Ik wil gaan samenwonen, maar mijn partner haat katten, wat te doen?

Ik heb 2 katten( kindjes ) mijn partner haat katten, nu willen we samenwonen..help!!

Toegevoegd na 3 minuten:
Hij heeft een heel groot huis, en hij wil ze in een bench doen als we weg gaan, da vind ik zielig, hij mag ook niet in de garage en bijkeuken van mijn vriend, mn katten zijn al 4, kun je ze dan nog dingen afleren? Nu komt t opneer da we wel kunnen samenwonen maar katten weg, ik heb ze al zolang dan kan ik ze niet zomaar afstaan, da kan ik egt niet?? Wat nu?? Helphelp!!

Weet jij het antwoord?

/2500

haten is denk ik wel een groot woord maar je katten wegdoen ??? nooit Hij verdraagt ze maar en zolang hij ze met rust laat dan is er niets loos. kan me voorstellen dat ie ze niet in bed wel hebben dat is de enige concessie die ik zou maken vraag me af of je katten daar problemen mee hebben.

Onder voorwaarden gaan samenwonen! Hij hoeft niet van ze te gaan houden, maar hij moet jouw 'kindjes' wel respecteren. Maak afspraken dat jij alle zorg voor ze neemt en beding dat hij ze in zijn/jullie leefruimte tollereert. Als hij heel veel van je houdt heeft hij dit voor je over! Toegevoegd na 43 minuten: Er zijn ook vast hobbies/liefdes die jij van hem niet zo geweldig vindt, dingen die van jou niet hoeven. Leg deze liefdes naast elkaar en probeer elkaar te begrijpen.

De katten waren er , neem ik aan tenminste, al vóór dat je partner op de proppen kwam. Jij met je katten is dus een dubbelverpakking : hij wist dit vanaf het begin. Hoe kan iemand nou een hele diersoort haten? Ieder dier is toch een individu : geen 2 katten zijn hetzelfde.....Een mens die niet van dieren houdt, ze zelfs háát : wat zegt dit over die man? Als ik het goed begrijp, mogen je katten dus helemaal het huis niet in? De garage en de bijkeuken incluis? Moeten het dan een soort veredelde zwerfkatten worden? Meid, ik zou hier nog maar eens héél erg over nadenken... Een man, die zó weinig verdraagzaam is, en blijkbaar geen vertedering kent voor levende, ademende, van een mens afhankelijke wezentjes : wil je daar je leven mee gaan delen? Mogen evt. kindjes straks ook niet uit de box, of wil hij ze vastbinden in een buggy tot hun vierde, als jullie op pad gaan? Ik zou mijn favoriete cd's niet eens wegstoppen voor een man, laat stáán, dat ik mijn huisdieren voor hem zou afstaan. Never nooit!!! Die man moet dolblij zijn, dat jij met hem wil gaan samenwonen in zijn grote, prachtige huis. Hij moet met open armen klaar staan voor alles, waar jij van houdt, je oude barbies, je roze spiegel, je meubeltjes waar je erg aan gehecht bent....én zéker je 'kindjes'!!!!! Zo niet : meis, begin er niet aan!! Een man met een snoeischaar, die het allemaal wel even naar zijn hand zal gaan zetten, is géén partnermateriaal!!! Hij zal aan je rond gaan hakken tot je jezelf een deurmat voelt. En dat is niet iets, waar je met open ogen aan zou moeten beginnen.

als ie geen respect heeft voor je katten , heeft ie geen respect voor jou! En jij dan? Nu dat je hebt ''mister right'' gevonden, ga je nu je beste vrienden weg gooien???? Sorry maar je bent geen dierenliefhebster! Dieren zijn leven wezen, ze voelen, lijden ....en ze houden van jou ook!

Never nooit niet dat ik mijn katten weg zou doen! Hij accepteert maar dat jij die katten hebt. En ja het zijn levende beesten, die kunnen dingen omgooien en verharen nou eenmaal. Dat heeft hij allemaal te accepteren, zo niet...dan zou mijn beslissing al duidelijk zijn.

