Wat zou je doen als je zeker wist dat iemand van je naaste familie iets bij je gestolen heeft?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als je voldoende bewijzen hebt, zou ik hem/haar daar zeker mee confronteren. Ik zou in een gesprek naar boven proberen te halen wat nou precies de reden is geweest. Was het puur hebzucht of misschien uit nood geboren? Dit zal ook de zwaarte van het gesprek bepalen. Misschien komt het er uiteindelijk zelfs op neer dat je begrip voor de situatie op kunt brengen (hoewel je er natuurlijk niet achter hoeft te staan), terwijl dat nu in eerste instantie niet zo is. Mensen hebben soms vreemde motivaties voor diefstal. Het lijkt me wel heel erg heftig om zo'n gesprek aan te moeten gaan, zeker als het familie betreft.

eerst bewijzen ervoor verzamelen De persoon in kwestie er mee confronteren... op die manier kan niemand je kwalijk nemen dat je iemand van iets beschuldigt dat je niet hard maken kan!

Jeetje zeg, dat lijkt me nogal wat. Maar als je bijna zeker weet dat het zo is zou ik diegene er toch mee confronteren. Je kunt natuurlijk het gesprek beginnen door te zeggen dat je je wel moet vergissen, maar toch absolute zekerheid wilt hebben. Lijkt me geen fijn gesprek, maar anders kun je diegene nooit meer recht in de ogen aankijken. Dat lijkt me ook geen prettig vooruitzicht.

Als ik het zeker wist, dus met bewijs, die persoon er mee confronteren..en dan maar eens goed praten over de reden..misschien heeft die persoon wel problemen waar ik bij kan helpen...

Het bespreekbaar maken. Je familie kom je immers altijd weer tegen.

De laatste keer heb ik mijn zusje in het holst van de nacht mijn huis uit gezet. Ze heeft evengoed in termijnen het grootste gedeelte terug betaald... Dus dit is wat ik een volgende keer weer zou doen. Met dit vershil dat het nu geen 5 km, maar 123 km naar onze moeder wandelen is... Toegevoegd na 50 minuten: En vanwaar die min?

Diegene confronteren en als hij of zij stug blijft ontkennen het erbij laten, niet vergeten maar ook niet verraden.

als het toch eigen is, op de man af vragen. (met beleid dan wel he?)

Nooit meer vertrouwen die persoon. Staat ie bekend als iemand die steelt (je hebt wel eens families met een dergelijk zwart schaap) ? Ik heb ooit gehad dat een zwager 250 gulden stal uit mijn portemonnee. Ik heb het gewoon aangekaart en teruggekregen (hij had blijkbaar geen idee dat het zoveel waard was, hij woonde in het buitenland dus wie weet is er bij jou ook een vreemde reden voor). Ik heb het geaccepteerd maar hem nooit meer vertrouwd (hoe kun je iemand nog vertrouwen als ie zomaar in je spullen).

Lastig, zeg. Ik ben moeilijk met dit soort dingen; ik heb algauw de neiging om helemaal uit mijn dak te gaan als ik diegene dan weer zou zien zonder hem/haar op een 'volwassen' manier te confronteren. Het ligt er ook maar net aan wat er precies gestolen is. Ik denk dat ik het eerst met een ander familielid, zoals mijn moeder, zou bespreken om te kijken wat ik het beste kan doen of zeggen. Uiteraard zou ik diegene er daarna wel mee confronteren.

ik vraag me af of ik het bespreekbaar zou durven maken. Als je dit bespreekt dan kun je er niet meer om heen. Het kan dan gevolgen hebben voor de hele familie. Als je het er niet over hebt, of het op een niet beschuldigende manier bespreekt (alsof die persoon het soort van geleend zou hebben) dan dan wordt het in elk geval niet zo groot. De relatie tussen ons zou natuurlijk wel veranderen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100