben namelijk een voorstander van eerlijkheid boven alles... nou ja kennelijk toch niet. Dat je op 14 jarige leeftijd een vriendje wilt en tegenkomt en krijgt, kan allemaal, maar dat het een asielzoeker is, die ongetwijfeld in de ogen van je strenggelovige ouders alleen maar MIN punten oplevert... > Geloof / Leeftijd / Werk / Afkomst / Herkomst < ...in welke volgorde dan ook, om er maar een paar op te noemen... verder ben je natuurlijk vooral voor je vader nog 20.jaar te jong voordat je een vriend(je) mee naar huis mag nemen, wat zeg ik : so-wie-so mag hebben > volgens je ouders dus... Je denkt hier al lang over na en wilt het aan de ene kant wel vertellen, maar aan de andere kant ook weer niet... logisch. Je begrijpt hopelijk wel de mogelijke consequenties? Bij strenggelovige mensen , kerkgangers , kan het zo maar ineens gedaan zijn >BASTA< genoeg is genoeg. Wij zeggen , het is ons huis , wij willen etc. zo is het eeuwenlang gegaan en voor sommige mensen is het nog steeds zo. Wat is wijsheid? Als je voor je zelf hebt besloten dat je het toch wilt vertellen, dan gaat het alleen maar om de manier waarop? Hoe , wanneer en door wie... had je daar al aan gedacht? Als er een ouderling in de kerk is , of een familielid (tante/oma) of je hebt een oudere zus , dan zou je met diegene kunnen praten en vragen of hij / zij met je ouders wil praten of SAMEN dit vertellen. Houdt er wel rekening mee, dat de BOM kan BARSTEN op hetzelfde moment dat je het vertelt... dat je de deur gewezen wordt, dat je meteen weg moet... en dat je dus daarom wel een tas moet inpakken met kleren voor een paar dagen en een tandenborstel/-pasta/haarborstel/id-kaart(niet vergeten!)/mobieltje alles wat je nodig hebt de eerste tijd (spaarpotje? dagboek? sieraden?). OOK is het wel erg handig om van te voren een slaapplaats te regelen voor ten minste die dag , beter voor een paar dagen, vergeet je schoolspullen niet mee te nemen, zou niet handig zijn. Kortom #Wil je het vertellen, doe het dan samen met iemand , een vertrouwd iemand die jou EN je ouders goed kent , dat is een voordeel. Met iemand erbij is er een piepklein kansje dat er rustig gereageerd wordt. #Voordat je het vertelt, de vorige dag/avond, alles inpakken wat je mee wilt nemen als je ineens weg moet. -vervolg in reacties- Toegevoegd na 1 uur: Wat ik nog vergeet > zie reacties!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100