hoe erger ik me minder in mijn schoonmoeder?

Mijn schoonma is 80+. Mijn vriend doet er veel voor, omdat ze zelf nauwelijks nog iets kan door reuma etc. Ze heeft enkele dingen meegemaakt (overval 10 jaar terug, arm gebroken door val op straat...) en wil niet meer naar buiten. Maar volgens mij
- is ze heel eisend. als mijn vriend bv. enkele minuten te laat arriveert, laat ze duidelijk blijken dat dit haar niet bevalt
- heeft ze rare verwachtingen. Zo wil ze bv. altijd drie bakken bier in huis hebben, en "slaapt niet" als er een bak leeg is en niet vervangen wordt.
- hangt ze ongelofelijk het slachtoffer uit maar doet niets om haar situatie te verbeteren. Zo zeurt ze bv. dat ze niet meer naar boven kan, maar wil geen traplift laten installeren omdat ze "geen vreemden in huis wil".
- is ze altijd 'ziek" maar ondertussen eet en drinkt ze er op los omdat dat "het enige is wat ze nog heeft".
Plus :
- bij de minste tegenstand "slaapt ze niet" :-)
- alles is te "ingewikkeld" of moeilijk. Ze is al gevallen en raakte nauwelijks nog recht maar wil zelfs geen gsm in haar zak steken met alarmfunctie die met één knop te bedienen is.
Mijn vriend slooft zich ongelofelijk uit om haar te "helpen". Zo vroeg ik hem aub honing mee te brengen. 's Avonds hoorde ik "ik ben er niet geraakt, sorry". Intussen liep hij wel voor haar om haar wekelijkse 15 gedroogde worsten etc.
"Zij heeft vroeger voor mij gezorgd, nu is het mijn beurt" zegt hij altijd. Ik wil me er echt niet in ergeren, maar doe het wel. Hoe geraak ik hier uit?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hierboven staan goede antwoorden met goede redenen waarom je jezelf niet zou 'moeten' ergeren. Ik ben het hier mee eens, maar wil nog een stukje toevoegen. Feit is namelijk wel dat je deze gevoelens hebt, of ze nu 'juist' zijn of niet. En daar zit je maar mooi mee! Ik weet uit ervaring, niet met een schoonmoeder overigens, dat het heel lastig is om dergelijke gevoelens in de hand te houden. Zij wekt afkeer in je op en daardoor zie je de dingen niet meer helder. Wanneer je man jou geen kopje thee geeft wanneer je grieperig bent, koppel je dit meteen aan zijn moeder. Maar er zijn zoveel mannen die dit niet doen! Ze 'zien' het gewoon niet, het komt niet in ze op. Ze willen eigenlijk dat je zo snel mogelijk weer opgeknapt bent en lachend door het huis gaat. Dit heeft niks met zijn moeder te maken! En dat hij het bij zijn moeder wel 'ziet', heeft weer niks met jou te maken! Ik zou dus op de eerste plaats deze dingen los proberen te koppelen. Laat je man gewoon zijn ding met zijn moeder doen, laat het los en doe je eigen ding, onafhankelijk van hem. Verder kun je ook proberen om bepaalde dingen met humor te bekijken. Kijk naar haar, in jouw ogen, vervelende gedrag alsof je naar een vervelende oude dame in een humoristisch stuk kijkt. Wedden dat je een beetje moet lachen in jezelf, dat is beter dan jezelf ergeren en een goede manier om de dingen wat meer los te laten. Verder zou je ook kunnen proberen te relativeren door tien jaar verder te kijken. Zijn de dingen waar je jezelf nu aan ergert dan nog steeds van belang? Of doen ze er dan niet meer toe? Ik denk dat je nu bezig bent met ieder klein negatief dingetje heel erg uit te vergroten. Probeer ze juist eens te verkleinen in je hoofd. Er minder op te letten, je schouders eens op te halen, er eens in jezelf om te lachen. Je maakt het nu vooral jezelf heel erg moeilijk, terwijl je er echt niks mee verandert. Laat het los, maak het jezelf makkelijk en wanneer je graag wil dat je man een kopje thee voor je zet, vraag het dan gewoon, in plaats van dat je hem met een boze blik aankijkt terwijl hij niet weet wat er aan de hand is. En jij op die momenten weer nieuwe negatieve gevoelens ten opzichte van zijn moeder opspaart in je lijf, omdat je onder die boze blik denkt: voor háár doet ie het wel... Toegevoegd na 1 uur: Oh ja, nog wat, over die honing. Wees blij dat hij zoiets wel eens vergeet. Dat wil zeggen dat ie geen peur voor je heeft maar zich goed genoeg bij je voelt om wel eens wat te kunnen vergeten ;) Beter, toch?

