Hoe kan liefde ontbreken in een goeie relatie?

Waarom kan je wel intense liefde voelen voor iemand die slecht voor je is en waar je niet mee kunt delen wat je wilt delen, en geen/minder liefde voelen voor iemand die goed voor je is en waar je wel alles mee kunt delen?

Ben net gedumpt door een jongen waar ik een hele leuke relatie met hem had. De liefde voor hem voelde niet zo intens als voor mijn ex (alcoholist/borderliner), zijn liefde voor mij ontbrak helemaal. Vandaar dat het ook uit is.
Ik had nog wel geloof in onze relatie, was aan hem gehecht en dacht dat de liefde ook nog wel intenser zou worden, maar hij gelooft daar dus niet in want hij voelde helemaal niks meer, terwijl hij wel zegt dat ik veel goeds bracht in zijn leven en dat ik op allerlei vlakken zijn exen overtrof in positieve zin.

Ik vind het vreemd hoe 2 mensen die goed bij elkaar passen en veel met elkaar kunnen delen en elkaar geen pijn doen, toch niet (genoeg) van elkaar houden.

Het is voor mij makkelijker te begrijpen dat je van iemand houd die slecht voor je is, dan dat je niet van iemand houd die goed voor je. Maar dat is toch eigenlijk niet logisch?

Als je een leuke relatie met iemand hebt wil je diegene toch in je leven houden?

Weet jij het antwoord?

/2500

De vraag is of de relaties die jij beschrijft werkelijk goede relaties waren. Een goede relatie is gebaseerd op liefde. Maar liefde kent vele verschillende vormen.

Vaak is liefde voelen voor een (verkeerde) man, het gevolg van het ontbreken van zelfrespect, en een verkapt minderwaardigheid gevoel, kan daar aan ten grondslag liggen. Nu weet ik niet of dat in jouw situatie van toepassing is. De opvoeding die je gehad hebt kan daar zeker een rol in spelen. Vaak vallen vrouwen of mannen op een verkeerd persoon, in de hoop om hem het alcoholgebruik af te leren, en sluiten ze hun ogen voor de werkelijkheid. Ook kan de spanning (de kick) een rol spelen bij een foute relatie. Misschien dat je de spanning miste, in die goede relatie? En was het allemaal te gewoon, te vanzelfsprekend. Ik kan daar verder door gebrek aan informatie niets over zeggen. Bovenstaande gebeurtenissen hoeven niet op jou te slaan, maar ik noem alleen wat mogelijkheden op. Misschien dat je jezelf erin herkent.

Dit is een moeilijke kwestie. En toch ergens logisch te verklaren. Ieder van ons leeft voor een groot deel op gevoelens. Net door het beleven van die emoties, komt er een spel van aantrekken en afstoten. Ofwel ken je de persoon nog maar pas, en is het de mystieke kant of misschien de ophemeling die ervoor zorgen dat je verliefde gevoelens versterkt worden. Zo zal je vorige ex-lief erg onvoorspelbaar geweest zijn en heb je hem ook veel moeten missen. Hierdoor ga je veel intensere gevoelens ervaren en koester je (soms valse) hoop dat het wel allemaal goed komt. Een vaste, voorspelbare relatie biedt dit niet. Je blijft op een rustig beekje kabbelen, en er gebeurt weinig tot niets spectaculairs. De passie is gelaaid en het vuur kan nog met moeite een waakvlammetje genoemd worden. Het is echter net dat waakvlammetje dat veel mensen als oninteressant ervaren. Zeker als je eerder op een wildwaterbaan van emoties hebt geleefd en gedeeld. De sensatie is er vanaf, het rollercoastergevoel ontbreekt. Ook al werd je soms echt kotsmisselijk van het gedrag van je vorige ex, toch voelde je extreme emoties ook al waren ze negatief. Ergens zit het ook in een oerinstinct gebakken dat mannen jagers zijn en vrouwen er alles aan doen om deze jager bij zich te houden, om voor de kindjes te zorgen en om haar te beschermen. Dit verklaart ook een beetje waarom veel vrouwen op 'bad boys' vallen. Deze mannen leven in 'overvloed' en staan sterk in het sociale leven. Vlegels durven risico's nemen, en hoewel een vrouw een veilig nestje wilt, toch wordt ze aangetrokken door die mystieke kant van ontdekken en zelfbepaling. Ik schat dat je nog jong bent, dus op zoek naar nog veel sensatie, passie, vurigheid. De seizoenspepers zeg maar. Maar vanzelf blijft dit niet komen. Er komt ook een veel mooier gevoel in de plaats bij een langdurige relatie. Iets wat saai en voorspelbaar lijkt, maar indien met gezond vertrouwen en doorzetting gevoed kan uitgroeien tot een sterke boom met diepe wortels en toch hier en daar nog een pittig vruchtje. Er bestaat best wel wat interessante lectuur hierrond. bvb "Mars en Venus voor altijd samen, blijvende passie in je relatie" Het gaat deze relatie misschien niet meer herstellen, maar het zorgt er wel voor dat je meer inzicht krijgt in de esssentiële verschillen in onze wezens. Ik raad je aan te wachten tot je over je ex-lief bent vooraleer je dit boek leest.

