hoe ga je om met een "vriendin"die steeds strekjes heeft van overweldigende doorgeslagen..tja..uhh "sekte" ideen ofzo...

ken dr al mijn hele leven, tijd geen contact omdat ze echt irritant gek was, nu ging t weer beter, is weer leuk contact maar nu slaat ze weer door in t "christen"zijn, en gooit me van alles voor de voeten, over mijn geweten, hoe slecht ik ben terwijl ik beter weet, over mijn gewicht, dat komt door satan, nou ja, ga maar door............. ik trek me er zo min mogelijk van aan maar t contact zal dus zeker weer verloren gaan, als ze nog verder doorslaat.. ze vraagt mijn mening maar als ik die ECHT zeg, over haar, dan is t niet zo vriendelijk , en dat terwijl ik r tof vind maar niet haar manies iedere keer............... ze slaat door met alles ...nu is zo sinds kort into Jezus en denk dat ze de Uber christien is en dat t haar en mijn , ieders taak is, de wereld te verbeteren en wakker te schudden etc etc, kword er een beetje verdrietig van, want de dingen die zij als uber beschouwd , beschouw ik al jaren als normaal, maar voor haar ben ik niet goed genoeg als "christen" omdat ik niet schreeuw dat je geen vlees moet eten etc......

kword dr gek van, moet ik nou maarhelemaal kappen dan???
pffftt...........................

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Vind je het niet vreselijk zonde om helemaal te kappen met die vriendschap, terwijl je zelf al aangeeft hoeveel ze voor je betekent? Dat zou ik niet doen! Waarom vertel je haar niet eerlijk dat ze heel belangrijk voor je is, maar dat haar kritiek op jou je verschrikkelijk dwars zit? Dat het je pijn doet en dat je je gekwetst voelt als ze jou zo benadert? En dat het erop begint te lijken dat jullie vriendschap steeds meer onder druk komt te staan door de manier waarop ze haar geloof aan jou probeert op te dringen? Juist vanuit haar geloof zou ze zich moeten realiseren dat het weinig respectvol en liefdevol is om je naasten pijn en verdriet te doen. Andere argumenten die je kunt aanvoeren zijn bijvoorbeeld: "Jij hebt jouw geloof, ik het mijne en laten we elkaar niet proberen te overtuigen van ons gelijk. "Geloof" is iets persoonlijks. Bovendien zijn sommige atheïsten betere mensen dan sommige mensen die zeer gelovig zijn. Jouw houding doet mij pijn en verdriet. Mocht je me blijven bestoken met "jouw geloof" dan komt dat geloof tussen onze vriendschap in te staan en moeten we elkaar de komende tijd misschien wat minder vaak zien". Dat wil dus niet zeggen dat je het contact verbreekt, maar haar de komende tijd wat minder vaak opzoekt, tot het tij weer is gekeerd. Bovendien leg je de keuze bij haar. Succes!

Je zegt het zelf al, ze komt manisch over. En daar kun jij niks aan doen. Als ze het zelf niet als lastig ervaart, kun je haar ook niet vertellen dat ze er eens met een arts over moet gaan praten. Misschien is het beter om te wachten tot ze weer een beetje uit deze tijdelijke 'fiep' is, en haar tijdens een minder manische periode te vragen hoe ze dat nou zelf vindt, dat ze iedere keer opnieuw volledig doorslaat in haar gedrag. Met de tip om er hulp voor te zoeken. Want ze zal dan zelf ook wel in de gaten hebben dat ze tijdens zo'n periode een heleboel dingen kapot maakt. En laat je niet te veel meeslepen, want het is echt haar eigen probleem.

Pff moeilijke... Als je nog gewoon van haar houdt en zij van jou, zou ik er niet "helemaal mee kappen". Misschien moet je er gewoon eens goed over praten en haar vertellen dat jij ook wel gelooft enz. maar tot op zekere hoogte. Dat moet ze ook gewoon respecteren. Als ze dat niet kan en pers see wil dat je leeft als haar, dan is het volgens mij niet handig om zo verder te gaan. Ze heeft ook niet het recht om tegen jou te zeggen dat je geen goede Christen bent. Ik begrijp goed dat je liever "normaal" doet. God vraagt ook niet van ons om iets te doen dat we niet willen.

Er zijn mensen die zichzelf niet kunnen vinden. Hierdoor zoeken ze dingen buiten zichzelf en klampen daaraan vast. Zoals ze wel eens zeggen dat bekeerde gelovigen veel fanatieker zijn omdat ze zich willen bewijzen, lijkt het erop dat zij ook zoiets doet. Je kan allemaal wel eens bevlogen zijn van iets en daarin doordraven maar ik zou haar wel duidelijk maken dat je het best vind om dingen aan te horen maar dat ze niet te ver moet gaan. Wijs haar op haar diverse bevliegingen en stuur haar maar eens op gesprek. Misschien is het wel een dubbele persoonlijkheid of zelfs meerdere. En dan heb je hulp nodig. Ik weet niet wat irritant gek is maar zeg haar maar gewoon de waarheid. Doet zij toch ook zogezegd.

