Hoe kan het dat kinderen tegenwoordig langer bij de ouders blijven wonen dan eerder?

Mijn dochter van 22 woont nog thuis. We geven haar ook wel alle vrijheid, maar toch zou het beter zijn dat ze op zichzelf zou gaan wonen (ook voor ons). Ze leeft zo haar eigen leven.
Vroeger zou ik op die leeftijd allang het huis uit zijn...
Ligt dat eraan dat de generatie ouders van nu wat vrijer zijn dan vroeger?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Vroeger... ging je ook eerder uit huis om te werken. Thuis waren nog genoeg broers en zussen. Om zelfstandig te worden moest je haast wel uit huis! Gelukkig kunnen ze nu langer doorstuderen en daar na een goede baan vinden in de maatschappij. Als ze 22 jaar zijn, denken ze nog wel erg zwart/wit, dat geeft wrijving. Maar gun ze de tijd om te kiezen waneer ze op zich zelf willen gaan wonen. En geloof me, als ze op zich zelf gaat wonen, ga je ze missen... :(

Bronnen:
Splendore

Op de lange duur zal dit steeds meer zo zijn - omdat de bevolking zo groeit. Hoe meer de bevolking groeit, hoe meer huizen er nodig zullen zijn en hoe duurder die zullen zijn. En hoe duurder de huizen... Je raadt 't al. Geef je dochter maar een huis op haar verjaardag, hoor... Dan is ze zo weg.

Beste @misslobe, het antwoord, je wens, zit al in de vraag verpakt. Ook ik heb hier ervaring mee. Ik gun mijn kinderen alle vrijheid. Maar wanneer ze nog onder mijn (ons) dak wonen, hebben ze rekening te houden met de geldende regels, zoals gebruikelijk wanneer je als gezin georganiseerd bent en rekening met elkaar probeert te houden. Wij, als ouders, kregen steeds meer onenigheid vanwege de kinderen. En dat is natuurlijk ook niet de bedoeling. Zowel mijn kinderen als jouw dochter is op een leeftijd dat zij zelf hun verantwoordelijkheid kunnen en moeten nemen voor hun eigen leven. Laat ze gaan! Ze weet toch wel dat je er voor haar bent als het wat moeilijk wordt. Het is beter voor haar ontwikkeling en voor jullie relatie. Met alle respect, de beste oplossing is een kamer of id zoeken. Onze ervaring hierin is, dat toen zij op zichzelf woonden het leven beter konden ervaren en waarderen. Mede hierdoor is de relatie met ons, en onderling, ook veel beter en begripvoller geworden.

Het kan zijn dat die veel van haar ouders houd. En dat die graag bij haar ouders wilt zijn... Die lekkere eten die haar moeder klaar maakt voor haar wilt die misschien missen. Ik weet niet kan allerlei redenen voor zijn... En op je eigen wonen is niet zo verstandig in deze tijd... Vaste lasten enz. Misschien heeft die geen zin in om in kamers te wonen... Vraag ééns aan je dochter waarom zij dat niet wil.

Het zal ook wel te maken hebben met de kosten. In grote steden is er continu een tekort aan studentenwoningen. De prijzen zijn erg hoog en je moet erg geluk hebben dat je de juiste kamer treft. Bij pap en mam thuis is alles een stuk goedkoper of misschien wel gratis. De keuze is dan snel gemaakt.

De volwassen kinderen die ik nog bij hun ouders zie wonen, zijn precies die kinderen die van hun ouders 'alle vrijheid' krijgen. Zeg nou zelf: je hebt alle vrijheid, kan komen en gaan wanneer je wil, je hebt amper regels waaraan je je hoeft te houden. En je eten staat dagelijks klaar, je was wordt gedaan, je hebt een ruime plek om te wonen en hoeft daar niet eens voor te betalen. Dat is nou hotel mama. Waarom zou je dat inruilen voor een kleine dure kamer, misschien in eerste instantie bij een hospita met allerlei regeltjes omdat je niets anders kan vinden, zelf de afwas moeten doen en moeten schoonmaken, zelf boodschappen moeten doen en moeten koken, en in het beste geval heen en weer moeten sjouwen met je was? Kinderen blijven tegenwoordig langer bij de ouders wonen omdat dat zo comfortabel is. De oplossing als je denkt dat het goed voor je kind is om op zichzelf te gaan wonen, is om ze wat minder comfort en wat meer verantwoordelijkheid te geven. Er is bijvoorbeeld niets mis mee om je kind kostgeld te laten betalen. Ze is een volwassene, die net als de andere volwassenen in het gezin haar steentje bij mag dragen. Hetzelfde geldt voor verantwoordelijkheid voor het huishouden. Zo leren volwassen kinderen voor zichzelf te zorgen, en het maakt de stap om uit zichzelf het huis uit te gaan kleiner voor ze.

Het is persoonlijk... Niet tijdsgebonden... Deze tijd maakt het voor jonge beginnelingen aan de maatschappij wel steeds moeilijker om op eigen benen te gaan staan... Zoveel regeltjes, zoveel do´s en dont´s... Er wordt zo veel van je verwacht, dat het wel steeds lastiger wordt, dan pak weg 100 jaar terug... Maar het is persoonlijk...

Misschien geven jullie haar wel TEveel vrijheid en dan zonder de lasten en zorgen van het huishouden, rekeningen e.d. Tja.. dan zou ik ook thuis blijven wonen. Lekker makkelijk. Ze zal snel weg gaan als je de riem (wat) strakker aantrekt.

Ik denk dat het misschien ook wel te maken heeft met dat mensen vroeger eerder trouwden en daardoor het huis uit gingen.

Om het huis uit te gaan heb je ook een inkomen nodig. Ik weet niet of ze nog studeert of dat ze al werkt, maar als ze nog studeert zal het moeilijk zijn om aan eigen betaalbare woonruimte te komen. Als ze al werkt moeten jij en je man wel aan een overgangsregeling gaan werken. Dat houdt in dat ze kostgeld gaat betalen en taken krijgt die ze ook zou hebben als ze op zichzelf woont. Dus gewoon de was laten doen, de w.c. schoonmaken en andere klussen die een mens zelfstandig moet kunnen vervullen. Zolang zij de was in de wasmand kan kieperen en gestreken terugkrijgt in de kast, en alleen maar hoeft aan te schuiven om haar dagelijkse maaltijd naar binnen te werken zal ze geen aanstalten maken om enige verandering in deze situatie aan te brengen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100