Liefde moet nu eenmaal van twee kanten komen wil zo`n relatie kans van slagen hebben, dus voor jou is het beter dat je ex zo eerlijk was tegen je om toe te geven dat hij niet zo intens voor jou voelde dan jij van hem. Hij had ook misbruik van jouw gevoel voor hem kunnen maken! Het kan heel goed dat het heel goed klikt met iemand en toch voelt men niet hetzelfde voor elkaar. Het klinkt logisch dat je van iemand houdt die goed voor je is, maar dat is gevoelsmatig vaak juist niet het geval. Gevoelens kan je niet sturen. Het is een biologisch proces dat zich afspeelt in je zintuigen, hormonen en je hersenen. Gevoelens kunnen zo verwarrend zijn en vaak wars van enige logica. Daarom kan het (zelfs vaker dan je denkt) gebeuren dat je iemand echt kan haten en tegelijk van hem houdt. Haat/liefde verhoudingen komen vaak voor en zijn dan zo intens, dat je het gevoel hebt niet zonder die ander te kunnen, terwijl je inwendig weet dat het helemaal fout is en dat je elkaar te gronde kunt richten. Toch is er die enorme aantrekkingskracht die het juist een bepaalde spanning geeft die je juist ontvankelijk maakt voor die persoon. Je kent namelijk ook de goede kanten van die persoon en die maken dat je de kwade momenten naar de achtergrond drukt. Een borderliner kan nl. goed manipuleren en jij trapt er dan steeds weer in. Je had bij hem misschien het gevoel dat hij je echt nodig had, hier kunnen ze nl. heel goed op inspelen. Nee, veranderen in liefde kun je gevoelens niet, die er niet waren omdat een borderliner nu eenmaal hoofdzakelijk met zichzelf bezig is en erg egocentrisch is. Tja, misschien was hij wel je eerste grote liefde en dat maakt het moeilijk hem te vergeten. Je gaat dan ook anderen vergelijken en mist waarschijnlijk het spanningsveld dat tussen jullie was. Hierdoor is het moeilijk een relatie met anderen vast te blijven houden, hoe zeer die ander ook zijn best doet en hoe goed en lief die ook is. Voor mijn gevoel, als ik zo lees wat je schrijft, heb je hem nog niet verbannen uit je herinneringen en dus nog niet helemaal geaccepteerd dat het uit is. De liefde ontbrak van zijn kant, dat is iets heel normaals en je hoeft je niet af te vragen hoe dat kan. Elkaar mogen impliceert niet dat je verliefd bent. Liefde komt en gaat en zolang jij nog met je ex bezig bent, sta je niet open voor een ander. Je komt echt nog wel liefdes tegen die wel goed voor je zijn en waarbij jij ook weer diepe liefde kunt voelen voor die ander.

