kan mijn exman zich bemoeien hoe ik en mijn nieuwe partner de kinderen opvoeden, behalve school en ziek.kan hij ook wetten voorschrijven hoe we leven

ik ben gescheiden al zeven jaar lang en mijn ex man zet alles op alles aan het zetten om mij het moeilijk mogelijk te maken ook heeft hij gezegt dat als hij mij niet kan krijgen iemand anders ook niet nu woon ik samen en heb een samen gesteld gezin en begint nu echt alles te doen om het te krijgen hoe hij het wil en ik niet van plan ben
hij wil echt alles weten wat de kinderen doen als het aan hem ligt moet ik elke dag mailen hoe en wat ze gedaan hebben ook heeft hij jeugdzorg ingeschakeld en hij meer en meer ziellig doen en voor het eerst in jaren komt hij nu ook op school eerst was het niet zo belangrijk maar nu de oudste in de examen jaar zit zit hij er boven op ook heeft de oudste een weekje daar geweest en het proefwerk week verprutst terwijl hij mij maar dom en een doetje vind
ik heb altijd voor mijn kinderen ge-zorgt ook toen we nog samen waren en hij in de horeca werkt en tot een uur of 11 in zijn bed lag en om een uur naar bed ging als hij this was gekomen van zijn werk en ik te horen kreeg dat ik niet goed genoeg was en ge kleineert werd en ik me niet aan moet stellen
nu is het mijn schuld dat hij een probleem heeft en dat er jeugdzorg is ingeschakeld en heb hem netjes op de hoogte gehouden over het een en ander
maar hij beweert van niet en zijn vriendin is een beetje erger als je zegt hoe ze het beste kunnen doen dan is het niet zo wand zij heeft ook al kids groot gebracht en zij weet het zo goed dus wat nu

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

nee het is niet normaal dat hij er zich zoveel mee bemoeit. Jullie zijn niet voor niets gescheiden!! Hij heeft wel wat recht van spreken, bijv over schoolkeuzes (als jullie gezamelijk gezag hebben, anders ook niet) maar verder mag jij lekker je kinderen opvoeden zoals jij wilt, zo lang dat maar is zoals het hoort. Je hoeft niet op je tenen te lopen en alles goed te doen zoals in de boekjes staat bijvoorbeeld maar wel alles naar jou beste kunnen. Ik krijg het gevoel dat jij hem ook te veel macht geeft. Je doet ook nog wat hij zegt, zoals die mailtjes sturen. Stop daar gewoon mee! zeg dat jij het op jouw manier doet en hij op de zijne. Zeg hem duidelijk (desnoods mail je het hem) dat jullie nu ieder zijn eigen leven heeft en dat je het graag gescheiden houdt. Maar ja, helaas hij zal er wel weer een weerwoord op hebben en ik ben bang dat dat nog lang door kan gaan.. heb zelf ook zoiets meegemaakt, maar ik blijf keer op keer hard en zakelijk en hij krijgt zeggenschap over mijn leven hoor! Daar moet je jezelf in blijven trainen, desnoods een assertiviteits training er voor volgens. Misschien is het sowieso een goed idee om hulp in te schakelen, een maatschappelijk werker ofzo. Die vriendin van hem heeft helemaal geen recht van spreken vind ik. Luister gewoon niet naar haar, draai je hoofd om als zij wat tegen je zegt, geef ook haar geen macht!! Dat hij de kinderbescherming inschakelt is echt niet normaal, het je al iets van ze gehoord trouwens?? want mischien dreigt hij er alleen mee? Ik wens je heel veel sterkte ermee!! wat een eikel zeg, brrrrr!

Je ex man mag zich alleen met de opvoeding van je kinderen bemoeien als jullie gedeelde voogddij hebben. Als dat niet zo is en jij alleen macht hebt over de kinderen, mag hij aan de zijlijn toekijken. Ik vind het echt verschrikkelijk wat je doormaakt, ik heb het zelf ook een keertje meegemaakt. Je ex man probeerd je leven zuur te maken en dat is echt verschrikkelijk. Maar hij mag jou absoluut geen wetten voorschrijven, het is jou leven met je nieuwe partner, niet zijn leven. Als het erger wordt zou ik gewoon aangiften doen voor stalken ofzo. Misschien heeft een ander nog een beter idee waarmee je aangiften zou kunnen doen. Je zou ook eens met jeugdzorg kunnen praten en vertellen wat je man allemaal doet. Zij zijn er om de kinderen en het gezin te beschermen. Misschien kunnen hun je dus helpen.

