wat is de meest doelmatige reactie op mensen die altijd de bal terug spelen?

Ik bedoel reacties die maken dat als A een vraag stelt aan B, B ervoor zorgt dat A in de positie wordt gedwongen om zelf te antwoorden.
Bv.
A "Ik zou graag willen dat je wat stipter bent"
B "En jij dan... ben jij altijd zo stipt?"

A; "Ik zou graag willen dat we proberen in elkaar standpunten in te komen"
B : "Probeer jij dat dan?"

Enz...
Ik vind dit erg vermoeiende en eindeloze gesprekken die veel creativiteit vragen, maar aan het eind heb ik nog het gevoel dat mijn boodschap niet gehoord werd.

Toegevoegd na 1 uur:
iets zeggen in de trant van "eerst mijn vraag, dan de jouwe" werkt niet. Dat heb ik al vaak geprobeerd. Dan krijg ik te horen "aha, dus je geeft toe dat je het zelf niet doet" of er komt een andere communicatie-truuk om ervoor te zorgen dat de boodschap niet wordt opgenomen.
Want dat is in wezen de bedoeling : verdediging (in vele gevallen alleszins toch, vermoed ik...).

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

ik denk dat je het bij jezelf moet zoeken. waarschijnlijk bent je iemand die meegaand is, en meer een maatje is dan iemand die overwicht heeft. op zich vind ik persoonlijk deze projectie erg boeiend, helemaal als het steeds van een bepaalde persoon af komt. misschien dat je het op een andere manier kan proberen? noem wat voorbeelden waarin iemand niet zo stipt is en vraag hoe dat komt. probeer dan samen een oplossing te zoeken. projectie is idd een afweermechanisme (verdediging) door het heel subtiel bij een ander te leggen denken ze dat ze er zelf niet meer op aangesproken kunnen worden omdat jij uiteindelijk jezelf loopt te verklaren en te verdedigen. de truck is dus om iemand niet de kans te geven je woorden in je mond te leggen, en na te denken over hun eigen verantwoording. de benadering kan voorkomen dat iemand in de verdediging(s-modus) gaat. ipv 'ik zou willen' kan je zeggen: 'ik vind het jammer dat we elkaars standpunt niet kunnen begrijpen. hoe denk jij dit te kunnen verbeteren'? een opmerking als 'eerst mijn vraag en dan de jouwe' lokt bij bepaalde personen een (macht)strijd uit, waardoor het enorm energieslurpend en frustrerend kan worden.

Antwoord gelijk, we hebben het straks wel over mij als je dat wil, nu alleen even over jou. Dan ben je even van het ' en jij dan' af.

Ja, is een goeie vraag. Ik zie dat ook veel mensen doen, het is een ideale manier om weinig van jezelf prijs te geven en de ander aan het werk te zetten. Het beste is denk ik op directe aanval, dus zeggen wat je werkelijk wilt. Ik wil graag dat je antwoord geeft op mijn vraag (in plaats van met een wedervraag te antwoorden). Je moet je punt in de gaten houden, wat wil je een antwoord op een bepaalde vraag. Dus net zolang vragen tot je dat antwoord hebt, of hij/zij aangeeft dat hij/zij dat niet prijs kan/wil geven.

Betere vragen stellen en duidelijk maken dat het geen spelletje slimme Henkie spelen is maar dat je op jouw vraag een antwoord, dan wel discussie over, wilt. "We zullen jouw vraag straks behandelen, 1 tegelijk" "Goeie vraag, lijkt erg op dit thema dat we nu behandelen, als we die eerst beantwoorden is jouw vraag misschien ook beantwoord" "5 Seconden geleden was dat een originele vraag"