Accepteer dat een dame van 80 gewoon inet zo scherp en tactisch is als een 40 jarige. Bedenk hoe je zelf zou zijn in haar situatie.

Misschien jezelf eens voorstellen dat je 80 jaar ben en maar 1 zoon heb. Ik vind dit ongelooflijk lief van hem, want zo kan ze nog wel in haar huisje blijven wonen. Je man wordt zo een 'mantelzorger' en daar moest eigenlijk veel meer waardering voor komen. Mensen van 80 kunnen op een bepaalde manier echt veel eisend zijn. Als er op een gegeven moment geen andere oplossingen meer zijn zal je man dat echt in de gaten hebben, maar steeds als jij daar tegenin gaat zal hij zich extra sterk maken voor zijn moeder. Waarschijnlijk hebben ze een heel goede band, anders deed hij dit allemaal niet. Dat potje honing????? Vergeef het hem, waarom?????? Als ik dit zo lees heeft hij een hart van GOUD.

ze is 80 hoelang heeft ze nog? Je kunt zo iemand toch niet meer veranderen Dus erger je je er aub niet aan.en accepteer het want je hebt alleen jezelf er maar mee. Dit is gewoon een fact of life op dit moment lastig maar niet te veranderen. en ook je vriend moet je dit gewoon laten doen het is nutteloos om hier spanning om te creeren.

Hoi, Probeer in ieder geval je schoonmoeder te accepteren,ze is uit eindelijk 80. Ik weet dat het niet mee valt natuurlijk erger jij je groen en geel, maar ik vind dat je ook aan je vriend moet denken, het is natuurlijk wel zijn moeder,en hij voelt dat natuurlijk anders dan jij, en weet je, probeer gewoon te doen, straks krijgen jullie hier zelf problemen over,want zijn moeder blijft zijn moeder, en trouwens ook wel lief van jouw vriend dat hij zo veel voor zijn moeder doet, dan moet hij voor jou ook wel onwijs lief zijn toch? Zet je verstand op nul en doe net of je gek ben zet de relatie met je vriend niet op het spel, ik wens je wijsheid met je schoonmoeder

Ik begrijp jou ergens ook wel weer. Het klinkt wel een beetje lastig ja. Eruit geraken zal je niet lukken: niet fysiek bedoel ik. Wel kun je er emotioneel afstand van nemen. Bemoei je niet te veel met haar. Blijf zelf een beetje op afstand. Je bent er te veel mee bezig. Je vriend zit natuurlijk ook in een spagaat tussen haar en jou. Hij heeft eigenlijk niet zo veel keuze. Omdat hij wel een goede band heeft met haar kan hij belangrijke beslissingen een beetje forceren: zoals die traplift. Hij kan haar misschien wel zo ver krijgen om dit te laten installeren.

Het lijkt me dat het hier gaat om een zoon die erg veel voor zijn moeder over heeft omdat hij zich zorgen om haar maakt. Bedenk dat iemand met zo'n karakter waarschijnlijk net zo veel voor jou over zal hebben als je dat nodig hebt. Zulke mensen zijn goud waard. Voor hun partners kan het soms wel lastig zijn om daarmee te leven. Misschien kan je aan je vriend voorstellen dat de angsten van zijn moeder niet door jullie op te lossen zijn en dat misschien professionele hulp nodig is. Ik denk dat het voor je vriend erg prettig moet zijn om steun van jou te krijgen in een situatie die hem vast ook onder druk zet en waar hij misschien ook geen uitweg in ziet. Je moet onderkennen dat haar veeleisende gedrag te maken kan hebben met de wens haar zoon veel om zich heen te hebben en hem op die manier aan zich te 'binden'. In de basis kan je medelijden met haar hebben omdat haar leven zo wordt beheerst door angst dat er niets meer te genieten valt. Misschien dat dat besef helpt om de irritatie te verminderen. En samen met je vriend doelgericht zoeken naar een verbetering van haar situatie kan ook helpen om jouw gevoel van irritatie in positievere banen te leiden. Er zijn zorgsteunpunten waar jullie samen de toestand kunnen bespreken met ervaren hulpverleners. Weet dat de situatie niet uniek is en dat er ook hiervoor hulp te krijgen is.

