wie kan mij helpen met mijn relatie probleem.

ik ben een jongen van 17 jaar , en heb tot 5 maanden geleden ongeveer, een relatie gehad. die heeft 14 maanden geduurd.. vrijwel al die tijd had ik moeite met dat meisje los te laten.. als zij ergens heen ging zonder mij dan gingen er dingen in mijn hoofd spoken die wellicht zouden kunnen gebeuren.. nu heb ik een nieuwe relatie maar ik zie aan mezelf dat de problemen er nog steeds zijn.. ik heb moeite met andere personen te vertrouwen, en wat ik ook doe.. uiteindelijk denk ik stomme dingen die er gebeurt zouden kunnen zijn.. 9 van de 10 keer is dit vreemdgaan e.d.. mijn vriendin merkt aan me dat ik gespannen en onzeker over kom als ik met haar over bijv. de kermis loop , of als we ergens staan met ze 2-en en er komt een groepje jongens langs.. ik ben heel erg bang dat ik mijn relatie ermee verpest.. ik denk soms in me hoofd dat ik liever geen jeugd meer heb en gewoon ouder ben , met haar samenwonend... terwijl je van je jeugd moet genieten... ik ben gewoon nu al toe aan een vaste relatie en ik wil geen gebroken hart.. maar het voelt soms alsof mijn onzekerheid en gedachtegang mijn relatie verpest..

Weet jij het antwoord?

/2500

je zou eens kunne praten met een vertrouwens persoon zoals je huisarts of zo...

als ze ervan weet dan kun je aan je vriendin vragen of ze het erg vindt en of ze je misschien wilt helpen omdat je haar leuk vindt. het kan ook zijn dat je je ex leuker vindt. dat kan iedereen overkomen je moet je er proberen bij neer te leggen dat jullie niet bij elkaar zijn, hoe moeilijk het ook is. maar wat heel belangrijk is blijf altijd eerlijk tegen je vriendin vooral over zo'n gevoelens. Sterkte ermee(L)

jongens die een meisje met een andere jongen zien denken precies hetzelfde en durven dus niks te doen. zolang je meisje serieuze bedoelingen heeft, zal ze niet niet ingaan op elke sukkel met een uitkering en het lef om naar haar te fluiten. en als het andere jongens zijn waar je bang voor bent, bedenk dat jij ook niet zomaar naar een andere zou gaan terwijl je een relatie hebt. anders blijf je maar bezig. mocht je meisje daar wel op ingaan, dan is het tijd om de eisen te verhogen en op een andere plek dan de lokale mall te gaan kijken voor een vrouw! ik denk dat jij je druk maakt om niets, maar dat is redelijk normaal op jouw leeftijd...

een therapuit kan dat vast wel. Toegevoegd na 1 dag: Waarom drie minnen? Ze Vraagt toch wie haar kan helpen? Een therapuit is daar gespecialiseerd in.

ik zou het zeker aan je vriendin vertellen, die moet zulke dingen toch begrijpen? succes!

Allereerst wil ik je een compliment maken dat je erkent dat je een probleem hebt. Veel mensen van jou leeftijd hebben dat nog niet door, laat staan dat ze er iets aan willen doen. Het lijkt mij verstandig om met een hulpverlener te praten, want ik heb het gevoel dat het bij jou om verlatingsangst gaat. Wellicht in je prille jeugd ontstaan door een gebeurtenis. Praat er ook zoveel mogelijk over met je vriendin, vrienden, maar ook met je ouders. Hoe meer je erover praat, hoe meer je het kunt relativeren. Zoek een goede psycholoog of therapeut o.i.d. en ga het oplossen anders houd geen relatie stand. Sterkte!

Praat hierover met haar en meld daarbij dat je er niks aan kunt doen , misschien heeft zij nog wel tips voor je en kan ze je zo helpen .

