Kan een volwassen iemand die van huis uit totaal geen respect e.d kent, dit nog echt leren?

Iemand uit mijn omgeving heeft van huis uit nooit geleerd respectvol met anderen om te gaan.
Zij kan wel aardig doen maar dit komt niet van binnen uit.
Zij heeft ook moeite om liefde te geven en neemt alleen maar (ze heeft als kind weinig liefde gekregen).
Haar partner is dus familie van mij en blijft bij haar in de hoop dat ze veranderd.
Het lijkt werkelijk of zij niet door heeft dat er ook nog anderen naast haar zijn waar je rekening mee moet houden.
Kun je dit nog werkelijk leren in te zien als volwassene?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mijn ervaring met een dergelijke partner is dat het niet is aan te leren op de manier zoals dat normaal gesproken bij een kind gaat. Bepaalde software is bij de persoon niet (of verkeerd) geïnstalleerd (om het even technisch te vergelijken) en dat kan achteraf niet meer ongedaan of veranderd worden. Wel kan de partner, indien van goede wil, cognitief (verstandelijk) aanleren wat er van hem of haar wordt verwacht in bepaalde situaties. Echter het blijft een verstandelijke reactie/omgang en daardoor altijd anders dan wanneer deze eigenschap door een individu op jonge leeftijd zelf is ontwikkeld. (vergelijk wat je schrijft; niet van binnenuit).

Tuurlijk kan dat Ze moet het alleen zelf willen als ze dat niet wilt dan gaat et ook niet gebeuren

Ja dat kan, maar zal niet makkelijk zijn. Volgens mij zal deze vrouw wel wat aan therapie hebben. Maar dan moet ze wel zélf inzien dat haar omgang met mensen anders kan dan ze nu doet.

Het ligt eraan of jij dat zo ziet of dat zij zich daar ook bewust van is. Zolang die partner het accepteert zal er weinig animo voor haar zijn om haar respectloze houding te veranderen.

Als zij niet gedwongen wordt om te veranderen zal ze dit ook niet. Zij is zo opgevoed en weet niet beter. Ze moet er dus duidelijk op gewezen worden en dan ook nog eens inzien dat ze verkeerd bezig is. Zolang door haar omgeving dit gedrag geaccepteerd wordt, zal zij geen reden inzien waarom zij zou veranderen. Pas wanneer zij hierop aangevallen wordt en zij dus gedwongen wordt doordat ze er anders niet meer 'bij' hoort of anders gemeden wordt of iets dergelijks en ze weet dat ze er iets aan moet doen, dan zou ze kunnen veranderen. Het zal niet gemakkelijk zijn, want het zit helemaal in haar persoonlijkheid verweven, maar het is mogelijk.

Dat kan alleen vanuit haar zelf, dus als zij zelf de noodzaak er van inziet. Dan nog zal het erg moeilijk zijn en zal ze het niet eigenhandig kunnen doen. Haar gedrag is zoals je zelf al zegt het resultaat van haar ervaringen als kind. Het kan ook best zijn dat ze het allemaal wel wil ergens die van binnen, maar dat ze een masker of houding ophoud die uit moet stralen dat ze sterk is.

U zegt ze kan wel aardig doen. Maar doet ze dat uit eigen belang? Want dat vind ik een heel belangrijk gegeven. Zij kan wel degelijk leren alleen moet ze het wel willen. Ik vind wel dat jullie het haar moeten zeggen. Of hebben jullie dat al gedaan en hoe reageert ze daarop? Dat is belangrijk om de vraag helemaal zo goed mogelijk te beantwoorden. Als ze boos reageert dan word het bijzonder moeilijk. Ze moet namelijk zelf willlen veranderen anders gebeurd er niets

Ter aanvulling op Kaidon: Haar 'gevoel' ontbreekt dus. Je kan er niet aan refereren, want ze begrijpt dat niet. Conclusie: niet doen, dit is volstrekt zinloos. Voor een normaal en gevoelig mens is dat heel vreemd, omdat er iets menselijks ontbreekt. Maar aanvaard, dat dit nu eenmaal zo is, een vast gegeven. Dan is de weg vrij om iets te doen. En dat is inderdaad: africhten. Zoals je een hond dingen leert, of een klein kind. Dat heeft zij inderdaad ook inderdaad gemist. Hoe gaat dat africhten? Gewoon door beloning en straf. Een beloning is datgene, wat zij als beloning ervaart. Dus niet wat jij denkt wat een beloning is. Bij de interactie (het africhten dus), moet je voortdurend bij jezelf afvragen hoe jouw actie overkomt: of de beloning inderdaad als beloning overkomt. Idem voor straf. Zorg ervoor, dat je vaker beloont dan straft. Zorg er ook voor, dat de straf mild is, en vooral *respectvol*. Respectvol straffen is cruciaal. En moeilijk, want je hebt gauw de neiging om naargeestig terug te snauwen. Daar zit dan ook de uitdaging in de omgang met narcistische mensen: de respectvolle bejegening, zonder je eigen belangen uit het oog te verliezen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100