Inderdaad wat nu?! Punt is wat Jij het belangrijkste vindt. Ga in gedachten een aantal scenario's af. Bedenk je wat het met jou zal doen als jij jouw vriend zijn zin geeft. Hoe lang ga jij je daar écht gelukkig bij voelen en welke garantie geeft het weg doen van de katten op een geslaagde relatie? Wat is de volgende eis van jouw vriend? Bedenk je vervolgens hoe jij je gaat voelen als je niet bij hem gaat wonen en jouw katten houdt. Misschien voel jij je dan een beetje triest omdat er van samenwonen nog niks in huis komt maar je kan voor jezelf wel zeggen dat je je niet hebt laten manipuleren door iemand die niet begrijpt dat jij en jouw katten een vertrouwensband hebben opgebouwd. Bedenk eventueel een tussenoplossing. Dat jij voor een proefperiode van 1 maand bij jouw vriend gaat wonen en de katten gedurende die tijd onderbrengt bij iemand die er écht heel goed voor zorgt en waar jij geregeld langs kan gaan om de band te onderhouden. Indien jij de band met jouw katten verwaarloost dan kan jij wel degelijk zonder hen leven terwijl je nu denkt van niet. Let ook eens heel goed op jouw gevoelens terwijl je deze scenario's leest. Van zodra je enige vorm van weerstand voelt dan is dat soort oplossing op dit moment niet de juiste oplossing voor jou. Ga niet over één nacht ijs want dieren hebben soms meer impact in ons leven dan we aanvankelijk vermoeden en ze weg doen omdat iemand anders dat vraagt is in feite een stukje van jezelf verloochenen. Als je écht van die dieren houdt dan vraagt jouw vriend als het ware om jouw kinderen ofwel af te staan aan vreemden ofwel de gevangenis of de kelder in. Dit wil niet zeggen dat jouw vriend een slechte man is hoor, verre van. Iedereen heeft limieten. Maar als jouw band met die dieren écht diep gaat dan gaat het wegdoen van die beestjes, of het opsluiten in een bench, op korte of lange termijn enkel maar voor extra spanningen zorgen. Zorg gewoon dat je later niet te vaak moet zeggen: "had ik maar wat langer nagedacht en beter naar mijn gevoel geluisterd." Wij kunnen met zijn allen onze mening geven maar Jij bent uiteindelijk die naar jouw innerlijke stem moet luisteren en voor jezelf moet beslissen welke risico's je wel of niet wenst te nemen. Succes ermee en geef die poezen een héééle dikke knuffel van me... MMmmmmm... ja hoor, ik ben een ongelooflijke dierenvriend, bij mij zijn katten van harte Welkom! Maar ik kan jouw vriend uiteraard niet vervangen ;-)

Voorlopig zou ik nog helemaal NIET gaan samenwonen. Ik neem aan dat je de katten al had voordat je je partner leerde kennen. Hij wist dus dat je katten had, dus ik vind het een hele egoïstische eis om je katten weg te doen. Je kunt ook niet je katten zomaar alleen in een garage of bijkeuken stoppen als ze nu overal mogen komen. Laat hem maar even in zijn sop gaar koken, jij kun ook je eisen stellen, dit uit liefde voor je katten die je altijd al had.

Hij moet je nemen zoals je bent met alles er op en eraan,dus ook met die twee katten.Hij wist waar hij mee begon toen hij jou leerde kennen en een relatie met je aanging.En als jullie willen samenwonen zal hij die katten ook moeten accepteren.Doet hij dit niet is de kans groot dat hij ze op een dag naar een asiel brengt of ze laat weglopen of brengt(ergens loost).Ik zou hem voor het blok zetten hij accepteert jou met die katten of anders maar niet.Want zometeen wil hij een grote hond en dan zou jij dat maar wel moeten accepteren omdat het ZIJN keus is,nou mooi niet.Als ie van je houd neem hij die katten er maar bij en anders geen samenwoning met hem.

Die man tiranniseert je al voordat jullie zijn gaan samenwonen. Wat denk je dat je dan straks van hem kan verwachten? Ik zou nooit bij iemand intrekken die niet van mijn katten hield, want dat levert in de toekomst alleen maar strijd op en bovendien respecteert hij jou niet. Misschien houdt hij van voetbal of van aan oude auto's sleutelen en heb jij daar de pest aan. Ga je hem dan verbieden voetbal te kijken op tv of hem verbieden onder de auto te liggen? Nee dat doe jij dus niet want je respecteert zijn liefhebberijen en dat hoort hij ook bij jou te doen. Je komt me nogal wijfelachtig over; niet flink genoeg om je met succes tegen hem te verzetten en trouw te blijven aan je eigen ik. Tot nu toe woonden jullie niet samen. Laat dat zo blijven. Ga eventueel dicht bij hem in de buurt wonen maar meer concessies moet je niet doen. Je moet je katten-kinderen niet voor hem weggeven; daar houd je eeuwig spijt en een schuldgevoel aan over. En dan nog eens wat: de katten houden van jou en blijven jou hun hele leven trouw. Of het met die man ook zo is zal de toekomst moeten uitwijzen. Stel je voor dat je de katten wegdeed en dat daarna je relatie maar een kort leven beschoren is; dat zou toch om je haren uit je hoofd te trekken zijn, of niet?