Je lijkt één ding een beetje te vergeten (of je misschien niet gerealiseerd te hebben): jouw vriendin heeft voor JOU gekozen. En dan kunnen alle mannen van de wereld op de kermis naar haar kijken : ze is met jou, houdt van jou, en wil bij en met jou zijn. En zo zou het in iedere relatie eigenlijk moeten zijn. Je kiest er elke dag opnieuw voor om bij elkaar te zijn. En mocht het zo zijn, dat iemand ophoudt voor jou te kiezen, dan is hij/zij in gedachten immers al weg, dus eigenlijk hoef je niet bang te zijn. Het feit, dat ze bij/met je is, is er het dagelijkse bewijs van, dat ze bij/met je WIL zijn. Probeer je een beetje te ontspannen.....al voelt het nu niet zo, het leven zal je leren, dat het niet ophoudt, als iemand weer uit je leven verdwijnt. Met 17 voelt dat nog niet zo, weet ik maar al te goed, maar het is zo..(sprak Oma...) De enige vriend/vriendin die je je levenlang hebt, ben je zelf, en alle andere ontmoetingen zijn voor kortere of langere tijd. Ik zie het altijd als een wandeling over een paadje : soms loopt er iemand met je mee : heel gezellig, en geniet van elke minuut, maar soms loop je ook een stukje alleen. Tot je weer een ander paadje kruist, en weer een stukje samen oploopt. Ik heb ooit ergens gelezen : If you love him, set him free. If he loves you, he'll come back to you. If he doesn't come back, he was never yours .

Je verstikt je vriendin zogezegd nietwaar? En daardoor drijf je haar zeker van je weg, je eigen gedachten over anderen die niet te vertrouwen zijn zijn voor jouzelf en de ander een soort dwamgbuis. Je kunt je afvragen wat jij nog nodig hebt om een ander niet te cliamen, in bezit te willen hebben voor jou alleen, maar allereerst kun je naar jezelf kijken als naar het kind wat mogelijk eens van alles is kwijtgeraakt doordat anderen besluiten namen. Je bent dan wel nog jong, maar juist daarom zou er veel kansen gelegen zijn in adequate hulp. Er zijn talloze hulpverleners die inzicht hebben in dergelijke problematiek. Je kunt het ontkennen, of erkennen, en in het laatste geval is er niets mis mee hulp te zoeken voor je de leeftijd bereikt dat je het allemaal gaat wegwuiven of zegt dat het aan anderen ligt Je hebt internet zo te zien, wel, dan google eens verder en bespreek het met iemand die je wil vertrouwen. succes

Ik heb geleerd dat je in relaties moet praten met elkaar. Zoveel mogelijk, dat werkt meestal het beste! Want dan weet zij wat er is en zo krijgt ze ook geen achterdochtige gedachtes. Het belangrijkste in een relatie is vertrouwen, zonder vertrouwen is er niks. Dus daar zou ik heel goed aan gaan werken, desnoods ook met je vriendin. Het is niet verkeerd om nu al een vaste relatie te hebben, maar geniet idd ook nog van je jeugd. En het belangrijkste, laat haar daar ook nog van genieten!

Wel jongen, daar moet je toch echt iets aan gaan doen. Je gedrag komt waarschijnlijk voort uit een stuk onzekerheid bij jezelf. Daar kunnen allerlei redenen aan ten grondslag liggen. Het feit dat je op zo'n jonge leeftijd al beseft wat er steeds mis gaat, geeft aan dat je intelligent bent en verbindingen kunt leggen. Ik zou zeggen, vanuit mijn eigen vakgebied: zoek een goede Bach bloesemtherapeut op die middels gesprekken en ondersteunende bloesemremedies je energetische huishouding in balans kan brengen. Ik herken een aantal aspecten die met Bach bloesems prima aan te pakken zijn. Zo is er een stukje onzekerheid over jezelf en een verlangen naar de toekomst, omdat je het hier en nu lastig vindt. Ik kan je nu wel vertellen welke bloesems mij nu door het hoofd schieten, maar jij hebt hier een gedegen begeleiding bij nodig. Bach bloesems zijn niets engs, ze zijn de energie-helpers in je dagelijks leven. Dus niks zware therapie of zo, nee dit kun jij met een beetje goede hulp prima zelf oplossen. Daarnaast is een numeroloog een aangewezen persoon om te onderzoeken waar jouw levensles voor dit leven ligt, met welke levensenergieën jij mag werken. Dan krijg je wellicht een betere kijk op de zaken die jij in je leven tegenkomt. Inzicht en bewustwording is het begin van heling. Je bent nog jong, maar ik denk dat je dit allemaal wel begrijpt, want je hebt een stevig ontwikkeld zelfbewustzijn. Absoluut dus geen gevalletje hopeloos, eerder het tegengestelde! Wou dat ik op jouw leeftijd al zo wijs was geweest.... Heel veel liefde en kracht toegewenst op jouw levenspad! Warme hartegroet, Angelique

