Wat is er mis met mijn moeder?

Al jaren moeite met mijn moeder. Zij interesseert zich niet voor mij, komt niet, belt niet, niks. Maar als ze 't idee heeft dat er iets belangrijks gebeurd staat ze op de stoep. Laatst een heftig gesprek gehad met d'r, dat ik dit zo niet wil, ze zegt tegen iedereen dat ik zoveel voor haar beteken en 't mooiste ben wat d'r ooit is overkomen, maar naar mij toe doet ze dat niet. Laatst dus gezegd dat mijn gevoel niet weet dat ik een moeder heb. Zij beloofde beterschap, ze zou interesse in mij tonen want ik was echt 't mooiste wat haar ooit was overkomen. Dat gesprek is nu 4 maanden geleden en buiten een cadeautje heb ik niks meer van d'r gehoord laat staan gezien.
Wat is er mis met mijn moeder? Ik wil weten wat er met haar is, zodat ik er een vinger op kan leggen en er mee om kan leren gaan. Dit kost me bergen energie die ik liever in wat anders kan steken.

Ben bezig met een psycholoog, maar dit duurt even, vandaar dat ik hier graag wil horen hoe jullie erover denken.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik weet niet hoe ik deze vraag moet beantwoorden zonder je te beledigen. Punt is namelijk, je moeder is een egoïst. Ze geeft alleen maar om zichzelf en de aandacht die ze krijgt. Als zij tegen mensen om zich heen roept dat jij het beste bent wat haar is overkomen, dan denken de mensen dat ze een geweldig peroon is en zij heeft dat nodig om te horen. Haar ego heeft dat nodig. De waarheid is, ze geeft niet zo heel erg veel om je. Anders zou ze je niet zo behandelen en je gewoon compleet negeren. Aan dit gedrag kun je weinig veranderen, je kan alleen veranderen hoe jij ermee om wilt gaan. Je moet eens voor jezelf gaan bedenken wat je van je moeder wilt en hoe dat gaat passen binnen haar beperkingen. Ik zeg niet dat ze niet om je geeft, ik zeg dat ze niet genoeg om je geeft. Je kan proberen nog eens met je moeder te praten, maar ze zal nooit toegeven dat ze niet onvoorwaardelijk van je houd. Dat past niet bij haar zelfbeeld. Dus zet dat alvast uit je hoofd. Wel kun je met haar gaan praten en kijken hoe jullie met elkaar om kunnen gaan binnen die beperkingen. Je kan besluiten dat je achter haar aanloopt en jij steeds contact opneemt met haar. Jij belt haar, jij gaat bij haar op bezoek en jij zorgt steeds voor het contact. Je kan ook proberen afspraken te maken met haar en kijken wat er gebeurd. Ook kun je besluiten het contact met je moeder gewoon te negeren. Zij neemt geen contact op met jou en jij niet met haar. Op een zeer snelle manier bloed het contact dood en je gaan verder met je leven. Je kan ook tegen je moeder zeggen dat dit niet meer gaat. Je wilt of normaal contact en dat zij daar aan meewerkt of helemaal geen contact. En omdat de kans klein is dat ze echt zal veranderen, verbreek je gewoon het contact. En nee, makkelijk zal het niet zijn, maar dit zo laten doorgaan is eigenlijk hetzelfde. Mijn moeder was ook zo toen zij jong was. Ik had ook nooit contact met haar, maar ik was zo ontzettend jong dat ik haar alleen maar wou zien. Toen iets ouder was had ik haar autobanden lek gestoken om haar bij me te houden. Had geen nut. Toen ik veel ouder was had ik het contact verbroken, ik kon het niet meer aan en wilde verder met m'n leven. Na een paar jaar veranderde mijn moeder alsnog en een paar jaar geleden had ik weer contact met haar. We bellen elkaar regelmatig en ik ga eens in de zoveel weken bij haar op bezoek. Ik weet dat ik naar haar toe moet gaan als ik haar wil zien, maar daar heb ik me bij neer gelegd. Jouw beslissing. Sccs.

