Is het verstandig mijn vroegere drugsverslaving alsnog aan mijn ouders op te biechten?

Mede vanwege de destijds zeer slechte relatie met mijn ouders en problemen thuis, heb ik van mijn 18e tot mijn 30e veel en (hard)drugs gebruikt.
Ik kreeg expres een zeer fout verslaafd (heroine) vriendje, waarmee ik het 5 jaar heb uitgehouden. Ik heb mijn ouders in die tijd vaak tegen mijn ouders gelogen en geld van hen gestolen (zo onopvallend mogelijk).
Na 5 jaar was mijn exvriend zo zwaar verslaafd dat ik genoeg van hem en van dat leven had. Ik ben toen zelf in korte tijd afgekickt met behulp van methadon.
Daarna heb ik mij flink in het partycircuit gestort inclusief bijbehorende middelen en dat nog een jaar of 6 volgehouden.

Destijds heb ik ondanks mijn drugsgebruik gewoon mijn opleiding afgemaakt. Ook heb ik altijd gewerkt (in de gezondheidszorg nog wel!)
Inmiddels gaat het al jaren heel goed met mij. Ik ben al 11 jaar samen met mijn huidige vriend en heb 2 schatten van kinderen. Het contact met mijn ouders is sinds een aantal jaar ook flink verbeterd.

Nu heb ik de laatste tijd steeds vaker een schuldgevoel over wat ik vroeger heb gedaan.
Gek genoeg hebben mijn ouders nooit van verslaving geweten, al hebben zij misschien wel vermoedens in die richting gehad.

Wat nu te doen: opbiechten met alle mogelijke gevolgen vandien OF het laten rusten ondanks dat het aan mij knaagt?

Ik ben erg benieuwd naar wat jullie hier van vinden.

Toegevoegd na 5 dagen:
Iedereen alvast bedankt voor de lieve woorden en goede suggesties, daarom voor iedereen een dikke +

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dat het aan je knaagt; dat begrijp ik wel. Dat jij je schuldig voelt vind ik niet terecht. Maar goed het gaat hier om gevoelens en die zijn niet altijd even logisch. Het is jouw pijn en jij zit ermee opgezadeld. Als je denkt dat het zal verlichten door je drugsverleden aan je ouders te vertellen , zou ik dit zeker doen. Je schrijft erbij "met alle gevolgen van dien"? Welke gevolgen zie je? Je ouders zullen misschien gekwetst zijn. Teleurgesteld zijn of zelfs boos. Maar niet voor lang. Jij hebt jezelf met de drugs in de nesten gewerkt. Maar je hebt jezelf er ook weer uitgehaald. Iets om zeer trots op te zijn. Ik hoop voor jou dat je ouders het ook zo zien. Sterkte!

Allereerst mijn respect voor je openheid en de volharding waardoor je van het gebruik af bent gekomen. Geniet maar flink van je gezin! Als ik jouw ouder was, zou ik graag persoonlijk van jou horen wat er destijds gebeurd is. Dan valt alles op z'n plaats. Je schrijft dat het contact flink verbeterd is en dat zal met hun vertrouwen ook wel zo zijn. Je moet maar denken dat elk huisje z'n kruisje heeft. Naar mijn idee hebben ze nu een dochter om apetrots op te zijn!

Opbiechten!!!! Als je denkt dat je daar beter van wordt, altijd doen. Misschien wordt je dan ook wel beter begrepen door je ouders. In ieder geval verdien je veel respect, dat je uit het dal bent geklommen en je leven op orde hebt gekregen. Dat zullen je ouders ook inzien en wordt naar mijn inziens jullie relatie beter.

Misschien helpt het je ouders ook wel om die periode beter te begrijpen. Ik zou vertellen! Begrijp dat dat heel moeilijk is en zou dan ook wachten tot er een goed moment voor is.

Dat je schuldgevoel hebt verteld al dat je er niet bij goed voelt, dat je het nooit hebt verteld. Ik snap, het is een moeilijk onderwerp maar doordat je het verteld zullen jij, en je ouders het beter begrijpen en zal je schuldgevoel weggaan! Succes ermee!! <33

langsde ene kant het is verleden tijd ,maar langs de andere kant als je ooit een ongeval krijgt en ze moeten je zware medicatie toedienen zoals bevoorbeeld morfine dan kunnen je ouders tegen te dokter zeggen dat je een verlaving gehad hebt en dan geven ze je een ander medicatie anders kan je hervallen ;) ik zou het ze vertellen ze gaan tenslotte toch ook fier op je zijn dat je van zo een verslaving bent afgeraakt ;)

Ik zou niet alles zomaar vertellen, dat zo zou de relatie nu meer kwaad doen dan goed, vermoed ik. Omdat je kampt met schuldgevoelens, kan je natuurlijk wel vertellen dat je vroeger verkeerde keuzes hebt gemaakt en dat je daar niet trots op bent, maar dat je het fijn vind dat jullie weer nader tot elkaar aan komen zijn en dat er weer langzaam vertrouwen begint te groeien. Dit kan je doen middels een mooie kaart of bijv. een etentje met een toast! Succes

