Waarom is het niet mogelijk om een gezamenlijke waarheid te vinden in een relatie met overspel?

Is het mogelijk om een gezamenlijke waarheid te vinden rondom vreemdgaan van één van de partners binnen een relatie. Oftewel wanneer de beleving van de bedrogen partner gebaseerd is op feiten ( mail, telefoon, gesprek 3e partij etc.) en een goede interpretatie maar de vreemdgaande partner niet helemaal zijn aandeel wil inzien maar blijft roepen dat het voor hem onmogelijk is om een gezamenlijke waarheid te vinden.

Komt dit wellicht door gebrek aan empathie of zelfkritiek? Kan een mens zo koppig zijn dat deze geen water bij de wijn wil doen om een gezin te redden?

Toegevoegd na 6 minuten:
Correctie: Waarom kan de ene partner geen water bij de wijn doen terwijl deze de veroorzaker is ( vreemdgaan) maar telkens in de verdediging blijft gaan en zich niet wil inleven in de bedrogen partner terwijl die wel tegemoetkomt in zijn beleving. Ik vraag of het überhaupt dan nog mogelijk is en hoe kan je dit toch bereiken? en een gezamenlijk waarheid te vinden...

Toegevoegd na 6 minuten:
Correctie: Waarom kan de ene partner geen water bij de wijn doen terwijl deze de veroorzaker is ( vreemdgaan) maar telkens in de verdediging blijft gaan en zich niet wil inleven in de bedrogen partner terwijl die wel tegemoetkomt in zijn beleving. Ik vraag of het überhaupt dan nog mogelijk is en hoe kan je dit toch bereiken? en een gezamenlijk waarheid te vinden...

Toegevoegd na 7 minuten:
Waarom wil iemand niet zijn fouten inzien en meewerken aan een gezamenlijke waarheid terwijl de feiten op tafel liggen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

hoeveel geef jij mee aangaande jou idee, interpretatie en lading die dit alles heeft? bedrogen voelen is niet per definitie bedrogen zijn, en van het laatste verschillen persoonlijke opvattingen. je vraag om een gezamelijke waarheid, maar de ander wil geen cm toegeven. m.i. ben je dan op zoek naar een bevestiging voor je eigen waarheid (dus hoe jij dit ervaart) puur omdat je begrepen wordt. hoe jij het ervaren hebt is anders dan hoe de andere dit ervaren heeft. hier is niets goed of fout aan. bepaalde waarde oordelen die je hang aan begrippen als 'zijn aandeel niet in willen zien' 'gebrek aan empathie/zelfkritiek' 'geen water bij de wijn willen doen -om' 'veroorzaker' 'fouten' zeggen als dat je een standpunt hebt waar je niet van af wil/kan wijken. (ff los van wat 'waar' is) mailtjes naar iemand kunnen persoonlijk zijn, maar hoeven niet per definitie vreemdgaan te zijn. (je kan iemand missen zonder sexueele bedoeling bv) jullie zijn tegen elkaar aan het praten, maar niet met elkaar. verwijten gaan over een weer en je schiet niets op. vraag hem eens naar de reden van die mailtjes etc. wat bedoeld hij hiermee? waarom heeft hij dit gedaan? wist hij dat hij je zou kwetsen? weet hij waarom jij gekwest bent en hoe dat voor jou voelt? #de# waarheid bestaat niet, dus laat dit idee los. sterker nog bij dit soort dingen bestaan er 3 waarheden: die van jou, die van hem, en 1 ertussen in. als je van elkaar weet hoe en waarom, kan je kijken of je hier rekening mee kan houden, en of je nog wel trek hebt in de relatie. je zal dus een keuze moeten maken: dit wil ik wel, en dit wil ik niet. jij bent de persoon die deze persoonlijke grenzen kan aangeven, hopelijk voorkomen dat men hier niet overeen gaat, en áls men hier overheen gaat zal je een keuze moeten maken: ik blijf me ergeren, of aanvaard dat het is gebeurd en ga mijn eigen weg. ben zelf bedrogen, en kom uit een gezin van gescheiden ouders. dingen toelaten of laten voor wat het is om een gezin te redden, dat is m.i. pure onzin en jezelf voor de gek houden (en de kinderen net zo, want deze merken meer van wat er speelt dan je kan vermoeden)

Met de reactie van Blueslee ben ik het weleens. Hij wil het niet toegeven omdat hij dan zijn zwakte moet erkennen en dat hij gefaald heeft in de relatie en het weerstaan van een andere vrouw. Al blijf jij nog zo hameren, hij zal het nooit toegeven. Een man is niet zwak. (waarschijnlijk met deze stelling opgevoed of ouders gehad die nooit hun fouten toegaven). Wil jij nog met hem doorgaan, stap uit je slachtofferrol door te accepteren wat er is gebeurt en kijk dan wat er gebeurt. En ga van daaruit verder. (Het is maar een idee om je rust te brengen in het gezin, zelf kan je kijken of dit bij je past of wellicht kom je op een ander idee. Het is niet mogelijk om een gezamelijke waarheid te vinden omdat die gebaseerd is op leugens.

Een 'gezamelijke waarheid' vinden is onmogelijk. De een heeft zijn/haar verhaal, en de ander ook. Het is maar hoe eerlijk men naar elkaar is. En hoe eerlijk ook, als iemand erg wantrouwend is en snel interpreteert kun je nog zo trouw zijn als een hond maar komt dit bij de wantrouwige niet binnen. Het kan dus gewoonweg zo zijn dat het verhaal in deze vraag ook niet klopt. Misschien heeft de partner gewoon gelijk.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100