Wat kan je doen als 21-jarig kind voor je moeder met een burn-out?

De situatie:

- Moeder woont met twee kinderen (22 en 21) in huis
- Beide kinderen studeren en werken
- Beide kinderen willen het huis uit
Om niet nader omschreven redenen bieden beide ouders hier weerstand tegen. De wens om uit huis te gaan bestaat bij beide kinderen al 2 jaar. Een voorbeeld van de weerstand van de ouders: zij hebben hun rekeningnummers geblokkeerd, zonder geld konden ze niet verhuizen.

- Moeder loopt bij psycholoog
- Moeder werkt met haar burn-out nog 2-4 dagen per week

- Vader is zelden thuis
Hij werkt al zeer lang bij de Landmacht en is ook nu weer voor een aantal maanden op uitzending.

- De sfeer in huis is kil, er zijn doorlopend confrontaties

Ik zou willen benadrukken dat ik niemand, m.u.v. het jongste kind, persoonlijk ken. Ik heb gemerkt dat de huidige situatie onwenselijk is. Er is behoefte aan verandering.

Een realistisch doel waar ik aan kan bijdragen: Het zou geweldig zijn als de sfeer in huis verbeterde.
Heeft iemand tips? Een verhaal is ook welkom (let op of je antwoord of reageert :) ivm moderators)

Toegevoegd na 55 seconden:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Burn-out

Toegevoegd na 13 minuten:
Vergeten te vermelden:
- Moeder steekt erg veel tijd in het opruimen en schoonmaken van het huis. Het is er altijd spik en span. Dit is merkbaar meer stressverhogend dan rustgevend.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

wat de oorzaak(oorzaken) voor de ontstane situatie is kan je niet zonder mëër informatie 1,2,3, bekijken. Maar de situatie lijkt mij behoorlijk krampachtig, hoewel begrijpelijk vanuit het standpunt van de moeder gezien, die wil niet alleen blijven lijkt mij, en grijpt misschien de burnout (depressie of wat er ook aan de hand is [misschien dwangmatige spic en span drift?]) (onbewust) wel aan om de kinderen bij zich te houden: "Het gaat nu niet goed met mij dus laat me niet alleen"...overigens is dat ook wel overlevingsdrift om haar situatie aan te kunnen denk ik. Maar vanuit het standpunt van de kinderen is het krankzinnig om hun rekeningen te blokkeren en om te wensen dat zij niet uit huis gaan, terwijl zij dat wel willen. Of dat uit huis gaan financieel ook haalbaar is, weten wij hier natuurlijk niet. Afhankelijk van het karakter van het kind, kan je de houding van de moeder negeren, omdat je dat misschien gewoonweg nu niet aankan, en daarnaast een plek zoeken om je eigen verhaal te ventileren. Maar je kunt ook, als dat wel in je karakter ligt, luisteren naar haar gevoelens maar zelf ook ergens een plek zoeken om je eigen gevoelens te ventileren. Zo lijkt mij, zonder nadere informatie (die eigenlijk nodig is om hier echt goed op in te gaan) de situatie voor een ieder nog een tijd te hanteren.

Stimuleer je moeder om minder te gaan werken. Bij een burn-out is licht werk vaak beter, dan een hele week werken. Je kan samen met je broer/zus besluiten om langer thuis te blijven, zodat je kan helpen in de huishouding. Dit zorgt voor een warmere sfeer thuis, en helpt je moeder om van haar burn-out en eenzaamheid af te komen. Overigens, als de kinderen ouder dan 21 zijn kunnen de ouders niet hun rekeningen blokkeren. Je kan dit direct bij de bank ongedaan maken, je ouders hebben namelijk geen zeggenschap meer over je bankrekeningen.

Klinkt erg manipulatief dat de ouders beletten hun kinderen het huis uit te gaan. Zij zijn oud en volwassen genoeg om beslissingen te nemen. En dat ouders daarom een bankrekening zouden blokkeren erg vreemd. Met 18 jaar hebben ze daar helemaal geen zeggenschap meer over. Het wordt tijd dat de kinderen voor hunzelf kiezen ipv met medelijden thuis te blijven en omdat de ouders ze daartoe dwingen. Ik denk in hun geval dat het een bevrijding is om uit huis weg te zijn. Moeder loopt al bij een psycholoog, misschien kan ze het onderwerp "loslaten" van kinderen ook aankaarten, dat ze daarbij ook hulp krijgt.

