Hoe los je een altijd maar aandacht vragende vriendin op?

Ik ben 22, mijn vriendin 20. Ze is onzeker en vraagt veel aandacht aan me. Nu ben ik iemand die zelfstandig is, niet elke dag perse veel contact nodig heeft met partner. Ik vind het fijn om te smsen maar mijn vriendin wil het liefst 100+ smsjes per dag versturen. Met een niet boeiende inhoud, wat ik dus onnodig vind. Ze vraagt op elke manier aandacht, blijft smsen en zou het liefst willen dat ik elke dag bij haar ben. Ik wil dat niet, ik wil ook met mijn vrienden uit kunnen gaan etc etc. Nu heb ik haar op haar gedrag aangesproken en blijkt dat ze in haar vorige relaties een paar keer bedonderd is. Nu is dit niet mijn probleem, ik geef haar geen enkele reden om jaloers te zijn of iets dergelijks. Ze zit nu wel bij een psycholoog om van haar onzekerheid af te komen. Ze pakt veel dingen negatief op en ik ben zelf iemand die moet 'leven'. Ik begin me er ook steeds meer aan te ergeren en ik heb haar verteld dat als dit zo lang doorgaat dat ik het zelf ook niet meer zie zitten. Dan zegt ze ook wel dat ze minder smst maar dit gaat een paar dagen goed en dan begint ze weer. Ze moet gewoon zelfstandig worden, veel met haar vriendinnen gaan doen en ook een eigen leven leiden. Dit heb ik haar verteld maar super veel actie onderneemt ze niet. Ik heb af en toe gewoon de neiging om een dag af te zeggen en niet te komen, om het gezeik maar achterwege te laten. Constant blijven zeuren of meisjes me toegevoegd hebben op facebook etc. Terwijl ik zo helemaal niet bij haar ben.

Toegevoegd na 2 minuten:
½jaar

Weet jij het antwoord?

/2500

Ik denk dat het heel verstandig is om haar even niet te zien. Ze zal er helemaal niet blij van worden, maar op deze manier is het voor jou niet vol te houden. Door haar een tijd niet te zien, ziet ze mischien in dat haar gedrag van nu een negatief effect oplevert. Sommige mensen moeten eerst dingen meemaken om te voelen. Vertel haar dan duidelijk dat, haar gedrag de reden is van een tijdelijke break.

Jullie kennen elkaar nog niet zo lang, niet? Dit betert later wel. Ze gaat naar een psycholoog, en dat zal helpen. Maar ik herken in ieder geval het probleem. Mijn vriendin heb ik langzaamaan afgeleerd om me zo vaak te bellen. En dat is goed gelukt. Ik zei haar dat de baas mobieltjes verboden heeft, en dan was ik toch een aantal uur gerust.

Wat lief dat je niet gewoon wegloopt, maar het probleem wilt oplossen. Ik had/heb daar ook een handje van, en woon samen met iemand die erg op zn rust gesteld is. Ik zorg dat ik af en toe weg ben. Dit door iets van te voren te plannen waar ik niet meer onderuit kan, ook al heb ik er op dat moment dan misschien geen zin in. Misschien een idee voor je vriendin? Als je met haar kan afspreken dat zij bijvoorbeeld elke week 1 dag zorgt dat ze zelf wat te doen heeft. Ook zou ik haar zeggen dat je haar max 1 sms stuurt per dag, en je hier dan ook aan houden. Maak de afspraak, dat wanneer zij meer dan 3 sms per dag stuurt, jij haar de volgende dag NIET smst. Zo ´beloon´ je haar met een sms wanneer ze wat meer afstand bewaart. Verder kan je aangeven, dat je 1 keer per week een ´jij-dag´ wilt. Op deze dag krijgt ze een extra sms/telefoontje van jou, maar doe jij zonder haar, waar jij zin in hebt. Laat het haar merken wanneer ze je wat minder claimt, geef haar een compliment. Het is lastig wanneer je constant bij elkaar bent, maar probeer toch de positieve dingen te blijven zien. Die onzekerheid, die tot jaloezie en claimgedrag voert, kan idd goed met een psycholoog besproken worden. Misschien mag je eens met haar mee, om samen met de psych te praten over het probleem? Het heeft directe invloed op jullie relatie, dus ook op haar en op jouw leven. Volgens mij vergoedt elke zorgverzekering dit een aantal keer per jaar, dus dat kan het probleem niet zijn. Misschien mag je voor 1 keer wel gratis mee, sommige psychs zijn wel zo cool. Verder zou ik in jouw geval, proberen om zo open mogelijk naar haar te zijn. Hiermee bedoel ik: wanneer jij over een avondje zonder je vriendin, of over een vrouw die jij kent vertelt, wees dan duidelijk. Vaak gaan mannen met onzekere/jaloerse vriendinnen gespreksthema´s verzwijgen/tussen neus en lippen noemen. Dat maakt de onzekere persoon alleen maar onzekerder, en alerter op alle ´aanwijzingen´ dat er iets misschien niet in de haak is. In mijn huidige relatie is vriendlief begripvol voor de onzekerheid geweest, en heeft deze daardoor voor 90 procent weggewerkt. Hij krijgt zijn rust, ik ben niet meer onzeker of jaloers. Belazerder vrouwen hebben tijd nodig om een man helemaal te vertrouwen.. maar inmiddels hebben Vriend en ik het volste vertrouwen in elkaar, waardoor de relatie super gaat. Het kan dus wel! Voordeel: jullie zijn nog jong. Dus dit gedrag valt nog goed te veranderen. Blijf optimistisch, ik wens je succes.

