Is het van belang in een relatie dat beide partners ongeveer een even hoog iq hebben?

IQ geeft aan hoe logisch en snel je denkprocessen gaan. Kan/zal een groot verschil in IQ zorgen voor moeilijkheden in communicatie/humor/interesses?

Toegevoegd na 18 minuten:
Als iemand een link naar een wetenschappelijk artikel kan vinden waarin deze combinatie tussen iq en een goede relatie al dan niet bevestigd wordt ben ik erg dankbaar.

Weet jij het antwoord?

/2500

Nee. Er vallen niet voor niets zoveel mannen op domme blondjes...

niet van belang maar het zal waarschijnlijk niet verkeerd zijn in een relatie. Lijkt mij bijvoorbeeld niet echt chil om later een vrouw te hebben die echt nergens wat van snapt... Als je kijkt naar dat ene programma op tv, ben even de naam kwijd, waar van die vrouwen echt te domme antwoorden geven! nee dat lijkt me niks Van een schoon bord kun je niet eten...

Nee, dat is van marginaal belang. Het belangrijkste is dat beiden elkaar lief hebben, de rest is van ondergeschikt belang.

Een verschil is niet erg, maar als het groot is, wordt het wel heel lastig! Het lijkt mij ontzettend moeilijk in een relatie als je geen gesprek op je eigen niveau kunt voeren en steeds moet 'vertalen', of, als je de partner met het mindere IQ bent, je steeds af te moeten vragen of je niet iets mist, of niks begrijpt van de hobby's van je partner. Als het om een gezellig avondje stappen en een flinke pot rollebollen gaat, kom je er nog wel mee weg, maar als het serieuzer wordt.... Een vriendin van mij had eens een vriendje dat heel lekker was, maar toen hij niet begreep wat ze bedoelde toen ze zei: 'Doe niet zo irritant' was de liefde snel over...

Op de lange duur wel denk ik. Maar je, ik durf mij handen er niet voor in het vuur te steken.

het iq opzich is niet zo heel belangrijk in een relatie, maar je moet wel met elkaar kunnen praten en een beetje op 1 lijn zitten. als de 1 hele verhalen heeft en de andere snapt er helemaal geen moer van dan heb je niet veel aan elkaar lijkt me

Voor moeilijkheden zal het soms zorgen,maar er zijn stelletjes waar de een slimmer is dan de ander.En dat geeft niet,want we zijn niet allemaal gezegend met een hoog IQ. Sommige vrouwen/mannen vallen op type's die iets minder intelligent zijn.. Ik kan een paar mannen die een buitenlands vrouwtje hebben,want ze vinden de nederlandse vrouwen te bijdehand.... is een hele verkeerde gedachten,maar maak dat ze maar een wijs...

Ik heb eens een programma gezien waar men het er over had dat sommige mannen het heerlijk vonden om bij thuiskomst na een lange werkdag niet ook nog eens de wereldproblematiek etc. hoefden te doorspreken. Zij vonden het heerlijk. Ik moet er niet aan denken!

In een relatie is het belangrijk dat je communiceert. Wanneer je in een relatie niet op hetzelfde level kunt communiceren, als je elkaar niet "verstaat", dan kan het op de lange termijn mis gaan. In de zin dat de een zich sneller ontwikkeld (of anders ontwikkeld) dan de ander. Om elkaar in alle opzichten te kunnen "verstaan", denk ik dat beide partners ongeveer een gelijk IQ moeten hebben. Ik bedoel daar niet mee dat je exact hetzelfde getal moet hebben, maar wanneer de een b.v. onder het gemiddelde scoort en de ander is hoogbegaafd ben ik bang dat dat niet lang goed zal gaan.

Er zit natuurlijk wel meer in een mens dan een IQ-test meet, zo'n test zegt b.v. weinig over muzikaliteit en vele andere eigenschappen die een mens kan hebben en een goed ruimtelijk inzicht kan je IQ weer flink opkrikken zonder dat je op andere vlakken zoveel meer uitblinkt. Aan de andere kant moet het verschil ook weer niet al te groot zijn lijkt me, je moet wel een enigszins gelijkwaardig gesprek met elkaar kunnen voeren.

Nee. Als je werkelijk slim bent, dan weet je dat het geen competitie is. Dat je niemand hoeft te overtroeven. Je hoeft niet beter te zijn om je plaatsje te veroveren. Je hoeft dan niet 'sneller' te zijn om mooiere woorden te gebruiken. Het is geen wedstrijd. Dat hoef je alleen maar te doen als je gezien wilt worden. Maar in de juiste relatie wordt je gezien. Je wordt gehoord. Je mag je emoties tonen. Dus je hoeft niet raar te doen. Dus zeker niet met competitiegedrag. Je hebt respect voor elkaar.

Is niet altijd noodzakelijk. Maar het zal veel te maken hebben met karakters van beide partijen.. Ik verwacht dat een relatie niet alleen uit liefde kan bestaan, maar ook gevoed wordt vanuit kennis, interesse, ect. Maar ja, zo kijk ik er tegen aan, en er zijn ook genoeg gelijk gestemde die een relatie zien stranden of goed kunnen houden.!

Intelligentie alleen zegt op zich weinig, en zeker IQ is niet meer dan een getal. Iedereen heeft sterke en zwakke punten, waardoor twee mensen exact hetzelfde IQ kunnen hebben, en er toch compleet andere denkpatronen op na houden. Veel belangrijker is het om op emotioneel en communicatief vlak een beetje compatibel met de ander te zijn.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Emotionele_in...

Ik denk dat het heel belangrijk is dat je met je IQ beide op dezelfde golflengte zit. De meeste relaties waarbij dit niet het geval is,strandden uiteindelijk of zijn zeer onbevredigend. Een relatie kan namelijk niet goed functioneren, als één van de partners de gespreksstof niet of gedeeltelijk niet begrijpt. De grappen van elkaar niet begrijpt,de intresses niet begrijpt. In het begin van een relatie kan het misschien allemaal interessant zijn, maar op de lange termijn zal het niet werken.Want één partner zal in veel gevallen een minderwaardigheidscomplex onwikkelen. De persoon met een hoger IQ zal andere gesprekspartners gaan zoeken van zijn niveau en voor de ander geld dat ook. Sommige mensen zeggen weleens, " maar allebei een verschillend IQ, das toch niet erg,die vullen elkaar aan". Deze stelling is zeer onjuist en slaat op karaktereigenschappen en niet op IQ.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100