Hoe ga je het beste om met minder leuke kritiek van je partner op jou?

In de breedste zin: of het nu op je uiterlijk is, je gedrag, je kookkunsten, je humeur..iedereen met een relatie maakt het mee... vaak beseft partnerlief niet eens hoe hij kan overkomen..kwetsend is eigenlijk niet eens de bedoeling...hij uit gewoon zijn mening...
Doe je daar iets mee dan om dat een volgende keer te voorkomen of negeer je het en denk je: toedeledokie, bekijk jij het maar?
Of wordt je witheet en maakt stampij zodat hij een volgende keer wel 3 keer nadenkt?
Wat is wijsheid?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Bekijk het vanuit het oogpunt dat hij van je houdt en het vast niet verkeerd bedoelt. Probeer het niet als een persoonlijke aanval te zien, ook al voelt dat misschien soms zo. Niet iedereen is even goed met woorden. Hij wil wellicht alleen jou iets duidelijk maken met goede bedoelingen, al is de manier waarop wat ongelukkig waardoor het bij jou anders overkomt. Alles moet m.i. bespreekbaar zijn in een relatie en je moet jezelf kunnen uiten. Ieder op zijn/haar eigen manier. Dit betekent ook dat jij kan zeggen dat je het niet prettig vindt en hoe je je eronder voelt, wat hem weer tot nadenken zet. Witheet worden en stampij maken is nooit de beste weg. Een rustig moment om erover te praten doet vaak wonderen. Zo leer je elkaars gevoelens te begrijpen en kun je er de volgende keer beter rekening mee houden.

hm.. Ik krijg nooit minder leuke kritiek. Alles is hier altijd geweldig ;) Nee. In principe luister ik ernaar. Dan loop ik weg, en kom er op een ander moment op terug, om er over te praten. Meestal worden minder leuke dingen toch in al gespannen situaties gezegd, en vind ik het beter om er niet op dat moment op in te gaan. Je krijgt meestal een betere achtergrond bij de opmerking als je een paar uur later er over praat, als de situatie die de opmerking uitgelokt heeft voorbij is.

in het begin kon ik best wel onzeker of boos worden van negatief commentaar. maar ik kwam er achter dat ik het zelf ook wel deed maar niet met de bedoeling hem te kwetsen. ik probeer nu zelf positiever te doen en niet zo snel iets zeggen zonder na te denken en ik heb het idee dat mijn man nu ook eerder een compliment geeft. tja echt boos worden maakt het ook niet echt beter denk ik. probeer anders tegen hem te zeggen dat je het echt niet leuk vind dat hij zoiets zegt dan begrijpt hij het denk ik wel.

Goed luisteren naar de manier waarop het wordt gezegd en welke houding diegene hebt. Daaraan kun je vaak al afleiden of diegene het serieus meent of niet. Anders vraag je het gewoon. Vaak moet je het gewoon met een korreltje zout nemen want diegene die het gezegd heeft is het vaak al snel vergeten en heeft het inderdaad niet zo bedoeld. Het scheelt jezelf gewoon een hoop stress als je je er niet druk om maakt.

Mijn partner brengt het op die manier dat ik niet boos wordt eigenlijk .Hij grapt het meer,maar ik weet dat ie het wel meende haha.Ik kan nog wel eens mijn rommeltjes laten slingeren. Of ik kan wel eens impulsief zijn en dan meteen iets willen organiseren uit anthousiastme. Wachten met iets kan ik niet zo goed ,dat moet dan meteen. Dan gaat het te snel voor hem.;-) Als mijn man kritiek geeft dan weet ik dat het zo is.Maar ik doe toch mijn ding op dat moment,dat is het leuke.En achteraf waardeerd hij het toch weer. Dus lachen we er weer om ,en dat doe ik ook bij hem. Ach ja zegt ie dan : "dat is josephina".Dus eigenlijk accepteerd hij het wel.En ik hem ook. Bepaalde gedragingen horen nu eenmaal bij iemand. Dat krijg je er nooit meer uit ;-) Toegevoegd na 1 minuut: Even een aanvulling ...of het gedrag moet echt niet door de beugel kunnen ...maar dat heb ik gelukkig nog niet meegemaakt.

Eerst laten bezinken - even nadenken - in zijn juiste context zetten en bijsturen of van repliek dienen.