Je vraag is wat kun je doen voor je moeder die met psychische problemen kampt? Het enige wat je kunt doen is goed voor jezelf zorgen. Als jij niet lekker in je vel zit dan kun je ook niemand anders helpen daarbij is het niet jou verantwoordelijkheid om voor je ouders te zorgen. Het is heel moeilijk maar kies voor je eigen welzijn en dan komt de rest ook wel goed. Ik heb zoiets ook mee gemaakt en volwassen moeten niet teveel leunen op kinderen/ jongvolwassenen. Daar zijn instanties voor. Het is niet jou taak! Ik wens jou en je gezin heel veel sterkte toe! Succes!

Ik citeer: ,,Ik zou willen benadrukken dat ik niemand, m.u.v. het jongste kind, persoonlijk ken. Ik heb gemerkt dat de huidige situatie onwenselijk is. Er is behoefte aan verandering.,, En maak er op uit dat u een buitenstaander bent en geen lid van het gezin. De volwassen kinderen moeten zelfstandig gaan wonen, op kamers of een eigen flatje. Zsm inschrijven bij een woningbouwvereniging oid. Voorts kunnen ze als meerderjarigen zelf over hun eigen bankrekening beschikken, en dienen ze een evt blokkade te herstellen. De kinderen kunnen bij toerbeurt bij hun moeder langs gaan om haar te ondersteunen als de vader niet thuis is. Het beste kan de psycholoog bijgepraat worden dat er meer aan de hand is, en dat de meerderjarige kinderen dat in jaren niet kunnen oplossen door eeuwig bij de ouders te blijven wonen.

De moeder lijkt me een beetje een controlefreak en ook nog eens een perfectioniste.Daardoor wordt het erg moeilijk voor haar om dit onder controle te houden.Haar man is al vaak weg en ze ziet het niet zitten dat de kinderen ook vertrekken.De kinderen moeten open met mams spreken maar wel hun eigen leven gaan leiden.Ze kunnen bij moeder zeggen dat ze altijd welkom is bij hen en dat ze haar ook zullen bezoeken.Ik denk dat ze zit met het zogenaamde ''lege nest syndroom".

Burn-out staat niet in de dsm maar omdat de gevolgen hiervan voor kinderen vergelijkbaar kunnen zijn met die van bijvoorbeeld een depressie, wilde ik toch volgende site noemen KOPP staat voor Kinderen van Ouders met Psychiatrische Problemen. Wellicht kunnen ze hier tips en informatie vinden die ook op hun van toepassing is.

de moeder in kwestie heeft serieuze hulp nodig , zij kan niet de rekeningen van haar volwassen kinderen blokkeren. Dit kan er toe leiden als dat al niet gebeurt , dat ze het contact met haar kinderen zometeen kwijt is . Zij heeft hulp nodig door middel van een psycholoog , en ze moet zelf dr probleem erkennen anders werkt het niet

Lijkt me heel erg zo'n manipulatieve moeder, want dat is ze volgens mij. Zo'n mentaliteit verander je niet zomaar want dit is een deel van haar persoonlijkheid, die altijd zo geweest is of inmiddels zo geworden. Waarschijnlijk chanteert ze haar kinderen ook emotioneel dit is nl. inherent aan manipulatie en dat maakt het voor de kinderen moeilijk om 'los te komen'. Het is dus eigenlijk zaak om de kinderen mentaal weerbaarder te maken en dat is meer een zaak van 'er als kind zelf iets aan WILLEN doen'. Deze wil moet boven de emoties staan en dat maakt het zo moeilijk, want wat is sterker? Ik heb het wel over kinderen, maar ze zijn eigenlijk volwassenen. Helaas zijn het in dit opzicht nog kinderen voor en van de moeder en zij ziet ze zo nog steeds. Doordat zij ze nog steeds zo behandelt, voelen ze zich nog steed zo en dat blijkt doordat ze hun rekening laten blokkeren door haar en niet de moed of het inzicht hebben om dit ongedaan te maken. De moeder heeft nl. niets meer te bepalen over hun geld. Ik weet niet hoever jouw contact met de kinderen gaat, maar je zou ze eens kunnen verwijzen naar deze site; http://www.wikihow.com/Cope-With-a-Controlling-Parent Ik vind het een erg goede site met richtlijnen voor hen om sterker in hun schoenen te staan met zo`n moeder. Het is wel in het Engels, maar als ze studeren moet dit voor hen geen probleem zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100