Mijn motto is -en ik ben ook gescheiden- voor de kinderen is het belangrijk dat we in harmonie en in vrede handelen. Wanneer de een de ander het leven zuur maakt door teveel controle, lelijke dingen zeggen over de ander, jeugdzorg inschakelen (eigenlijk allemaal wantrouwen), zal dit via de partner die zich het leven zuur laat maken ook bij de kinderen komen. En zo kom je met elkaar in een visieuze cirkel terecht waarbij het van kwaad naar erger gaat. Niet wenselijk, dus handel in vrede daar varen jullie beider kinderen het beste bij!

Heel herkenbaar, juist omdat je bent gaan samenwonen gaat hij zich er meer mee bemoeien. De oudste zit in het examenjaar schrijf je, waarom laat je hem/haar niet af en toe een mail schrijven, hoe het gaat, enzo. Voor de kinderen ook goed om op die manier met hun vader de relatie te onderhouden. Dan doe jij zo af en toe de belangrijke dingen, zoals ziektes, cijfers. Hou het kort en zakelijk, maar toch betrokken. En wat je vooral moet doen is al je wrok achter je laten, je bent nog steeds heel boos op en gekwetst door je ex. Dat is zonde van je tijd, geef je energie aan je nieuwe samengestelde gezin. Op het moment dat jouw ex je niet meer kan raken (want dat doet hij nog steeds, en dat weet hij) kun je afstand nemen.

Hallo, Als ik je verhaal zo lees en probeer mezelf in jouw situatie te verplaatsen, zie ik maar één oplossing. Ik zou (zeker in het belang van je kinderen) het hele verhaal aan je huisarts voorleggen. Deze kent waarschijnlijk je verleden en kan je helpen bij het zoeken van gerichte "hulp". Je schrijft dat je oudste in het examenjaar zit, dan heeft je kind zelf de keuze om naar zijn/haar vader te gaan. Praat met je kind en probeer duidelijk te maken dat het leren voor het examen belangrijker is dan een logeerpartijtje bij pa! Het gaat er niet om je kind op te zetten tegen de vader maar om duidelijk te maken wat nú even belangrijker is. Bespreek dit ook met je ex en geef duidelijk je grenzen aan. Probeer sterk te zijn, althans alleen tegen hem. Dit moet je echt proberen, ook om een stukje rust voor jezelf, je partner en de kinderen te creeren. Succes en zet 'm op! Landa

wat vroeger gebeurd is tussen jullie tweeen is nu niet meer relevant en moet snel in de vergetelheid raken. Feit is dat jullie samen 2 kinderen hebben maar dat de vader ergens anders woont. Hoogstwaarschijnlijk voelt hij zich niet als echtgenoot buitengesloten zoals jij volgens mij denkt maar als vader omdat hij niet bij de kinderen in huis woont zoals een vader eigenlijk wel zou moeten. Het gedrag van de vader wat je hier noemt is ook niet vreemd maar komt bij veel gescheiden vaders voor die ineens niet alleen gescheiden zijn maar de kinderen ook minder zien (die niet voor die scheiding hebben gekozen). Misschien is het goed dat hij jeugdzorg heeft ingeschakeld, op die manier kan jij laten zien dat de problemen niet aan jou liggen maar aan het feit dat hij niet kan wennen aan een gescheiden leven van jou en het beperkte contact met jullie kinderen. Mocht jeugdzorg bij je langs willen komen nodig de vader dan gewoon uit en bespreek de problemen met hun dan kunnen hun een oplossing vinden hiervoor. Als 1 van de kinderen al in het examenjaar zit hoef je niets te vrezen....als jij het goed doet zal je kind dit alleen maar laten zien. Veel succes ermee.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100