ik zou eens over het samenwonen gaan denken. net omdat je een keuze moet maken maar uit principe. je vriend HAAT katten (hij hoeft ze ook niet op schoot of ze te voeren) hij heeft een heel groot huis (hebben de dieren mooi de ruimte en komt ie ze vast niet continu tegen) hij wil ze in een bench doen (hij wil ze dus wel in huis, maar het idee van een bench is natuurlijk waardeloos) ze mogen niet in de garage en niet in de bijkeuken (het mag dus nergens, want het kruipluik, de wc, kelder, meterkast zijn gewoon geen optie, slaapkamer hoef je niet mee aan te komen) hij sluit dat de katten wegmoeten in feite, al weet ie dat die dieren als kinderen voor je zijn???? is het niet tijd om wakker te worden? geef de katten een eigen ruimte waar ze los kunnen lopen als jullie weg zijn. een liefhebber hoeft ie niet te worden, maar het is nu enkel ZIJN regels zonder jou ook maar iets tegemoet te komen. (tja... het mág wel, maar.......) als jij om je geeft kan hij toch wel wat water bij de wijn doen, dan doe jij dit ook. ondanks dat je samen gaat wonen worden het niet jullie katten, maar blijven het jouw katten en neem jij alle zorg voor de dieren op je. hij stelt je niet (indirect) voor een keuze maar hij legt je iets op wat je niet wil. waarom wil hij geen rekening met je houden door een compromis te sluiten waarvan de katten niet de pineut zijn? (een bench...kom op zeg) als ie wil dat jij het ook naar zijn zin heeft waarom doet ie dan niet wat water bij de wijn, zodat jij ook gelukkig kan blijven met je katten? is het omdat het domweg katten haat? is het omdat het zijn huis is? wat dan ook de reden mag zijn voor de reactie van je vriend, het zegt m.i. iets over iemands normen, waarden, empathie en een ander wel of niet wat gunnen OOK als je een ander tegemoet moet komen. ik mag toch hopen dat dit soort dingen niet kenmerkend voor je vriend zijn? wat wil je de katten afleren zodat ze zich net als jou naar de eisen van je vriend kunnen schikken?

Je kunt een maandje "proefsamenwonen" en zien wat er gebeurt. Doe niet meteen een rigoureuze stap. Na die maand heb je beter inzicht in je probleem, of geen probleem.

Ik denk dat je nog eens even heel goed moet overwegen of je partner voor jouw wel de ware is, en of je geen compromissen moet sluiten die helemaal niet bij je karakter passen of tegen je natuur ingaan. Dat betekent niet dat de keuze sowieso moet uitpakken in het voordeel van je katten : je kunt best huisdieren hebben gehad in de periode dat je alleen was, maar daar nu je leven er heel anders uit gaat zien en je straks wellicht zelfs aan kinderen wilt gaan denken, helemaal niet de prioriteit meer aan geeft. Ik was een ontzettend beestenmens toen ik mijn man leerde kennen, en toen ik bij hem en zijn twee katten introk hebben mijn 4 fretten een paar jaar in een hok moeten leven (gaat nu eenmaal niet samen met katten) en ook mijn ratten heb ik weinig meer uit hun hok gehad. So be it. Aan beide diersoorten heb ik geen behoefte meer gehad toen mijn leven er heel anders uitzag, en alleen katten is me prima blijven bevallen (terwijl ik daarvoor nooit een kat wou). Maar als jij door en door een 'kattenmens' bent, en je vriend absoluut niet en ook niet bereid is dat te worden, dan heb je een probleem. Dan accepteert hij feitelijk een stukje van jezelf niet, en moet je je heel goed afvragen of hij dat offer waard is. Dat antwoord kan heel goed JA zijn hoor, en voor katten van die leeftijd kun je nog prima een ander thuis vinden. Dat is voor de dieren zelf denk ik beter dan leven in een bench - al is hij er vermoedelijk vlot genoeg achter dat dat helemaal niet nodig is). Eerlijk is eerlijk : HIJ wist dat jij van katten hield. JIJ wist dat hij ze haatte ; dat dat pas een onderwerp van gesprek is nu het van samenwonen komt, is denk ik niet de allerbeste timing maar....beter laat dan nooit. Zorg in elk geval dat jullie neuzen dezelfde kant op staat voor je een beslissing - eender welke beslissing - neemt. Het is ook niet zozeer dat je in het ergste geval je katten BOVEN je vriend zou verkiezen, maar het kiezen voor dat stukje van jezelf dat die katten vertegenwoordigen, en dat kan NIEMAND een slechte reden vinden. Toegevoegd na 2 minuten: En nog even ter aanvulling van vrij veel nogal vijandige antwoorden hierboven : er zijn echt hele goeie, aardige, prima mensen die ECHT niet van katten houden c.q. er acht bang van zijn of een hekel aan hebben. Dat maakt de man in kwestie niet per definitie ongeschikt als partner.

