Hoe kom ik van deze nervositeit af?

Het zit zo:
Sinds kort ken ik een jongen die bij me op school zit, genaamd V. Ik sprak weleens oppervlakkig met hem, maar afgelopen vrijdag hebben we een serieus en diep gesprek gehad, waarbij het voelde alsof we elkaar jaren kenden. We konden goed met elkaar praten over onze individuele problemen. Die maandag daarna zou ik hem op school zien, waar ik erg naar uit keek. Ik zag hem en mijn dag kon niet meer stuk. Vanaf maandagmiddag ben ik me rot gaan voelen (misselijk, hoofdpijn), en sinds dinsdag is daar nervositeit bijgekomen. Dinsdagochtend was ik erg zenuwachtig, en heb ik me vrijwel meteen ziekgemeld omdat ik me echt beroerd voelde.
Ik veronderstel dat dit gevoel alles te maken heeft met V., waarmee ik nu goed bevriend ben. Ik weet zeker dat ik niks voor hem voel, wel heb ik het gevoel dag we een soort zielsverwanten zijn. Maar een uur voordat ik naar school ga denk ik "de kans is groot dat ik hem zie/tegenkom" en dan wordt mijn buik één grote knoop, heb ik geen trek meer en ben ik vrijwel lusteloos. Zodra ik hem zie zijn die zenuwen weg.
Ik word zo langzamerhand gek van mezelf en van deze zenuwachtigheid, wat ik al heb geprobeerd te verhelpen met ademhalingsoefeneningen en rustgevende muziek. Het helpt niet. Ik wil niet iedere dag strak van de zenuwen en misselijkheid naar school gaan; ik wil blij zijn dat ik naar school ga en mijn vrienden weer zie.
Wie kan me helpen?

Toegevoegd na 4 dagen:
Geen beste antwoord; allemaal even nuttig.

Weet jij het antwoord?

/2500

Je geeft aam dat zodra je hem ziet je van dat nare gevoel af bent. Probeer daar dan aan te denken. Nu blijf je gefocust op die nare gevoelens en door je er van te voren al druk om te maken blijf je dat gevoel voeden,waardoor het alleen maar toe zal nemen. Je moet je gedachtegang proberen te doorbreken want die geven nu een verkeerd signaal af, wat je in de war maakt. Denk dus zodra je dat gevoel weer hebt dat het een gevoel is die niet klopt met de realiteit en denk er dan bij dat het over is zodra je hem ziet dus niet toe hoeft te geven aan die nervositeit. BLijf jezelf overtuigen dat er niets aan de hand is waar je je druk om hoeft te maken en ga er zeker niet voor weglopen of ontwijkend gedrag vertonen want ook dat zijn dingen die het zullen versterken. Gewoon je gevoel onder ogen blijven komen en dan zullen je hersenen je vanzelf weer het juiste signaal gaan geven en je over dit probleempje heen helpen. Succes!

Misschien dat je diep in je hart toch van hem houdt? Het lijkt wel of je in tweespalt zit, hij is je soulmate en misschien meer dan dat. Mijn relatie met mijn vrouw heeft ook deze achtergrond gehad. Gevoelens zijn erg moeilijk te onderdrukken en het lijkt erop dat er twee partijen aan de macht proberen te komen in je. Probeer op een andere wijze naar dit probleem te kijken en maak voor je zelf eerlijk uit of hij toch niet iets meer is dan je soulmate. Als je diep in je hart hem toch meer vind dan alleen dat, dan kan je naar stap 2 gaan.

Je bent denk ik een beetje verliefd op hem. Van nervositeit kom je niet zo gemakkelijk af, maar je kunt misschien iets meer met hem omgaan, als hij iets niet zou snappen kun je bijvoorbeeld hem gaan helpen. Je bent denk ik nerveus omdat je onzeker bent of jou dan ook wel leuk vind. Accepteer gewoon dat het nu eenmaal zo is, ik bedoel verliefd worden is leuk en nergens om voor te schamen!

Hoi, ik heb alles gelezen, alle antwoorden, alle reacties.Waarschijnlijk is je huidige "echte" vriend iemand met wie je al heel veel hebt doorgemaakt.Ik heb eigenlijk maar 1 advies: doe die jongen geen pijn, je "echte vriend" dus bedoel ik, heb je het er met hem al over gehad trouwens? Het is nu natuurlijk spannend en zo met die V.en je kunt er zo goed mee praten, dat is fijn hoor, maar vergis je niet in de gevoelens van je echte vriend,als die al zolang bij je is,dat zegt toch genoeg?en kun je niet met je ouders hier over praten? Ik kan natuurlijk niet in je ziel kijken, maar als ik dit allemaal lees: blijf bij je eerste vriend, je kunt het hem wel vertellen allemaal, als je zo graag eerlijk wilt zijn, maar hou er dan wel rekening mee dat hij wellicht boos reageert, die jongen is verdomme niet voor niks al zolang bij je, je bent 15 hallo, en trouwens, je kunt het je vriend ook NIET vertellen, maar dat wil je waarschijnlijk niet, iets NIET zeggen is wat anders dan "liegen"en liegen is zo verkeerd, moet je niet doen, komt alleen maar verdriet en woede van, en als ik het goed begrijp lijdt je hier echt onder, dus ook je schooldingen, en die zijn verdomme ook belangrijk, sorry hoor, maar je moet nu gewoon aan je ZELF denken, wat het met je doet, alles,en nogmaals, weten je ouders hier niks over?

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100