Wie heeft er geen contact meer met beide of een van de ouders?

Ik heb geen contact meer met mijn vader, hij is alcoholist en heeft mij daar 30 jaar psychisch mee lastig gevallen, zijn er meer mensen die om dergelijke redenen geen contact meer hebben met ouders, en wat vind je omgeving ervan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als ik het goed begrepen heb is het voor jou gewoon onmogelijk om nog contact te hebben met je vader, omdat jij de psychische belasting (vanwege zijn alcoholisme) niet meer aan kan. Het is dan ook ontzettend moeilijk om met een alcoholist om te gaan, zeker als het je vader is. Het moet dan ook een heel zware beslissing voor je zijn geweest, want als kind wil je loyaal blijven aan je ouders en hoop je dat alles misschien toch nog goed komt. Ik vind het erg moedig van je om nu toch voor je zelf te kiezen, maar het betekent wel dat je door een rouwproces heen moet. Waarschijnlijk kom je in je omgeving mensen tegen die het niet begrijpen en dingen zeggen als "het is toch je vader"? Geloof me, die hebben geen idee. De kinderen van een vriendin van me hebben ook gebroken met hun vader vanwege zijn verslaving, hij valt mijn vriendin nog geregeld lastig om hun adres van haar te krijgen (wat ze natuurlijk niet geeft). Probeer je niet te veel van negatieve (onwetende) reactie`s uit je omgeving aan te trekken. Waarschijnlijk kan je, via je huisarts, bij een praatgroep (als je dat tenminste wilt), van kinderen van alcoholisten bij jou in de omgeving. Ik wens je veel sterkte!

Ach, op een gegeven moment komen we (meestal, als het goed is) allemaal ooit in de positie terecht dat beide ouders zijn overleden. Dus als er mensen zijn die op de een of andere manier moeite hebben met jouw situatie, dan realiseren ze zich niet dat ook zij daarin terecht zullen komen. Misschien wel wat later, maar toch.

Ik heb geen contact meer met mijn ouders omdat beide overleden zijn. maar een ding is zeker. je mist je ouders pas als ze er niet meer zijn.

Een gedeelte van mijn leven heb ik geen kontakt meer gehad met speciaal mijn vader, in die tijd heel afentoe met mijn moeder. Het voelde als een verlichting, maar tegelijkertijd wrong het altijd: het was toch mijn vader. Bij mijn vader was niet drank het probleem, maar wel zijn dominante overheersende gedrag. Ik heb later een manier gevonden om er mee om te gaan, maar het bleef heel moeizaam. Naar buiten was mijn vader een zeer aardige man, men snapte er dus niets van. Veel kritiek en onbegrip, in het begin werd ik daar verdrietig van. Later dacht ik, bekijk het maar, als jullie mij niet serieus nemen daarin, dan blijven jullie maar weg. Triest genoeg is veel later gebleken waarom mijn houding zo was zoals hij was. Toen kreeg ik opeens veel reacties, maar ja.....

Wat je omgeving ervan vindt en anderen ervan denken is niet relevant. Het gaat om jouw gevoelens. Het is dan wel je biologische vader maar jij hebt er niet voor gekozen dat hij alcoholist is geworden. Wat heeft het voor zin om te weten wat anderen daarvan denken. Het is al erg genoeg dat het gebeurd. Ik heb ook door omstandigheden 11 jaar geen kontakt met mijn schoonouders gehad. Het is de keuze die je zelf maakt om zelf tot rust te komen. Jij bent een waardevol mens die er alle recht toe heeft om geen kontakt te hebben met je vader. Hij is het niet waard om jouw leven te verpesten. Het is geen gemakkelijke keuze, maar zal jouw wel de nodige rust gaan geven. Wens je heel veel sterkte toe en probeer gelukkig te worden ook zonder je vader.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100