Stel nu eens dat je vriend twee kinderen had en dat JIJ zou eisen dat hij die zou 'wegdoen' als JIJ bij hem introk.. Hoe zou hij dan op jouw voorstel reageren? Ik denk dat hij op zijn voorhoofd zou wijzen.. Dus vind ik dat hij ook niet van jou mag eisen dat jij van, wat jij zo liefhebt, zomaar eventjes afstand doet. Ik zou hem eenvoudig voor de keus stellen: Bij hem komen inwonen mèt je poezen..OF..hem lekker ALLEEN in zijn prachtig grote huis laten zitten. Als hij zou kiezen voor het tweede punt..vrees ik dat zijn liefde voor jou..helaas niet al te sterk/groot is.. Sterkte en groetjes, Ton

welke keus je ook maakt: laat je katten niet de dupe worden. voor mij zou dat betekenen: of een goed tehuis voor de katten zoeken, of ze normaal toegang geven tot het huis. je kan de katten wel in een bench zetten, maar wat als ze uit ongenoegen daarover wild gaan plassen? dan is het huis helemaal te klein. en als je vriend al moeilijk doet over een paar haren, zie ik het somber in. katten geven makkelijk over, en produceren af en toe een haarbal, dat hoort erbij. een van m'n katten heeft op het moment blaasontsteking, en plast druppeltjes op ieder kussen wat hij ziet. totdat de medicatie aanslaat, draait de wasmachine overuren. ook dat hoort erbij. vermoedelijk is dit alles voor je vriend helemaal onacceptabel. ik vrees dat het niets gaat worden met je vriend en de katten in 1 huis, en dat de katten de dupe gaan worden. als je werkelijk graag met deze man wil gaan samenwonen, dan zou ik een goed en fijn huis zoeken voor je katten, waar ze kat mogen zijn. heb je je bedenkingen, dan lijkt het me wijs voorlopig lekker met je katjes in je eigen huis te blijven zitten.

Respecteer de het huis en je vriend of beëindig de relatie Als ik het goed begrijp wil jij gaan samenwonen met je vriend in ZIJN huis, hij laat dus de dieren al toe in ZIJN woning, hoe kom je er dan bij dat hij jou dieren haat? Omdat hij regels stelt omtrent dieren in ZIJN huis. Vind hier het egoïsme van afdruipen, hij moet JOU dieren accepteren en respecteren maar jij wilt niet ZIJN regels respecteren, foute basis voor een relatie.

er zijn al heel veel dingen genoemd en als dit allemaal verkeerd gaat: misschien kan je je katten naar een goede vriend/vriendin of familie brengen die er wel voor willen zorgen. dan kan je daar altijd op bezoek. ik snap wel dat dit natuurlijk niet is wat je echt zou willen. succes ermee!

Als dit zo'n groot iets voor jou is moet je je afvragen of je wel samen wilt wonen. Als zo iets als katten nu al tussen jullie in gaat staan dan vraag ik me dat af. Als dit de man van je leven is dan is afscheid nemen van je katten lastig maar een goede stap. En laten we eerlijk zijn katten zijn dieren, niet je kinderen! Wat ben je aan het compeseren?

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100