Als jij ooit de leeftijd van 80 jaar en ouder mag bereiken dan hoop ik voor jou dat er iemand is die zo voor jou zorgt. Want deze mensen bestaan bijna niet meer. ieder is teveel met zich zelf bezig zoals jij nu doet. Oudere mensen zijn meestal hulpbehoeftig en wat is er mis mee dat jou vriend hier zorg voor draagt . Nu kan hij nog wat terug doen voor alle jaren dat er voor hem is gezorgd. En hij heeft zijn moeder nog en geniet van de levenslust die zijn moeder nog heeft. Er zijn mensen die als ze konden er alles voor over hadden om hun ouders nog eens deze zorg en liefde te kunnen geven. Bied zelf ook ondersteuning aan je vriend en laat zien dat je waardeert en respecteerd wat hij doet. Stop daar je energie maar in en niet in het ergeren op.

Lastig hoor! Jullie zijn zogenoemde mantelzorgers. In Nederland bestaat de Wet Maatschappelijke Ondersteuning, die door de gemeentes wordt uitgevoerd. Dan kun je een professional laten langskomen, die de problematiek inventariseert, en voorstellen doet. Mij komt voor, dat haar welbevinden slechter is dan gemiddeld bij tachtigjarigen. In Nederland worden mantelzorgers ondersteund. Er zijn informatieavonden, en je krijgt zelfs een financiële tegemoetkoming. Is er zoiets niet in België?

je vriend laat dit soort dingen toe dus maakt je schoonmoeder erg gebruik van (zou het zelf misbruik noemen) in feite vraag je: hoe accepteer ik het dat mijn schoonmoeder mijn zoon niet respecteerd en waardeerdeerd wat hij voor haar doet. dat een moeder voor haar kinderen zorgt is niet ongewoon, dat is de PLICHT van een moeder naar haar kinderen doe. krijgt ze daarmee extra credits waardoor ze haar eigen zoon als loopjongentje en slaaf kan gebruiken? nou, volgens mij niet hoor! het stellen van grenzen kan een oplossing zijn: jij wil geen alarm? ik maak me zorgen: dan bellen we elkaar om en om op een bepaalde tijd. wil ze geen traplift en moet een van jullie met haar zeulen? niet doen: bed beneden zetten (al zou het klemvast staan tussen de kasten bij wijze van) ze wil niet meer naar buiten? prima, er is de mogelijkheid om via supermarkten boodschappen te laten bezorgen ,en er bestaat zoiets als een rijdende winkel. wil ze speciaal van die en die winkel? heeft ze te wachten tot haar wensen ook in JULLIE schema passen. je vriend laat zich gebruiken waardoor ze steeds mee eisen gaat stellen en zich bovendien afhankelijker maakt. ze heeft geen verzetjes want ze komt niet buiten, is gefrustreerd en reageert dit af op de persoon die dit toch wel pikt. als je vriend goed voor haar wil zijn lijkt het mij verstandig als ie een stapje terug doet en haar zelfredzaamheid bevorderd zodat ze zelf OOK verantwoording kan nemen. zo is er misschien tijd voor een gezellig babbelje bij de thee, met respect en waardering over en weer? en wat de gordijnen betreft: mocht ze haar armen kunnen gebruiken... er bestaan van die stokken waarmee je gordijnen op en dicht kan doen. kwartiertje lichaamsbeweging voor je schoonmoeder lijkt me niet verkeerd. ;-) ziet je vriend het niet zitten zou ik er persoonlijk voor kiezen om dit helemaal los te gaan zien van je vriend (het is zijn keuze om het zo te doen, dit heb je in feite maar te accepteren grof gezegd) en afstand te nemen van je schoonmoeder. misschien dat je haar een foldertje kan geven over maaltijdbezorging of een verzorgingstehuis, want voor je vriend is het niet vol te houden, al is de wil er wel bij hem. succes, ik hoop dat jullie (met zijn drieen?) een oplossing kunnen vinden.

