Kan iemand met een borderline stoornis, kritisch naar zichzelf kijken?

Je weet, als je bordeline hebt, na een aantal jaren wel waar jouw valkuilen zitten. Vaak is één daarvan, het onderhouden van vriendschappen. Hiermee kan iemand met borderline andere veel verdriet doen, maar de borderliner zal niet (of zelden) de schuld bij zichzelf zoeken.
Hoe komt dat? Hij wéét toch dat relaties moeilijk zijn voor hem en dat de kans erg groot is dat het, in ieder geval gedeeltelijk, zijn eigen schuld is dat die relatie misloopt. Kan hij dan niet naar zichzelf kijken en denken het komt door mijn borderline en dan zélf proberen om de relatie weer te herstellen, ipv de ander negeren en als de boosdoener blijven zien.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Iemand die ik heel goed kan heeft net de diagnose borderline gekregen. Op het moment dat er ruzie of een meningsverschil is legt hij inderdaad de schuld bij de ander, maar als hij weer tot rust is, weet hij heel goed dat het grotendeels aan hem ligt en aan zijn manier van reageren. Zélf de relatie herstellen is juist heel moeilijk, juist omdat hij weet (of denkt te weten) dat hij in de toekomst toch weer dezelfde fouten zal maken. Dan maar beter helemaal de relatie verbreken, want dan kun je ook niet meer in de fout gaan en die persoon dus ook niet meer kwetsen. Het is dus als het ware een vorm van beschermen van de ander en zichzelf. Uiteindelijk blijft er niemand meer over natuurlijk en daarom ben ik blij dat er nu een diagnose is en behandeling gestart kan worden zodat hij kan leren met zichzelf om te gaan en zijn valkuilen leert herkennen als ze zich voordoen en niet achteraf...

Borderliners die in behandeling zijn leren dat wel.

Het kan wel. Op de momenten dat een borderliner mensen afstoot wordt het moeilijker. Om nadien naar jezelf te kijken is makkelijker. Zelfreflectie is te leren, ook voor een borderliner. Al kost het een borderliner vele malen meer moeite. Toegevoegd na 5 minuten: Een borderliner denkt heel zwart - wit. Of een persoon is alles of een persoon is niets. Op het moment dat het perfecte beeld van iemand verstoord wordt, dan doet deze persoon helemaal af. Het is voor een borderliner moeilijk om in te zien dat een 'goed' persoon ook negatieve aspecten heeft. Zoals ieder mens dat heeft. Alleen bij een borderliner ontbreekt het grijze gebied. Zodra ze anders leren denken, kan de zelfreflectie ook vergroot worden. Toegevoegd na 1 uur: Oh ja, daarnaast reageert een borderliner heel impulsief, dus onnadenkend. Als je impulsief reageert dan denk je op dat moment niet na over de consequenties, laat staan dat je goed naar jezelf zult kijken. Een borderliner heeft ook grote stemmingswisselingen. Ze gaan van het ene uiterste naar het andere uiterste. Dat bemoeilijkt op sommige momenten het zelfbeeld en de zelfreflectie. Kijk maar eens naar jezelf als je ontzettend woedend bent om iets. De woede zorgt ervoor dat je niet objectief naar jezelf kunt kijken. Zodra de woede zakt kun je weer beter objectief kijken, waardoor je kijk ineens veranderd kan zijn. Voor een borderliner heeft dit continue. Een 'normaal' mens kan enigzins tot tien tellen, omdat ze enigzins begrijpen dat je vanuit je woede anders reageerd dan normaal. Een borderliner telt niet tot tien, zij reageren impulsief. Zelfreflectie wordt voor deze personen veel moeilijker, maar is niet onmogelijk.

Ik heb een bordeline stoornis en ja ik kan kritisch naar mijzelf kijken. Dat heb ik in therapie geleerd.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100