hoe ik de realtie tussen mijn vriend en ouders laten verbeteren?

Mijn vriend en ik zijn al bijna 5 maanden samen maar nog steeds is de relatie tussen hem en mijn ouders alles behalve goed.Mijn vriend voelt zich totaal niet thuis bij mij en ik wil wel dat dat zo is. Het huis uitgaan is geen optie omdat ik nog minderjarig ben. Zijn ouders laten mij wel thuis voelen bij hem en zijn heel aardig voor me. De relatie tussen mij en mijn ouders is ook niet echt goed. Vaak ruzie. Soms word er gedreigt dat ik het huis uit word gegooit als het zo door gaat. Ik weet niet hoe ik die relaties moet verbeteren. Vooral die tussen mijn vriend en ouders niet...

Weet jij het antwoord?

/2500

Praat er over met je ouders

ik denk dat je eerst zelf aan de relatie met je ouders moet werken, want als dat niet goed zit, heeft je vriend al een vooroordeel, als jij zelf niet graag thuis bent, zal hij zich bij jullie ook niet thuis voelen.

Dat ligt natuurlijk aan de situatie, maar belangrijk is dat jij eerst een goede band met je ouders hebt, want als jij dat niet hebt kan jou vriend dat al helemaal niet hebben. En ook vooral; geef het tijd, als de relatie met jou vriend echt serieus is zulle je ouders het ook gaan accepteren!

Wat vervelend voor je zeg, jeetje! Het belangrijkste op dit moment, vind ik, is de band tussen jou en jouw ouders. Je hebt het vast vaker gehoord/gelezen, en misschien walg je van het idee, snap ik op jouw leeftijd, maar PRAAT met ze! Het hoeft ook helemaal geen ongemakkelijke conversatie te zijn; ga eens wat leuks doen met je ouders! Ga een keertje shoppen met mams, of koken met paps, of naar de bios ofzo.. Praat met elkaar, lach met elkaar; klinkt misschien stupid maar: leer jezelf en leer elkaar beter kennen. Als je beter kunt praten met je ouders zit je lekkerder in je vel, 't is écht een zorg minder. ^ Spreek uit ervaring, alles is nog vers vers, hihi :$ Laat dat met je vriend daarbij even rusten tot je je eerste doel hebt bereikt. Als de band tussen jou en je ouders sterker is, en je beter met ze kunt praten, is 't helemaal niet erg om eens te vragen aan je ouders waarom ze deze jongen geen kans willen geven.

de relatie met je ouders lijkt mij het probleem, en de relatie (of je vriend zelf) is een trigger tot meer. vraag je ouders eens wat ze bedoelen met 'zo doorgaan'. schiet niet gelijk in de verdediging maar luister gewoon naar wat ze zeggen, het #standpunt# van je ouders dus. geef op een rustige manier aan wat jij denkt en voelt hierbij, en vertel wat je van de sfeer in huis vind op bep. momenten. kijk of je samen een compromis kan sluiten wat betreft afspraken. vraag je ouders wat hun willen, geef aan wat jij wil, en geef aan dat je water bij de wijn wil doen als dit van 2 kanten mogelijk is. ik hoop dat het gaat werken, want als het puntje bij het paaltje komt woon je nog steeds bij je ouders in huis die uiteindelijk de regels bepalen. succes

Heel herkenbaar! Er is hoop! Mijn ouders hadden ook moeite met mijn vriend in het begin en wij hadden ook heel veel ruzie met mijn ouders. Als kind (jongvolwassenen) ontwikkel je je 10x sneller dan je ouders. Zeker met het digitale tijdperk. Het kost wat tijd maar uitendelijk komt het goed! Als je ouder wordt en uiteindelijk je eigen plekkie hebt en je je eigen leven gaat leiden valt alles op zijn plek. Je band met je ouders veranderd en je ruzies worden een stuk minder met de tijd. Wat helpt is een persoon te vinden waar jij je veilig bij voelt. Ga naar buiten en ontdek dat er ook andere mogelijkheden zijn. Zoals bijvoorbeeld tijdelijk bij familie of vrienden wonen als het echt niet meer gaat. Als je vriend het waard is vecht voor hem en probeer de relatie met je ouders goed te houden door te blijven praten dat blijft het sleutelwoord. Heel veel succes!

Wat vervelend! Vraag aan je ouders waarom het tussen je vriend en je ouders niet botert. Als je het weet kan je er misschien wat aan doen. Veel sterkte!

Ik denk dat een gesprek tussen tussen alle betrokkenen tot een oplossing kan leiden. Je vriend zou daarin de gespreksleider moeten zijn om de richting te bepalen die het gesprek moet uitgaan. Ik vermoed dat je een jaar of zestien a zeventien bent..dus al bijna een volwassen jonge vrouw. Gedraag je dan ook zo..Praat dus verstandig en laat je niet uitsluitend door je emoties leiden. Maar als je moet huilen..doe dat dan gewoon.. Leg je ouders je 'pijnpunten' voor en vraag hen te helpen bij de verbetering van de sfeer thuis.. Als je ouders helemaal niet willen praten..schrijf dan alles wat je dwars zit in een, overigens..nette, brief en vraag hen daarin om hun hulp. Wellicht breekt dat hun harten open.. Ik wens je alles succes toe. Groet, Ton

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100