Nog iets meer 'to the point' zijn en dus iets minder ruimte overlaten voor de ander om te gaan zitten onderhandelen. Om jouw voorbeeld aan te halen: in plaats van 'ik zou graag willen dat je wat stipter bent' zeggen: 'je bent de laatste tijd wel erg vaak te laat. Daar baal ik van. Zorg ervoor dat je volgende keer op tijd bent'. Vervolgens kun je in één adem uitleggen waarom het stipt op tijd zijn zo belangrijk is. "Het is (bijvoorbeeld) in het belang van alle mensen hier op de werkvloer dat jij gewoon op tijd bent. Ben je dat niet, dan hebben anderen daar last van, die moeten dan jouw taken op zich nemen en dat is gewoon niet de afspraak die we ooit gemaakt hebben!" Met ander woorden: bouw in je 'klacht' of kritiek al meteen een zodanige ruimte in voor jezelf of de goede (algemene) zaak dat de ander er niet meer zoveel tegenin kan brengen. Niet met het doel om diegene in het nauw te drijven, maar om hem of haar duidelijk te maken dat de klacht of de kritiek serieus bedoeld is. Stel, je zegt zo'n beetje langs je neus weg wat je dwars zit, dan zal die ander jouw kritiek en vervolgens repliek niet erg serieus nemen. Het is ook verstandig om zo iemand apart te nemen. Dus niet gaan zitten discussiëren waar allerlei andere mensen bij zijn. Daarmee drijf je iemand totaal in de verdediging, hij of zij zal zich wellicht zelfs vernederd kunnen voelen. Dus neem zo iemand even apart, vertel eerlijk wat je op je hart hebt, maak er verder geen drama van, luister heel goed naar wat de ander te melden heeft - dus neem diegene serieus - en negen van de tien keer zal diegene jou dan ook serieus nemen en bereid zijn naar je te luisteren.

Zeg wat je vindt, niet wat je zou willen en leg het punt en de verantwoording bij de ander. Daarbij zou je ook meteen een mogelijke oplossing kunnen geven. Daarmee zwak je de kritiek wat af (velen hebben daar moeite mee en schieten in de ontkenning danwel de verdediging) en open je de discussie op het punt van oplossingsgericht bezig zijn. Als iemand de bal terug speelt, dan herhaal je precies, wat je hebt gezegd, dus niet ingaan op wat die persoon zegt. Daarmee negeer je de teruggekaatste bal. Consequent volhouden. Belangrijk is een assertieve houding: rechtop, schouders naar beneden, ontspannen, zeker zijn van jezelf en kijk iemand recht aan. Dat is laatste is soms lastig. Een truukje is, om iemand niet recht in de ogen te kijken, maar naar de wenkbrauwen. Diegene tegenover je ziet het verschil niet, en voor jou is het veel prettiger. Iemand recht aankijken en niet wegkijken betekent, dat jij sterk bent. Succes ;-)

Wat kan helpen is gewoon doen wat de ander ook doet, die negeert nl gewoon jouw vraag en stelt een tegenvraag. Dus geen antwoord geven op de tegenvraag maar gewoon je vraag herhalen. jij: ik zou graag willen dat je wat stipter bent? A: en jij dan, ben jij altijd stipt? kleine pauze, kleine zucht van jou: jij: ik vraag dus: ik zou graag willen dat je wat stipter bent? zelfs als die persoon het dan nog een keer probeert, dan herhaal je je vraag nog een keer. Je voelt je misschien belachelijk als je dat doet maar die ander zit er helemaal niet mee om geen antwoord op jou vraag te geven, dus dat hoef jij dan ook niet te doen.

Stel je vraag of poneer je stelling, blijf B aankijken en hou dan je mond tot je het antwoord heb gekregen dat je hebben wilt. B zal eerst een ontwijkend antwoord geven, dan een verkeerd antwoord en dan pas een antwoord waar je iets mee kan. Na een keer of wat zal het goeie antwoord sneller worden gegeven. Laat niet merken dat je boos of geirriteerd raakt door zijn/haar gedrag maar blijf gewoon kijken nen niets zeggen!

Zeg tegen hem: aha, je probeert mijn vraag te ontwijken. Zeg tegen hem dat je het doorhebt. En als hij jouw vraagt: probeer jij dat dan, zeg je: wil je dan dat ik dat probeer of, ik vind dat wij het samen moeten proberen. A: Ik zou graag willen dat je wat stipter bent. B: Ben jij altijd stipt dan? A: Ik zei niet dat ik het was, ik vroeg alleen of je wat stipter wou zijn. Wil je dat? A: Ik zou graag willen dat we proberen in elkaar standpunten in te komen. B: Probeer jij dat dan? A: Ik zei WE, niet JIJ of Ik. Zullen we het samen proberen? Gewoon laten merken dat jij het ook kan en dat je het merkt dat hij nooit je vragen beantwoord.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100