Weet je, moeder en zoon dat is vaak een onovertroffen band! Heel anders vaak dan moeder en dochter. Een dochter uit zich eerder in ongenoegen. ik denk dat ze bij haar dochter dan ook niet zo vaak beslag legt, de dochter zal haar dit wel aan het verstand hebben gebracht. Maar een zoon..... Het blijft zijn moeder en hij wil haar blijven plezieren. Als kind waarschijnlijk al, zo zijn kinderen nu eenmaal. Dit blijkt al uit het feit dat hij ermee zat dat hij op zijn donder kreeg toen hij te laat bij haar was. Deze vrouw is zo gewend dat hij er voor haar is en ze is ook vast overtuigd dat zij hierin in haar recht staat.Met 80 kunnen ze ook nog een een persoonsverandering ondergaan en veeleisend worden en ontevreden. Het gaat allemaal niet meer zo als zij willen. Je kunt er van zeggen wat je wilt, ook al heb je gelijk en weet hij dit in zijn hart ook vast wel, maar hij zal altijd een excuus voor haar vinden. Het is een macht der gewoonte en die verander je niet meer na zoveel jaren. Je kunt je dus het beste op de vlakte houden en blij zijn voor hem dat hij zijn moeder nog heeft. Het is zwaar voor een kind dat gewoon van zijn moeder houdt, ondanks alles, om haar te moeten missen. Hij weet dat het punt van afscheid nadert en wil van zijn kant haar leven nog enigszins leefbaar houden en het haar nog wat naar de zin maken. Hij zal ook af en toe wel eens moeten slikken om haar gedrag te accepteren, maar het blijft zijn moeder! Als buitenstaander kan je je zijn gevoel voor haar misschien niet voorstellen, maar het is er voor hem wel degelijk. Laat hem dus met een goed gevoel zijn als hij afscheid van haar moet nemen, want dit kan ineens gebeuren. Er is niets zo erg dan ruzie te hebben en het nooit meer goed te kunnen maken. Dit moet je voor hem niet willen, dus laat hem en blijf zelf gewoon een paar keer (woede) wegslikken.

Klinkt als een heel lastige situatie. Maar alhoewel ze 80 is heeft ze niet het recht je vriend op te eisen. Je kunt eens alleen met je schoonmoeder gaan praten, en het hebben over hoeveel haar zoon voor haar over heeft, en hoe dankbaar ze daar wel niet om moet zijn. Vertel haar hoeveel moeite hij doet voor haar en hoe getroffen hij is als zij teleurgesteld of kwaad is (wat waarschijnlijk juist komt doordat hij zoveel van haar houdt). Vertel haar hoe hard hij zijn best doet om het haar naar de zin te maken en dat je niet kan begrijpen dat ze zelf geen maatregelen wil treffen om haar zelfstandigheid te behouden/vergroten en minder afhankelijk te zijn van haar kinderen. Spreek haar ook aan over haar veiligheid en de stress die dat je vriend waarschijnlijk bezorgt. Misschien is het een idee haar, als ze geen gsm of traplift wil, ze beter in een verzorgingstehuis gaat? Daar zijn altijd mensen in de buurt als ze valt en iets breekt. Waarom stelt ze trouwens al die vreemde eisen, zoals een paar bakken bier enzo?

Uw partner moet leren delegeren om de lasten mbt de verzorging van zijn moeder te verdelen onder de andere familieleden. Doordat hij dat nu nog niet doet komt dat tussen jullie in te staan. Hij dient te overwegen om professionele hulp in te schakelen mbt voeding en verzorging voor zijn moeder en zich niet te laten ringeloren. Ook voorzieningen in huis dient hij aan te vragen. Ook het onjuist afrekenen van de boodschappen is afkeurenswaardig. Bezie in hoeverre u nog mee kunt gaan in deze materie met uw partner, vraag anders of hij niet beter zijn bed daar neer kan zetten. Aan u ligt het niet, u beschikt nog over een behoorlijke dosis gezond verstand.