Niemand op GV kan je vertellen helaas, of het echt verstandig is, zoals in je vraag staat, omdat niemand jou en je ouders kent. Paar puntjes op een rij: - je verleden is je verleden - nu heb je een fijn leven - nu is je contact met je ouders verbeterd - nu ben je een volwassen vrouw van 35 Naar mijn idee ben jij je ouders geen verantwoording meer schuldig, die leeftijd heb je lang geleden achter je gelaten. Zuiver om deze redenen zie ik niet in, waarom jij je schuldig zou moeten voelen naar je ouders toe. Maar: dat doe je dus wel! Misschien is het een idee om goed voor jezelf na te gaan waarom dat is. In je naam zit het woord "Champion"... ik schrijf het met nadruk met een hoofdletter, want wauw: wat ontzettend knap van je dat je nu 5 jaar (? ik heb er een wiskundige berekening op losgelaten ;-))) overal vanaf bent!

Allemensen, wat heb jij een sterk karakter. En veel discipline! Wou dat ik dat had! Petje af hoor. Nu je relatie met je ouders beter is, zou ik het zo laten. Wat niet weet, wat niet deert. Al ze er ooit rechtstreeks naar vragen, kun je het altijd nog vertellen, als je dat wilt. Zolang ze er niet naar vragen.... Je liegt nu immers niet.... Dus hoef je je niet schuldig te voelen. Mocht je je schuldig voelen over het gestolen geld, zou je ze een paar keer mee uit eten kunnen nemen oid. Of ze af en toe zomaar een cadeautje kunnen geven. Om zo, voor je gevoel, de "schuld" een beetje te vereffenen. Keep the good work up girl! Blij voor je dat je in goed vaarwater terecht gekomen bent! Thumbs up!!!

Wat knap dat je ondanks deze destructieve levensstijl een opleiding hebt afgerond en er ook nog op eigen houtje uit bent geklommen! Ik denk dat het wel goed is om het hier met je ouders over te hebben. Zij leren je daardoor beter kennen en zullen het gevoel krijgen dat jullie band nu zo goed is dat je deze dingen kunt zeggen. En ten tweede, doe het voor jezelf. Je bent nu geweldig bezig, en het zou jammer zijn als je verleden je nog steeds dwars blijft zitten. Je verdient het om je goed te voelen. Zelf denk je dat het opbiechten hierbij flink kan helpen. Ga ervoor! Natuurlijk zullen je ouders schrikken, maar zoals je zelf aan aangeeft: iets zullen ze destijds wel vermoed hebben.. Succes ermee!!!

Ik vermoed dat je heel verstandige ouders hebt..die allang 'weten' van jouw verslaving destijds. Soms is NIET vragen namelijk veel beter voor de verhoudingen dan wèl naar iets informeren. Zo ik uit jou begrijp 'weegt' die episode uit jouw leven behoorlijk zwaar..voor jou..en heb je het gevoel dat je ouders van jouw misstappen 'moeten' weten. Omdat je ouders niet zo piepjong meer zullen zijn..gaat jouw verleden almaar zwaarder worden..mede omdat er een ogenblik komt dat dat je het niet meer kunt vertellen..omdat je ouders er niet meer zijn.. Ik denk daarom dat je hen eens moet uitnodigen en bij een lekker kopje koffie met iets lekkers erbij..vertel je hen je hele verhaal. Als er traantjes mochten komen..schaam je dan niet en probeer ze ook niet tegen te houden.. Wellicht krijgen jullie door heel deze situatie een nieuwe, fantastische band met elkaar.. Ik wens je heel veel kracht toe.. Groet, Ton

het kan niet anders dan dat je ouders een vermoeden hebben gehad. waarschijnlijk hebben ze rondgelopen (of nog) afvragend wat ze verkeerd hebben gedaan en wat ze eraan hadden kunnen veranderen. dat je er bovenop bent gekomen getuigd allen maar van klasse en kracht vind ik. dus wat dat betreft hoef je je beslist niet te schamen, grote klasse!!! als je niets doet blijf je altijd met een schuldgevoel zitten dus lijkt het mij verstandig om openen kaart te spelen. hierdoor kan je ook mogelijke onzekerheden bij je ouders wegnemen. ze willen je vast wel wat vragen over die periode. omdat je ouders zeer waarschijnlijk al een vermoeden hadden zullen ze waarschijnlijk niet iets nieuws vertellen. ze zullen juist blij zijn dat je open kaart speelt en dat je er weer bovenop bent. ouders weten/zien trouwens vaak wanneer hun kind liegt en of het geld steelt. je hebt geleerd van je fouten en kan oprecht zeggen dat het je spijt. desnoods kan je aanbieden om het geld (deels) terug te betalen (al zullen de exacte bedragen niet meer te achterhalen zijn, je laat zien dat je spijt hebt) misschien dat ze schrikken van details die je verteld omdat ze niet wisten hoe zwaar je het had, maar dan nog is het een feit dat je je leven al weer jaren op de rails hebt, ........respect!!!!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100