Mijn zus doet erg rot tegen mij, wat kan ik hieraan doen?

Net als gisteren, dan lig ik in bad en wil ik liever dat er niemand de badkamer binnenkomt dus doe ik de deur op slot en je kan hem op een bepaalde manier van de buitenkant open doen. Dus ik zei dat tegen mijn zus dat ze dat moest doen toen ik in bad lag.
Toen ze eenmaal in de badkamer was terwijl ik in bad lag, ging ze me ineens uitschelden voor Rotkind enz.
Ik zei dat ze iets volwassener moest zijn omdat ze al 21 is. Maar dan zegt ze vervolgens dat ik niet volwassen ben en omdat ik dat niet ben dan zij het dan ook niet doet.

Ik kan me ook niet herinneren dat ze wel altijd aardig tegen me was. Vroeger schold ze me ook uit voor lelijk en ik word daar natuurlijk ook erg onzeker door.
Het is ook dat ze het ene moment gewoon aardig tegen me is en 10 minuten later is ze ineens overal geirriteerd om.

PS: kom alsjeblieft niet met antwoorden dat ik met mijn ouders moet praten, want ze weten het al.

Toegevoegd na 57 seconden:
Ik ben trouwens 17

Toegevoegd na 4 minuten:
En hoe kan ik het beste reageren als ze zo doet? Zodat ze ermee ophoud? Juist helemaal niks zeggen en haar negeren of ook er tegenin gaan?

Toegevoegd na 17 minuten:
En ik wil mijn moeder altijd graag meehelpen met opruimen enz.
Dan reageert mijn zus er ook op van: Je hoeft niet zo volwassen proberen tezijn hoor!
En: Ach, waarom zou ik meehelpen, jij ruimt het toch allemaal op

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

heb je haar weleens recht op de man afgevraagd waarom ze zo doet? waarom kwam ze de badkamer binnen? enkel om je uit te schelden? vervolgens legt ze het probleem bij jou. zij #zegt# (meer hoeft het dus niet te zijn) dat jij niet volwassen bent en dus ook niet zo naar jou reageert. als ze zo goed en verstandig is zou ze juist het goede voorbeeld moeten geven. ik denk dat hoe meer jij je verzet tegen haar rare gedoe zij er op een of andere manier schik aan geleefd. misschien helpt het bij voorbaat om haar gelijk te geven als ze eenmaal in zo'n gemoedstoestand is en er zelfs een schepje bovenop te doen zodat je haar een stapje voor bent. vervolgens vraag je of ze tevreden is en of het haar oplucht bijvoorbeeld en doe je net of er niets aan de hand is en kan je de opmerking maken : ik zou het niet in mijn hoofd halen om te denken dat je ook maar iets aardigs zou zeggen of rekening met me zou houden. misschien dat ze dan met de neus op de feiten gedrukt wordt? als je ouders het weten vind ik het (als ouder zijnde) ook hun taak om je zus duidelijk te maken wat wel en wat niet kan. ze kunnen geen agentje spelen, maar ze kunnen wel regels afspreken (zit de ene in de badkamer, dan gaat de andere niet aan de deur lopen kloten om te etteren) geen schelden of het benoemen van bepaalde namen etc. van belang is dat je ouders het bespreekbaar maken en houden en bij strubbelingen beiden vragen naar het hoe en waarom. succes

Het kan zijn dat ze ongesteld is of dat ze zelf problemen heeft en die op jou afreageerd. Ik zou eens met haar gaan praten en gewoon vragen waarom ze zo doet. Het is natuurlijk geen prettige situatie voor jou en dat zal ze ook wel begrijpen denk ik. Probeer er anders achter te komen wat er met haar aan de hand is, dan kan je misschien wat begrip tonen en zal ze je niet meer zo afkatten. Toegevoegd na 11 minuten: Probeer het eerst met praten. Als dat niet werkt moet je haar gewoon volledig negeren. Daar zal ze dan eerst boos op reageren maar als je doorzet ziet ze zelf ook wel in dat het geen zin meer heeft om gemeen te doen tegen je.

Probeer gewoon de vrede te bewaren voor je ouders, vraag haar gewoon een keertje of ze problemen heeft of ergens mee zit, misschien komt ze dan een beetje los. Ik denk niet dat ze dit zomaar doet en al helemaal niet omdat ze een hekel aan jou heeft maar dat ze zelf van binnen met een hoop wrok tegenover zichzelf zit opgescheept, en aangezien ze dit op jou afreageert ben jij misschien wel de juiste persoon die haar kan raken.... Misschien voelt ze het zo dat jij altijd meer aandacht hebt gehad van jullie ouders en voelde ze zich altijd nummer 2....dit zijn vaak de oorzaken van jaloezie tussen broers en zus. Succes ermee.

Als ze zo rot doet kan je op dat moment haar het beste negeren en niks zeggen. Dan houd ze een stuk sneller op dan dat je zelf ertegenin gaat. Misschien helpt het als je een keer samen met je zus naar een concert of voetbalwedstrijd gaat. Wel met zijn tweeen uiteraard. Nu ligt het ook aan je ouders.......Vind je zus misschien dat jij word voorgetrokken door je ouders? Of meld jij altijd alles aan je ouders wat je zus fout doet? Respecteer je zus en haar spulletjes en vergeef het haar want ze zal het echt niet zo bedoelen. Klink weer lekker afgezaagd maar dit ligt echt aan de puberteit en jezelf vinden... Zolang je zus hierin geen rust heeft reageert ze het op jou af vermoed ik. Ik heb zelf ook een zus en ken deze ellende... Dit kan je ook beschouwen als broer zus liefde. Later lach je hier samen om. Succes ermee en word niet agressief en haatend naar haar toe.

Als ik je zo beluister, lijkt het mij dat je zus, ondanks haar leeftijd van eenentwintig jaar, haar puberteit nog niet echt ontgroeid is. Ze ziet in jou, volgens mij, haar grote rivale en de wrevel die dat bij haar opwekt, uit ze dan op jou. Op één of andere manier voelt zij dat jij iets verder bent en dat jouw gedrag aanzienlijk volwassener is dan dat van haar. Ze legt namelijk niet voor niets steeds de nadruk op jouw zogenaamde onvolwassenheid. Feitelijk zou het goed zijn als ze jouw hulp zou willen aanvaarden..maar ik vrees dat zij dàt zeker niet wenst. Probeer haar dus haar kinderlijke gedrag niet al zeer kwalijk te nemen door in je gedachten te houden dat zij innerlijk nog wat meer moet ontwikkelen. Er tegenin gaan zal je weinig tot niet helpen..omdat ze dàn weer dwars wordt en als een jonge puber op jou reageren gaat. Je ouders kunnen in deze kwestie ook niet de oplossing voor je aandragen..want het probleem zit in je zusje.. Wat je eraan kunt doen: Probeer haar te zien als een onvolwassen kind en..behandel haar overeenkomstig. Laat haar maar voelen dat jij haar als een klein kind ziet. Ik weet zeker dat zij na een weekje..of wellicht twee 'breekt' en daarna open zal gaan staan voor een open dialoog/gedachtewisseling met jou. Wellicht zal ze in tranen in je armen vallen. Troost haar dan. Zeg haar dàn ook liefdevol je hulp toe en sluit haar weer in je hart...want jullie moeten elkaar als zussen door deze affaire niet voor heel het leven kwijtraken.. Sterkte, succes en groetjes, Ton

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100