ruzie wat hun niks aangaat

mijn oom is een jaar geleden overleden, en vorige week in de steen gemold, ik mis hem nu zo erg, ik heb nu een afspraak met de afdelings directeur van als ik hem zo mis mag ik naar huis, en een paar meiden weten het helemaal niet maar ik wil het ook niet over hun hebben want ik durf het geneens aan mijn ouders erover te praten omdat ze dan boos worden want ze raken sneller overstress door het overlijden van mijn oom ik zit nu bij de vertrouwens persoon en hij weet wel het hele verhaal maar de meiden uit me klas niet en denken dat ik aan het spijbelen ben omdat ik soms niet naar gym kom omdat ik heb mis,, ik wil het verhaal niet vertellen aan hun omdat het mijn prive zaken zijn maar nu denken ze dat het spijbelen is.
kan iemand mij helpen???

xx

Toegevoegd na 9 minuten:
Ps. Ze denken dat het met hun temaken heeft met de vertrouwings persoon;) vergeten bij te zetten x

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Allereerst heel goed dat je bij de vertrouwens persoon gaat praten, want dat is heel belangrijk om er over te praten. Je mist je oom enorm en dat kan je niet allemaal alleen verwerken, er over praten helpt. Je hoeft het natuurlijk verder niemand te vertellen, maar bedenk wel, het is helemaal niet raar als je iemand zo mist, dat je daar last van hebt en ik denk dat veel mensen en ook de meisjes uit je klas, je zullen begrijpen als je zegt dat je er verdriet over hebt. Het is jammer dat je ouders je hierbij niet kunnen helpen, dit komt natuurlijk door hun eigen verdriet wat ze hebben. Maar als jij het niet wil vertellen is dat ook goed, zeg dat je je vaak niet zo lekker voelt, daar lieg je niets aan want je voelt je ook niet lekker als je verdrietig bent, en dat het niets met hun te maken heeft, maar iets van jouw alleen is. Ik wens je veel sterkte met het verwerken van je verdriet, misschien kun je eens kijken op de site van achter de regenboog, deze is speciaal voor kinderen en jongeren die iemand verloren hebben. Daar kan je lezen hoe andere mensen omgaan met een dergelijk verdriet, want het is echt niet makkelijk. Sterkte !

Bronnen:
http://www.achterderegenboog.org/index2.html

Ik zou het erop houden: "Geloof me nou maar, ik spijbel niet, maar heb zo mijn (privé)redenen." Meer niet, en is ook niet nodig. Immers, je wilt er klaarblijkelijk niet met hen over praten.

je hoeft je niks aan te trekken van die meiden. als het vriendinnen van je zijn, lijkt het me genoeg om te zeggen dat je er niet over wilt praten. en als geen vriendinnen van je zijn, kun je zeggen dat het hun zaken niet zijn. en dan gewoon verder niet op ze in gaan. en als ze toch doorgaan, en het word echt erg, en vervelend, dan zou je aan die afdeling directeur kunnen vragen of hij tegen die meiden zegt dat er echt een goede reden voor is.

Zeg alleen dat het om een reden gaat wat privé is. Als ze gaan zeggen dat het je beste vrienden zijn en geen geheimen voor elkaar houden, dan zeg je dat je er gewoon niet over wilt praten.

Zeg tegen je klasgenoten (of laat het zeggen door ene leraar) dat je af en toe afwezig zal zijn door priveomstandigheden. Simpel zat.. Willen ze echt weten wat er aan de hand is, dan kunnen ze het altijd nog persoonlijk aan je vragen. Misschien is het makkelijker voor jou om het verhaal te vertellen wanneer hun aan jou vragen wat er aan de hand is. Praat toch ook eens met je ouders, logisch dat het hun misschien wat overstuur maakt. Maar het is wel belangrijk om te blijven praten. Houd zelf het gesprek rustig en vertel je gevoelens. Zeg dan ook eerlijk dat je het moeilijk vind om erover te praten. En zorg er vooral voor dat je wel zo vaak mogelijk naar school gaat, ook naar gym. Wanneer je wel naar andere lessen gaat maar de gym overslaat kan dit inderdaad spijbelend overkomen, zeker als de situatie erg vaag is.. Zorg voor afleiding, die kun je op school zeker vinden. Sterkte!

vertelt aan iemand vertrouwd juf/meester/metor/vriend(in) ........... ik weet niet of dit help maar vroeger zat ik er niets mee en ik was altijd boos of moest ik gaan huilen me metor kwam naar me toe en vroeg wat er was en ik zij niks toen zij me metor tegen me het is de beste om of er te praat ik had oke ge zegt na school tijd had ik het vertelt.. en de volge de dag wat ik niet meer zo snel boos en ik ging niet meer huilen en het help echt

Het is de beste om met iemand over te gaan praate voor beelt met een Metor of vetelt het aan je. Vriend(in) Vroeger had ik ook zo een probleem maar dan anders... Me oude metor Wou et Mw. Praate en ik zij ik wil er niet over prate en en zij zei het is het beste om over praate .. En ik heb nog een voor beelt.. Me oude juf van groep 8 :. Iemand as bood en Ik was altijd boos of ik was verdrietig .. En ik ging naar de juf toe en ik zij tegen haar mag ik je spreeke in de pauze enndaa na had ik als vertelt en toen zij zen we kunnen. Wel elke school dag over praate en ik zij oké en zo ging het goed met me... Maar ik weet niet zeker of het bij jou helpt

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100