Ik herken het probleem. Het is inderdaad leuker om er in de tijd voor je samenwoont nog aan te werken, zodat je ook wat meer van het laatste stukje jeugd kunt genieten! Allereerst moet je je afvragen waar je angst op gebaseerd is. Heb je weleens iets ontdekt dat je niet verwacht had of zeggen mensen in je omgeving vaak negatieve dingen over relaties? Als dit niet zo is, is het aan jou om te zorgen dat je een wat 'constanter' beeld van je vriendin krijgt. Kijk eens hoe ze tegen jongens doet en wat ze daarmee bedoelt. Probeer eens zonder 'in te grijpen' (door er iets over te vragen of de situatie te beïnvloeden) te kijken wat voor iemand zij is. Waarschijnlijk zul je merken dat haar gedrag, ook wanneer je slechts van een afstand toekeek of er niet bij was maar iets van vrienden hoorde, constanter is dan je denkt. Probeer in te zien dat ze altijd ongeveer zo in elkaar zit en sla dit beeld op in je geheugen. Op deze manier komt dit nieuwe, meer waarheidsgetrouwe beeld, in je systeem te zitten.

Waarom al die onzekerheid? Je moet elkaar in een relatie kunnen vertrouwen, en dat doe jij dus niet. Als je het niet vertrouwt, dan kun je het beste praten. Dat is dan de enige oplossing.

ik zou wel een goed antwoord kunnen geven maar ik vind je verhaal te lang om te lezen

Probeer met je vriendin te praten of maak een afspraak met een psycholoog(ik bedoel niet dat je gek bent) je moet proberen haar meer te vertrouwen het is tenslotte je vriendin

mischien moet je toch even geen relatie aan gaan mar eerst t probleem oplossen als dat nu met een huisarts is maatschappelijk werker of therapeut of als je t in je eentje oplost jij moet t doen en achter je besluit staan en ja als mensen misbruik van je maken op welke manier dan ook is er wantrouwen als je verder wilt met dat meisje moet je je ex loslaten t is toch een sl*t als ze rond loopt te n**ken wees blij dat je van zon een af bent al maakt t veel bij de ander kapot helaas ik wens je heel veel sterkte toe want je zal t nodig hebben groetjes een idemdito (ervaring mee)

Dit is echt zo herkenbaar. Ik heb precies hetzelfde gehad als jij, maar dan eens zo erg. Ik ging uiteindelijk naar een psycholoog voor mijn dwang gedachten. Het is heel moeilijk om je nu zo te vertellen wat je het best kunt doen. Je moet je gewoon heel goed gaan realiseren dat je voor een ander echt 10keer aantrekkelijker bent als je niet zo paranoïde en achterdochtig bent. En geniet inderdaad van je jeugd. Geef haar ook aan dat je hiermee zit. En spreek wat af. Bijvoorbeeld dat je soms even vraagt of ze nog wel alleen van jounis. En at ze je even gerust steld. Bijvoorbeeld.. Zoek in ieder geval iets waar jij je goed bij voelt en wat jullie samen kan helpen. Maar vergeet nooit dat je nooit de volledige controle over haar kunt krijgen. En hou in je hoofd, dat als iemand echt wil Vreemdgaan, dan doet diegene dat toch wel.. Dus probeer van elkaar te genieten. Des te groter is de kans dat dit een blijvertje is....

leeftijd zal dit niet veranderen als jij zo onzeker blijft want ik denk dat hier de oorzaak ligt. je vriendin kies voor jou omdat ze jou bijzonder vind. leer dit te accepteren en hierop te vertrouwen. claimen werkt alleen averechts. voor de partner is dit ook niet prettig om steeds gewantrouwd te voelen. een gebroken hart hoort bij het leven, je bent de eerste en de laatste niet, niemand kan je de garantie geven dat dit de laatste keer was. als jij zekerder in je schoenen staat zal de angst dat dingen mislopen en je van alles in je hoofd haalt minder worden en minder impact hebben. als je zo door blijft gaan maak je jezelf gek en een ander ook. als het niet bespreekbaar is en je het niet los kan laten is het verstandig om hulp te zoeken (en dus de oorzaak te vinden) zie het als een investering in je toekomst. stap 1 heb je al genomen, en dat is erkennen dat je een probleem hebt hiermee. succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100