Kritiek op jezelf is altijd heel confronterend. Sommige mensen reageren meteen als door een wesp gestoken, omdat het soms pijnlijke waarheden bloot legt die je zelf liever niet ziet. Maar niet iedereen wordt er boos om. Om misverstanden te voorkomen, kan je het beste vragen wat hem concreet dwarsligt. Is het echt je gedrag, of een mening of karaktertrek erachter? Als het een gewoonte is, die hinderlijk voor hem is, kan je voor jezelf nagaan of je die kan veranderen. Of wellicht kan hij er proberen mee te leven? Liggen er verschillen van normen en waarden achter,dan kan je deze eens bespreken. Wellicht kan je je eigen normen en waarden eens herzien. Uiteraard geldt dit ook voor hem. Mocht er desondanks na praten en afspraken maken toch kritiek blijven dan kan je nagaan hoe zwaar het weegt voor jullie beiden. Soms kan iets dergelijks essentieel zijn om toch de relatie uiteindelijk te beeindigen. Succes

Ik zie zulke opmerkingen binnen onze relatie niet echt als kritiek. Het wordt meer gegeven als feedback/verbeterpuntje ofzo.. Ik merk wel dat ik vaker zulke puntjes bij hem aangeef dan andersom. Mijn vriend negeert het dan eerst, of laat merken dat ie het er niet mee eens is en na een tijdje merk ik dat ie er dan toch wel wat mee doet. Dat vind ik prima, laat hem eerst wel even nadenken. Maar als hij minder leuke kritiek op mij zou hebben dan zou ik dat ook niet echt leuk vinden. Net als hij dat niet leuk zou vinden. Ik voel me vrij snel gekwetst en onzeker en dat zou op zo'n moment ook zeker wel gebeuren. Gelukkig weet mijn vriend dat en zou hij zulke dingen ook wel tactisch brengen. Dit maakt dat ik me er niet gekwetst door zou voelen en als ik er dan even overna gedacht heb dan zou ik, wat het ook is, wel proberen om er wat mee te doen. Ik kan het wel waarderen als hij eens zegt wat hij vindt/denkt/voelt/wil en omdat ik ook wel eens wat over hem zeg, vind ik dat hij zeker het recht heeft ook wat over mij te zeggen. Het is toch wel de bedoeling om nog heeeuul lang bij elkaar te blijven en dan moet je je aan elkaar aanpassen, of het nou leuke dingen zijn of niet. Soms heeft die ander ook wel eens een goed punt wat je zelf niet (wil) zien en dan is het goed dat hij je er op wijst. Misschien moet je dat maar gewoon waarderen van hem. Natuurlijk moet je je niet tegen je wil in laten veranderen, want je moet altijd jezelf blijven en je gedragen zoals jij je prettig voelt. Ik denk dat je het beste altijd open tegen elkaar moet zijn over elkaar, zodat je ook altijd dingen kan en mag zeggen. Als dit wederzijds is en je houdt altijd rekening met elkaars gevoelens, dan zal dit ook geen vervelende situaties opleveren. Ik denk dat dat het beste is wat je kunt doen in een relatie.

Wijsheid is volgens mij: luisteren en doorvragen. Waar heb je precies kritiek op? Hoe zou ik het wel goed kunnen doen? Als die fase voorbij kan je zeggen hoe moelijk of hoe makkelijk het is om je gedrag te veranderen. Ga niets beloven dat je niet waar kan maken. Mogelijk kan je ook compromissen sluiten. Ik geef toe dat het niet makkelijk is. Maar als je van de partner houd dan doe je dat.

Ik ben iemand die graag wil weten waarom dit zo belangrijk is voor de ander. Daar probeer ik heel goed naar te luisteren en vertel diegene dan mijn standpunt en reden waarom ik dat doe. Ik hoop begrip te krijgen voor de ander en dat de ander begrip krijgt voor mij. Hopelijk leidt dit tot een overeenstemming waar we het allebei in kunnen vinden. Soms krijg ik wel eens de opmerking of ik niet gewoon iets kan doen wat de ander me vraagt. Dit vind ik heel moeilijk en ik niet als een kip zonder kop wil handelen. Misschien dat men hier op GV mij een feedback over kunnen geven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100