Vroeger zag ik datzelfde gedrag aan mijn oma en hoewel zij 2 zonen heeft, eisde zij net zoveel aandacht van ze allebei. Mijn moeder en mijn tante ergerden enorm van dat gedoe. Nu wordt mijn schoonmoeder ouder en ik merk dat zij ook in die richting kijkt. Heb geduld, zei mijn moeder, oude mensen zijn net kinderen- veeleisend, ondankbaar en ongeduldig. En over je vriend- eerlijk zeggen zou ik heeel graag willen dat mijn zoon dicht bij mij is als ik 80 ben, maar natuurlijk niet ten koste van zijn gezinsleven. Misschien vreest je vriend dat zij straks er niet meer is en probeert nog zo veel mogelijk te hebben met zijn ma

hallo lieverd, ik denk dat je het te wit en zwart ziet hoor. per slot van rekening is dit een oude dame. beeld je eens in, dat jij zo oud bent en misschien wel lastig ? en dan nog, ze heeft maar een zoon, dus wie moet het anders voor haar regelen? wees eens een sterke meid en kijk door je vingers als er eens niet zo loopt als wat jij wilt. en wees blij dat hij zo zorgzaam is, zo zal hij later ook voor jou zorgen. spiegel je daar maar in.

misschien door samen de laatste jaren van haar zo aangenaam mogelijk te maken.. je vriend heeft wel gelijk, zij was er vroeger voor hem, toe hij nog poepte in zijn broek, was mama die hem verschoonde, toen hij ziek was, zat mama aan zijn bed, toen hij buiten viel op straat, was mama het die hem troosten, toen hij zijn schoen bij de haard zette met sinterklaas, was mama het die zijn hart blij maakte door die schoen te vullen...en ga zo maar door... misschien ga je later als je zelf tegen die leeftijd aan zit, pas begrijpen waarom je vriend dit deed voor zijn moeder... denk er maar eens over na... succes

Vraag je vriend om de zorg voor zijn moeder voor zichzelf te houden. En er met jou niet over te praten, of in ieder geval zo weinig mogelijk. En vooral, vraag zelf niet van alles. In ieder geval niet de dingen die je ergernis voedden. Zoals je de verhaaltjes gedetailleerd omschrijft in je vraag lijkt nogal dat je wel van alles van haar wilt weten. Wel, hou daar gewoon mee op. Je ergert je namelijk aan de verhalen over je schoonmoeder, niet aan je schoonmoeder zelf. Dit is net het verschil waardoor je gewoon makkelijk, en praktisch er iets aan kan doen: Laat de verhalen (roddels) los.

Ik krijg de indruk dat deze moeder haar kinderen uitbuit. Het riekt naar emotionele chantage. En dat is net zo goed een hele vervelende situatie als de moeder al oud is. En misschien speelt dit al vanaf de jeugd van je vriend. Zo te zien heeft je vriend er nog (steeds) niet echt mee leren omgaan als ik zijn reactie op de boosheid van zijn moeder lees. Wat voor jou misschien nog het lastigste is, is niet zozeer het gedrag van je schoonmoeder, maar hoe je vriend op zijn moeder reageert. Ik zie veel antwoorden waarin men het opneemt voor de oude dame, maar je mag ook je grenzen als kind aangeven wanneer je moeder je manipuleert. En dat heeft deze vriend nooit geleerd. Ik vermoed als hij de moed op kan brengen om assertief te leren zijn naar zijn moeder, op een vriendelijke maar besliste manier, dat jouw ergernis naar je schoonmoeder een stuk minder zou kunnen worden. Maar dan heeft je vriend wel hulp nodig van buitenaf. Want dat probleem los je niet even op en hij zou heel goed deskundige hulp kunnen gebruiken lijkt mij. En die fixatie van hem op jouw borsten zóu dan misschien wel eens te maken kúnnen hebben met een tekort aan warme moederliefde. Maar dat zeg ik heel voorzichtig want ik ben geen psycholoog. Het zou me alleen niet van mijn stoel laten vallen van verbazing als het daarmee te maken heeft.

"Zij heeft vroeger voor mij gezorgd, nu is het mijn beurt" Dat waren de woorden van je vriend. Maar zorgen is iets anders dan iemands leven opeisen wat je schoonmama doet. Zij heeft toch vroeger ook een gewoon leven op kunnen bouwen op die leeftijd zonder dat haar ouders volledig beslag op haar legden. Ik zou je vriend de keuze laten, of een leuke toekomst opbouwen met jou, of lekker voor zijn mama zorgen maar dan zonder jou.

Het is erg verleidelijk om de aandacht te (blijven) richten op wat iemand doet en hoe het gedrag is. Maar uiteindelijk komt het toch op 1 ding terecht: Zonder die vrouw had jij niet je vriend en de liefde daarbij kunnen hebben. Hopelijk zal je je wat minder ergeren.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100