ikzelf kan me heel goed voorstellen dat een Christen alles wil vertellen over het geloof zodat je mee kan maken wat diegene meemaakt en voelt ,maar dit vind ik zeer te ver gaan en ik zou inderdaad als ik jou was afstand nemen en evt de vriendschap afkappen

oei, dat klinkt klink verre van gezond!!! ten eerste kan jij hier niets aan veranderen, dat is heel belangrijk om te weten, dus verzet je er niet tegen en probeer haar niet op een ander inzicht te brengen want dat gaat je niet lukken. wat je wel kan doen is 'alarm' slaan. ik weet jullie leeftijden niet maar geef een signaal naar haar ouders en vertel wat je ziet. zit je op school laat het dan weten wat je aan haar merkt. praat met een begeleider, iemand anders die het hoort te weten en hier iets in kan betekenen. het enige wat jij voor haar kan doen is een balletje aan het rollen brengen zodat ze misschien hulp kan krijgen. dit heeft ze HEEL hard nodig. ze zal er niet blij mee zijn, want zelf ziet ze niet dat ze een probleem heeft. verder moet je voor jezelf een keuze maken. je weet nu en hebt gezien dat jij niets kan veranderen aan de situatie. hou jij dit vol? wil jij dit langer? wie ben jij als persoon nog in deze vriendschap? stop de vriendschap met haar als je niet meer kan en niet meer wil. het is verdrietig, heel erg verdrietig, maar je vriendin is de enige persoon die zichzelf kan veranderen. wil jij rust krijgen hierin is het de enige manie. je zegt al dat je er gek van word, je niets goed kan doen. dit is niet goed voor je, dit is voor niemand goed dus kies voor jezelf als je hier de moed voor op kan brengen want dit soort dingen kunnen je echt op gaan breken. jij bent niet verantwoordelijk voor het welzijn van je vriendin, dat is ze zelf. jij bent enkel verantwoordelijk voor het welzijn van jezelf, dus zorg ervoor dat jij je weer lekker in je vel ka n voelen en gewoon mag en kan zijn wie en wat je ben, wat een ander hier ook van mag denken en wat ze je ook voor beeld op willen dringen want je verdiend beter dan deze 'vriendschap'

Is dit nog vriendschap? het klinkt als 1 richtingsverkeer! Ik bewonder het dat je de vriendschap niet zomaar af wilt kappen, maar als je zelf steeds wordt gekwetst is dat ook geen gezonde basis. Het christendom is een geloof van liefde en zij zou als overtuigd Christen zulke dingen helemaal niet tegen jou mogen zeggen. `Ze ziet wel de splinter in jouw oog, maar niet de balk in die van zichzelf`( bijbeltekst). Hou maar een beetje afstand....

Je had dus al lang geleden gemerkt dat zij 'gek' was. Nu, een tijd later, heeft haar 'gekte' de vorm aangenomen van een 'geloof'. Maar dit heeft echt niets te maken met een werkelijke geloofsovertuiging. Wat zij heeft is iets psychiatrisch. Daar zou ze eigenlijk professionele hulp voor moeten zoeken. Maar helaas, daarvan is zij niet te overtuigen. Ik begrijp wel dat jij nu om raad vraagt. Zij is altijd jouw goede vriendin geweest, maar op deze manier maakt zij het heel moeilijk om die vriendschap goed te houden. Jij ziet wel dat zij hulp nodig heeft, maar jij kunt dat zelf niet geven (je bent tenslotte geen psychiater). Zij wil ook niets van jou aannemen. Als jij er helemaal mee kapt, dan bestaat er de kans dat zij helemaal instort. Enerzijds zou dat als gevolg kunnen hebben dat zij dan toch psychiatrische hulp zal krijgen. Anderzijds zijn er nare scenario's mogelijk. Dat wil jij natuurlijk niet op je geweten hebben. Jij bent tenslotte wel een Christen, en dus wil je haar helpen! Ik denk hierbij: wat zou ik doen? Ik denk dat ik toch een beetje afstand van haar zou nemen. Ik zou haar (wanneer mogelijk) laten merken dat we echt vrienden zijn en blijven, maar dat ik het niet eens ben met haar zienswijze over die dingen (die zij als 'christelijk' beziet). Ik zou zo vriendelijk mogelijk tegen haar blijven. Ik zou niet tegen haar uitspraken in gaan, maar er gewoon niet op reageren, of slechts heel oppervlakkig. Misschien heb je hier iets aan.

Waarschijnlijk gelooft ze in de autoriteit van de Bijbel. Daarom kun je haar confronteren met bijbelpassages die tegen haar gedrag spreken. Misschien overtuigd dit haar. Laat haar nogmaals de Bijbel goed lezen, voornamelijk de leer van Jezus en ze zal zien dat ze fout bezig is. Jezus kernboodschap is namelijk liefde en genade. Matteüs 7:22-23 22 Op die dag zullen velen tegen mij zeggen: “Heer, Heer, hebben wij niet in uw naam geprofeteerd, hebben wij niet in uw naam demonen uitgedreven, en hebben wij niet vele wonderen verricht in uw naam?” 23 En dan zal ik hun rechtuit zeggen: “Ik heb jullie nooit gekend. Weg met jullie, wetsverkrachters!” Romeinen 13:8,10 8 Wees elkaar niets schuldig, behalve liefde, want wie de ander liefheeft, heeft de gehele wet vervuld. 10 De liefde berokkent uw naaste geen kwaad, dus de wet vindt zijn vervulling in de liefde. Zie in (1 Korinthe 13:4-7) wat Gods liefde inhoud. Liefde is niet dwingend!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100