Waarom besef je pas dat je het goed hebt, waneer een ander ongelukkig is?

je voelt je schuldig en egoistisch in een bepaald opzicht omdat jij wel gelukkig bent, terwijl je er helemaal niks aan kan doen om die ander te helpen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik noem dat zelf altijd het Lourdes-effect. Na een weekje daar te hebben geholpen als vrijwilliger besef je wel heel erg dat je veel geluk hebt dat je gezond bent. Daarmee wil ik niet zeggen dat mensen die niet 100% gezond zijn niet gelukkig kunnen zijn, integendeel zelfs. Zo werkt het natuurlijk ook met andere meer materiele zaken. Als je ziet dat anderen het slechter hebben dan jij maakt dat je toch weer gelukkiger.

Omdat "goed" relatief is. Stel; de rest van de wereld had het beter dan jij, dan had jij je op datzelfde moment beseft dat je het slecht had.

Omdat wanneer wij het goed hebben, wij het tegelijkertijd voortdurend beter willen hebben. Woon je in een doosje, droom je over een dak boven je hoofd. Woon je in een flatje, droom je over een huisje met een tuin. Woon je in een huisje met een tuin, droom je over een villa.. etc. Zo zijn mensen voortdurend bezig om alles maar 'beter' te krijgen; elders is het gras altijd groener. Wanneer iemand anders ongelukkig is kun je je daar plotseling van bewust worden en je ongelooflijk schuldig gaan voelen. Als je niet anders gewend bent dan het goed te hebben, wen je hier nu eenmaal aan. Toegevoegd na 54 minuten: Het punt is (denk ik) dat mensen simpelweg te gauw vergeten dat ze gelukkig zijn. Ook al streven ze niet naar iets beters; dan leven ze hun leven op een prima manier, zijn ze blij en noem maar op, maar zodra ze iemand zien die echt ongelukkig is en met hart en ziel snakt naar iets beters, dan ga je je schuldig voelen omdat het voor jou zo gewoon is. Die mensen zouden tranen met tuiten huilen wanneer het leven dat JIJ op dat moment leidt zomaar aan hen aangeboden zou worden, terwijl JIJ dat maar dag in dag uit beleefd, zonder er misschien met volle teugen van te genieten. Opeens denk je aan het feit dat je elke dag moet leven alsof het je laatste is, besef je dat je dat niet altijd doet, dat je ook weleens klaagt... Op die manier.

Zolang een mens geen bewustzijn heeft op haar/zijn eigen goede/slechte leven, kan een mens het ook niet waarnemen, beoordelen/positief/negatief waarderen. Schuld gevoel kan een gevolg zijn maar dan betrek je het teveel opjezelf, dat heeft weer andere oorzaken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100