In het verleden was medelijden, compassie altijd de onderliggende drive van mijn verliefdheden, hoe verander ik die verliefdheden naar andere mensen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het enige wat je kunt veranderen, is de manier waarop je omgaat met dat medelijden. Je mag medelijden hebben, en er voor iemand willen zijn, iemand willen steunen, maar zie het als vriendschap, en maak dat diegene ook duidelijk. Houdt in gedachte dat, een relatie met iemand waar je niet écht van houdt, uiteindelijk pijnlijker is dan het afwijzen. Ga ook niet "zoeken" naar liefde, zo maak je sneller de verkeerde keus.

Medelijden en/of compassie kunnen nooit een goede basis voor verliefdheid zijn en al helemaal niet voor liefde. Hoe raar het ook klinkt: verliefdheid is ook een soort van egoisme. Jij bent verliefd en jij wil dat verliefde gevoel voeden door het onderwerp van die verliefdheid zo veel mogelijk te zien en er heel veel voor over te hebben. En dat is echt ook gericht op de bevrediging van jouw eigen behoeften. Dat is zo ingebouwd in onze natuur, onze genen. Dat zou dus niet gelden als medelijden de drive voor verliefdheid is. Dan wil je die ander een plezier doen door een soort van verliefdheid die niet diep van binnen komt. Eigenlijk is dat minachting van die ander. Want draai het eens om: wat als een ander "uit medelijden" maar verliefd op jou zou worden (faken). Hoe je dat verandert? Door meer van jezelf te gaan houden. Het is niet voor niets dat men zegt: Je kunt pas van een ander echt houden als je genoeg van jezelf houdt. Jij bent de moeite waard. Jij bent zoveel de moeite waard dat een ander best verliefd op jou kan worden. Ook een ander sterk persoon. Ook iemand die geen medelijden nodig heeft kan van jou houden. En jij wilt toch ook niet dat een ander uit medelijden met jou verkering heeft?

Wat ik denk? je ben gewoon een lieve meid, die met iedereen medelijden heeft. En dat is best wel moeilijk leven, je zit over iedereen in de war,natuurlijk is dit een prachtige eigenschap, maar als je niet oppast gaat dit je hele leven beheersen, om aardig te zijn tegen anderen. Probeer er wat nuchterder tegen aan te kijken. Kijk, je karakter verander je nooit,maar probeer je zelf hier een beetje tegen te beschermen. En weetje hoe ouder, hoe beter je naar je zelf leert te kijken.

Veel mensen verwarren de begrippen medelijden en liefde. Op zich is 'medelijden met iemand hebben' een mooie eigenschap omdat je, zoals het woord al aangeeft, met iemand mede lijdt Echter als basis voor een langdurige liefdesband volstaat het niet. Hoe je kunt veranderen dat je liefde laat ontstaan uit medelijden..is wèl te doen. Dan moet je jezelf namelijk niet toestaan gevoelens van liefde voor iemand toe te laten terwijl je die iemand helpt..maar niettemin moet je die iemand liefdevol helpen. Wat ik hier zeg, lijkt tegenstrijdig..maar is dat niet..want je màg en kunt van iemand houden als mens..zonder dat je op die mens verliefd bent. Groet, Ton

Ik vermoed dat dit te maken heeft met je eigen verleden. Waarschijnlijk heeft één van je ouders (of allebei) je van jongs af aan aangesproken op je medelijden. Je bent dit dan onbewust gaan verwarren met liefde. Misschien heb je thuis zelfs een soort "ouderrol" vervuld ten opzichte van je vader en/of moeder . Om je probleem op te lossen, is het ook goed om te beseffen wat verliefdheid juist is. Het is uiteraard een (sexuele) aantrekkingskracht, maar daaronder schuilt veel meer. Via "verliefdheid" projecteer je eigenschappen op iemand anders die die persoon daarom niet bezit. Onbewust wil je door het omgaan met deze eigenschappen zelf tot een grotere persoonlijke "heelheid" komen. Om het een simpele woorden uit te leggen : stel dat je als kind het gevoel had dat je een goed kind was als je je vader of moeder "begreep" en "ervoor zorgde", dan kan je onbewust iemand zoeken die dit ook bij je oproept. Je voelt je dan ook "goed" als je deze persoon helpt. In feite vereffen je op die manier een oude rekening : wat je bij je moeder of vader niet klaar gekregen hebt (dus dat zij door jouw zorgen "beter" werden), probeer je dan klaar te spelen bij een partner. Hoe kan je dit veranderen? Het eerste wat hiervoor nodig is, is onderzoeken welke onbewuste motieven aan de grondslag liggen van deze soort "verliefdheden". Dus : wat wil je juist voor jezelf bereiken als je dergelijke partners aantrekt. Het contact krijgen met het onbewuste is niet altijd zo simpel, omdat er heel wat verdedigingsmechanismen zijn die dat verhinderen. Objectieve zelfobservatie (dus jezelf observeren zonder er een waardeoordeel aan te koppelen) kan je al heel wat bijbrengen. Aan de andere kant zijn dergelijke zaken soms heel existentieel : je kan je persoonlijkheid gebouwd hebben op de rol van "helper" en je heel bang en onzeker gaan voelen als je deze rol niet kan uitoefenen. Dan is professionele hulp misschien toch wel te overwegen. Het tweede is om voor jezelf duidelijk te krijgen wat je dan wél wil in een toekomstige partner. Schrijf het op en hang het omhoog en lees het vooral veel. Doordring je ervan dat je dergelijke partner waard bent! Maar wees je ook bewust van het gegeven dat het toch een klein beetje een strijd zal worden met jezelf. Zoals ik al schreef : dergelijke dingen zitten soms heel diep .Dus veroordeel jezelf niet als je nog eens hetzelfde tegenkomt.

Wat Ton Rijkers zegt en daar voeg ik nog aan toe in de praktijk: scheid sex daar eens van. Word je lichamelijk houd het dan bij een knuffel.... kijk hoe dan een band zich op de lange termijn ontwikkelt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100