ja dat kan. liefde kan ontbreken in een goede relatie.....op de werkvloer, met je baas, je buren. ontbreekt het in een relatie met een partner kunnen beiden nooit echt gelukkig zijn en is het niet vol te houden op langer termijn als 1 van de 2 zichzelf niet voorbij wil lopen of achter wil stellen. er zit een verschil tussen 'liefde' en 'verliefdheid', 'geven om' en 'houden' van. sommige mensen leven langs elkaar heen zonder ruzie maar dit wil niet zeggen of het een gezonde relatie is. anderen leven als broer en zus (niets mis mee, tenzij je partners van elkaar bent) nav jou beschreven situatie: of je goed bij elkaar past is afhankelijk of je mag, kan en durft te zijn wie je bent, en je gewaardeerd voelt als persoon, jezelf kan/mag uiten er (hier) rekening met elkaar gehouden word, er ruimte is om jezelf te ontplooien, je blind op de ander kan vertrouwen etc. in jullie relatie was dit niet het geval (1 ringting verkeer) waarom jij het makkelijker vind om van iemand te houden die niet goed voor je is? je vriend heeft het erg moeilijk (los gezien van de grondslag die hieraan licht) wat medelijden kan wekken en de rol als verzorger/probleemoplosser/coach kan aanwakkeren. als je iets voor iemand over hebt en het hem naar zijn zin wil maken is dit een hele natuurlijke reactie waardoor het balans ongemerkt zoek raakt en de 1 zal gaan incasseren en aanpassen om de kar te trekken en je op een gegeven grotendeels bezig bent met het in stand en leefbaar houden van een relatie met allerlei kunstgrepen indien er niets veranderd. jullie waren wel degelijk afhankelijk van elkaar je vriend van jou (hulp, begrip, steun) en jij van hem (iemand om voor te zorgen, bij te staan, te helpen, situaties te voorkomen/op te lossen) als je je op dit moment zou bedenken 'hoe gaat het nu verder moeten met hem' ipv 'ik mis hem zo vreselijk kon hij maar even een arm om me heen slaan' kan het geen kwaad om jou definitie van liefde eens onder de loep te nemen. het feit dat zijn liefde naar jou ontbrak en het afhankelijke aspect kan het gedachten over en je beeld van een relatie vertekenen. (bewust of onbewust ontkennen van feiten of problemen, je focussen op een ideaalbeeld en je hieraan vasthouden)

Liefde is (veel) meer dan je veilig bij iemand voelen. En dat het in veel opzichten 'klikt' met iemand, betekent niet dat er ook sprake is van romantische liefde. Denk aan het verschil tussen een vriend en een partner. Daarnaast moet die liefde wederzijds zijn, als een van beide partners geen romantische gevoelens meer heeft bloedt het meestal dood of de relatie wordt bewust beëindigd.

Soms heb je in een slechte relatie het gevoel dat je een doel te bereiken hebt binnen die relatie of een sterk verlangen er iets van te maken, waardoor je vaak langer in zo'n relatie blijft hangen dan goed voor je is. Het vertrouwen dat het nog wel goed komt, wekt je vechtlust. Terwijl bij een goede relatie, je niets meer hebt om te verlangen (binnen de norm van de verstandshouding althans) en je snel het gevoel kan krijgen dat je een uitdaging mist. Misschien ben je wel iemand die juist een beetje spanning zoekt, maar dan wel op de goede manier natuurlijk!!

Er zijn bijna net zoveel ideeën over liefde als er mensen zijn. Maar liefde is een gevoel en een idee komt uit het hoofd en ik denk dat daar een belangrijk verschil zit. Je kan in je hoofd denken wat je voor iemand voelt of je kan vanuit je lichaam voelen wat je voor iemand voelt. Je hoofd wilt vanalles in een relatie en ik denk dat de ene jongen je daar beter in kon voorzien dan de ander.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100