Bronnen:
Eigen ervaring

Sorry dat ik het zeg, maar als het nu allemaal al zo moeizaam verloopt , weet ik niet of dit wel toekomst heeft. Geniet nog lekker met je vrienden en van je jeugd , een relatie waar je je goed bij voelt komt echt nog wel. Natuurlijk even moeilijk, maar misschien ook een opluchting. Sterkte !

Het antwoord zit in de vraag besloten. Je weet het dus zelf al. Je wilt haar oplossen (niet het probleem). Je wilt haar dus deleten uit je leven. Als je heel eerlijk bent. Je vindt, vond haar heel aantrekkelijk, maar jij, want jij bent deel van het probleem, niet alleen je vriendin, bent er nog niet klaar voor, om een groter deel van je leven met een partner te delen. Zij zou dat wel willen, en dat is nog veel te vroeg. Dus: zet de relatie even op standby, ga ieder je eigen weg, jullie zijn er allebei nog niet aan toe!!

Hier heb je een typische plakker/vluchtersituatie die -als er niets gebeurd - een barst in je relatie kan veroorzaken. Je begrijpt dit fenomeen allicht wel. Plakker : wil meer aandacht Vluchter : wil of kan dit niet (meer) geven Plakker : probeert nog harder om aandacht te krijgen Vluchter : vlucht nog harder weg enz... De situatie is maw wat uit de hand gelopen door het toedoen van jullie beiden, en niet enkel door het toedoen van je vriendin. Dus als er iets moet veranderen, moeten er langs beide zijden dingen gebeuren. 1. Laat het verleden los. Het is voorbij en onomkeerbaar. En je kan niet in een huidige relatie afrekenen wat in een vorige is mis gegaan. Natuurlijk is dat "loslaten" niet makkelijk, zeker niet als er nog angst, kwaadheid e.d. mee gemoeid is. Maar als je je beiden bewust bent dat je dingen meesleept die er eigenlijk niet meer toe doen, dan kan je er zeker op een andere manier mee omgaan ipv het gewoon uit te werken 2. Hoe vreselijk het voor je ook moge klinken : haar gedrag zal enkel veranderen als jij stopt met vluchten. Zoals het nu loopt zal zij steeds meer in paniek raken. Waardoor je steeds harder zal weglopen. Om een plakker tot bedaren te brengen moet je tijd maken om hem/haar gerust te stellen. Dat betekent dat je - als je van haar houdt- ook aandacht besteedt aan haar allicht bijna ondraaglijke angst om je kwijt te spelen. Laat haar zelf kiezen hoe je dat kan doen, dus wat ze nodig heeft om geruster te zijn (focus dus niet op het plakken maar op hetgeen erachter zit). Dat betekent trouwens niet dat je helemaal aan haar eisen moet voldoen of je "eigen leven" moet opgeven of op al haar smssen moet gaan antwoorden. Iemand gerust stellen en tegelijk je eigen grenzen bewaren kan zeker hand in hand gaan. Trouwens : als je manieren vindt om haar gerust te stellen zal het plakgedrag (en dus ook het smssen e.d.) vanzelf verminderen. Natuurlijk niet na de eerste keer : vertrouwen moet groeien, dus geef het wat tijd en laat haar toe nog eens 'fouten" te maken zonder aan je neiging toe te geven om hard te gaan lopen. 3. Het is prima dat zij therapie volgt voor haar verlatingsangst. Dat betekent dat zij van oordeel is dat ze met externe steun haar probleem beter zal kunnen oplossen. Dat betekent echter niet dat zij een groter probleem heeft dan jij of de oorzaak is van het spelende mechanisme (plakker/vluchter). succes!

Bronnen:
Harville Hendrix De volwassen relatie""

Hoe zit het met jouw inlevingsvermogen? Of heb jij zoiets van:' vrijheid blijheid, geen gezeik aan mijn kop, als ik maar lekker leef"? Dat kan, maar dan moet je geen relatie willen. In iedere relatie is er iets waar pijn van de partner zit. Ik geloof dat je elkaar dan moet steunen/helpen maar dat zie ik in deze relatie niet gebeuren. Jouw vriendin is een paar keer bedrogen.. Kun je je voorstellen hoe dat voor iemand kan zijn? Hoe moeilijk het is voor haar om iemand weer te vertrouwen? Ik laat je gewoon even de andere kant van het verhaal zien. Ik denk ook dat zij met professionele hulp haar problemen moet oplossen, zodat zij kan bepalen wie wel of niet bij haar past.

Jouw vriendin zal moeten leren meer van zichzelf te gaan houden. Dat is het enige wat het probleem zal kunnen opheffen. Iemand die van zichzelf houdt, kan ook zonder de ander zijn \ haar leven lijden, en zoekt niet altijd en overal bevestiging. Nou zullen er zeker redenen zijn waardoor ze dit gevoel van zelfstandigheid en alleen kunnen zijn mist . Je kan haar proberen te helpen de redenen te vinden. Zo als het nu gaat doen jullie elkaar alleen maar pijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100