Maak ik me terecht zorgen om mijn vader?

Ik ben een meisje van 16, mijn vader is 58 jaar oud en begint steeds vergeetachtiger te worden. Het zijn dan vooral dingen op de korte termijn, ik vertelde hem bijvoorbeeld gister dat ik vandaag film zou kijken bij een vriend, en toen ik vandaag thuis kwam vroeg hij waar ik vandaan kwam.
Dit soort dingen gebeuren nogal vaak, is het een begin van dementie oid of luistert hij gewoon niet?

Een ander probleem is dat zijn gehoor nogal achteruit is gegaan, maar ik durf niet voor te stellen naar zo'n gehoor-winkel te gaan.

Toegevoegd na 3 minuten:
Aan tips dat ik met mijn moeder moet overleggen heb ik niks, ze is namelijk 2 jaar geleden overleden. Verder ben ik de oudste thuis.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het kan best ook nog zijn dat hij te trots is en wil doen of hij nog goed hoort, maar daardoor niet goed heeft gehoord dat je naar je vriendin ging. Doch de tekenen van het voorbeeld wijzen er wel naar... wellicht toch eens langs een arts ermee. Die kan een diagnose stellen en hem onderzoejen. Wij kunnen dat niet echt. Het hoeft ook niet perse dementie te zijn. Iermand die depressief is of erg gestressed kan ook nog heel erg vergeetachtig zijn, snap je. Ga niet gelijk uit van het ergste... sterkte ermee

Het kan zijn dat hij het druk heeft in zijn hoofd en even geen interesse heeft. Maar als het echt heftig begint te worden kan je het ook eerlijk tegen je vader zeggen. Niet meteen 'Je moet een gehoorapparaat' maar eerst uitleggen wat jij bedoelt en zegt wat er aan de hand is. Misschien heeft hij het nu niet in de gaten, en als je het hem dan vertelt, denkt hij misschien er over na en kan hij zelf een oplossing bedenken. Succes.

Als je een goede verhouding hebt met je vader kan je zeker wel beginnen over een eventuele gehoor test. Het lijkt me dat hij niet kwaad zal worden. Vertel dat je gewoon een beetje ongerust bent en vraagt of hij een keer met je mee naar de dokter wilt.

Het kan ook te maken hebben met zijn verdriet, mijn vader is drie jaar geleden overleden en mijn moeder heeft dat ook een poos heel erg gehad. De laatste tijd gaat het gelukkig weer wat beter. Sterkte ermee

Dementie gaat niet alleen maar om vergeetachtigheid. Er zijn ook andere symptomen zoals stemmingswisselingen en angst bij voorbeeld. Zolang daar geen sprake van is is de kans groter dat hij of niet goed luisterd of je slecht hoord en dit niet toegeeft/merkt.

Iemand van 58 kan langzamerhand wat tekenen van slijtage gaan vertonen. Daar is niets verkeerds aan, het hoort bij het leven. Een beetje vergeetachtig is iedereen wel, de ene keer wat meer dan de andere keer. En als je wat ouder bent, dan zal het wat vaker voorkomen. En ook het gehoor kan geleidelijk wat achteruit gaan. Dat is ook niet vreemd, hoort er bij net als een leesbril die opeens nodig is voor velen. Het probleem met deze punten zit niet bij je vader. Het probleem zit bij jou, omdat je er krampachtig over doet. Praat er gewoon over, want je vader zal zich misschien niet eens realiseren dat hij zo slecht hoort. Je hoeft je er niet voor te schamen, en je vader ook niet. Het is geen teken dat er iets ernstig mis is met hem, het is een teken dat hij met zijn 58 jaar inderdaad een beetje ouder is geworden en wat slijtage heeft her en der.

Of zijn gehoor achteruit gaat kun je merken wanneer hij de tv steeds harder zet. En ja dan kan hij het best niet gehoord hebben, en in het wilde weg antwoord geeft. Gewoon iets vergeten, en dan herinneren dat je het vergeten was, doet iedereen wel eens (Oja, nu je het zegt wet ik het weer) Dementerenden weten niet dat ze vergeten. Kun je geen broer of zus van je vader of moeder in vertrouwen nemen? Of de huisarts?Hier moet je niet alleen over blijven piekeren .

Ik vermoed dat je vader een beetje in 'een eigen wereldje' leeft en nog altijd bezig is met de verwerking van het verlies van zijn echtgenote, jouw moeder, dus. Dat je je zorgen om hem maakt, siert jou en is ook heel lief van je..maar ik denk dat je hem ècht goed kunt helpen met 'er gewoon voor hem te zijn' als hij je nodig heeft. Als je toch blijft twijfelen aan de kwaliteit van zijn gehoor, ga dan eens wat met hem praten en vertel hem van jouw vermoedens. In eerste instantie zal hij, als zijn gehoor inderdaad wat minder is geworden, die gehoor afname ontkennen en jou zeggen dat jij wat onduidelijk spreekt.. Dat doen de gehoorgestoorden aanvankelijk namelijk bijna allemaal. Trek je dat dus niet aan.. Zeg hem dan dat het hem geen moeite kost om toch even zijn gehoor te laten testen..al is het maar om jou gerust te stellen.. Omdat hij van je houdt..zal hij zich daarna wel laten testen, denk en hoop ik.. Dementie kàn wel..maar zal vermoedelijk niet het geval zijn.. Groet, Ton

Dat is heel erg vervelend. Ik wil je niet te bezorgt maken maar het kan best zijn dat je vader aan dementie lijd. Verder vind ik het heel lief dat je zoveel om je vader geeft. En ik vind dat je je niet te veel zorgen maakt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100