Dit is niet te zeggen met zo weinig gegevens Wij weten niet hoe oud je bent. Of je zelfstandig woont. Of je een gezin hebt. En of je als zelfstandig volwassen mens je zo druk moet maken over de relatie met je moeder. Of je student bent. Wat voor jeugd je gehad hebt. ........en hoe ze was toen je nog thuis woonde. Of je nog broers en zussen hebt. Of ze tegen haar andere kinderen ook zo is. Of je haar zelf regelmatig belt om bij te praten. Of zij een druk leven heeft. Of zij misschien zelf een heel afstandelijke jeugd gehad heeft, waardoor ze veel moeite heeft met het overbrengen van genegenheid. Het is dus niet alleen de vraag wat er mis is met je moeder. Het is de vraag wat er mis is met jullie relatie. En aan wie dat ligt. En wat je daar zelf aan kan doen. En waarom dat zo belangrijk is voor jou. Waarom jou dat bergen energie zou kosten. .............kortom, te veel wat wij niet weten om daar iets zinnigs over te zeggen.

Zoals je zelf zegt, dit kost je alleen maar energie verspilde energie. Je kan je moeder niet veranderen Het enige wat je kunt veranderen ben jezelf. Het zal me eigenlijk worst zijn of er iets mis is met je moeder of met jouw. Ik kan me voorstellen dat je moeder ook moeilijk met jouw kan omgaan. want er is blijkbaar iets wat je van haar wilt en zij kan dat niet geven, of je geloofd haar niet, of ze weet niet hoe, of ze is blijven hangen en kan het gewoon niet maar geloof me dat duwen en trekken helpt echt niet . Aanvaard je moeder zoals ze is en move on,...... Dat wil niet zeggen dat je je moeder niet meer moet zien maar dat je op moet houden iets van haar te willen. je bent een volwassen vrouw prima in staat zelf dingen te beoordelen en uit te voeren toch ? wat wil je van haar en kan zij dat nog geven ,....wees eerlijk ik heb precies hetzelfde gehad met mijn vader door een visualisatie van mijn vader als een standbeeld kwam ik er achter dat ik op moest houden daar stenen/verwijten tegen aan te gooien, ze ketsen alleen maar af. en me om moest draaien en met mezelf bezig te gaan. dat maakt je band los om ander dingen te doen na een tijd kon ik veel beter met mijn vader omgaan. was zeker vergevingsgezinder succes

Belangrijkste is wat jij wilt bereiken met evt sessies bij een psycholoog. Wil je het gedrag van je moeder veranderen of wil je zelf leren omgaan met een moeder welke blijkbaar niet instaat is om zich naar jou toe te uiten. Heb je broers/zusters? Heeft je moeder ook weinig intresse in hun leven?

Herkenbaar... Heel lastig, zo'n relatie met je moeder. Als ik het zo lees, krijg ik de indruk dat je moeder veel met zichzelf bezig is. Ze heeft moeite met luisteren en weet daardoor niet wat je nodig hebt, en dus ook niet wat je mist. Met zo'n moeder is het belangrijk dat jij jezelf extra goed leert uiten. Ze heeft mss meer duidelijkheid nodig dan een ander. Succes bij de psycholoog, ik hoop dat het je mag gaan helpen.

Ga praten, praten praten en nog eens praten. Het beetje energie dat je nog hebt moet je niet hier verspillen, maar ga er achteraan en vraag voordat het doodbloed! Als je na dit alles dan nog niet tot een goed resultaat komt, heb je idd geval alles gedaan wat je kon! 4 maanden is veel te lang en de afstand word alleen maar groter en dus ook de stap om elkaar te spreken dan. Ik vind dat het niet een welles nietes spelletje moet worden, want van ,schuld, is hier geen sprake en met een vingertje wijzen naar de mogelijke veroorzaker is ook geen oplossing, Je moet vanuit de situatie zoals die nu is gaan werken naar verbetering, mss met hulp van die psygoloog. Suc6 Wie met zijn gezicht naar het verleden gericht staat staat met zijn rug richting de toekomst

Zoals al in het eerste antwoord werd aangegeven: we weten te weinig om werkelijk iets te kunnen zeggen. Wel weet ik dat het gedrag zoals ik het lees in je beschrijving heel veel voorkomt in Nederland. Daarnaast weet ik dat er in Nederland enorm veel autisme voorkomt. Kan dat ook voor je moeder gelden? In dat geval kan ze er niet alles aan doen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100