Hoe kan ik door mijn angst voor afwijzing heen?

Ik ben zo bang voor afwijzing dat ik altijd degene ben die als eerste afwijst. Hierdoor heb ik bijna alle mensen in mijn leven ver weg geschopt, inclusief mijn ouders.

Nu ben ik op een punt uitgekomen dat ik dit niet meer wil. Mijn relatie staat op punt van breken door mijn gedrag. Ik wil door die angst heen en ik weet nog niet hoe.
Een manier zou zijn dat mijn vriendin me keihard afwijst en het uit maakt, dat is ook waar ze zo ongeveer zit. Ze houdt van me maar kan niet leven met mijn gedrag.

Hoe kan ik deze angst doorleven? Moet ik daarvoor mijn geliefde kwijtraken? Moet ik daarvoor mijn ouders kwijtraken (als ze eenmaal oud zijn en sterven en ik opeens wakker wordt met het besef van hoe hard ik me gedistantieerd heb en dan totaal instort?)

Hoe kan ik systematisch leren door mijn angst heen te gaan en te gaan geven vanuit oprecht inleven in de ander, in plaats van om te voorkomen dat ik word afgewezen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je vraagt: Hoe kan ik deze angst doorleven? Moet ik daarvoor mijn geliefde kwijtraken? Moet ik daarvoor mijn ouders kwijtraken... Dat hoeft niet, als je daar niet voor kiest. Je ouders zullen ontroerd en blij zijn wanneer je ze vertelt hoe erg je het eigenlijk vindt dat je ze afwijst, dat je dat helemaal niet wilt. Als je praten lastig vindt schrijf ze dan een brief die je aan ze voorleest (soms is dat een steun want dan heb je de tijd om de juiste woorden te vinden en te zeggen wat je ze echt diep van binnen wilt laten weten). Je hebt het grote geluk dat je vriendin van je houdt. Dat betekent dat zij door je buitenkant heen heeft gekeken en weet wie je werkelijk bent. Schrijf haar als éérste ook zo'n brief (of maak jezelf op een andere manier duidelijk, jij weet het beste hoe je dat kan doen, hoe jij je het beste uitdrukt). Misschien met een grote bos rozen erbij. Maar met haar praten over je angst is veel belangrijker. Vraag je vriendin en je ouders om ondersteuning terwijl jij zoekt naar een methode om de oorzaak van je angst te vinden en een manier om over je angst heen te komen. Houdt je oren en ogen wijd open want wanneer je het werkelijk wilt, kan je oog vallen op een artikel waar je wat aan hebt of iemand die van niets weet begint ongevraagd te vertellen over een therapie waar hij/zij zo'n baat bij had, of je drukt op een verkeerde toets en internet geeft plotseling allerlei suggesties waar je iets aan hebt :-) Onderzoek zulke signalen en kijk of het iets voor je is. Je bent juist erg gevoelig blijkbaar en bang om gekwetst te worden. Het komt wel goed, ga hulp zoeken en verwacht geen therapeutische hulp van je vriendin en ouders, zij zijn je geliefden, en mensen die van je houden zijn uitermate goed in ondersteunen. Wacht er niet mee, ga onmiddellijk op zoek naar een methode om je te helpen. Want zo laat je daadwerkelijk zien dat je woorden echt gemeend zijn en ja, het kan heel beangstigend zijn. Voor mijzelf helpt het als ik denk: over 5 jaar is het nog steeds beangstigend, dus laat ik het dan nú maar doen (zucht) ;-)). En dan zeg ik ook tegen mezelf: Je kan het. En nu zeg ik het tegen jou, Je kan het.

Als je bang bent om te zwemmen? Spring in het water! Als je bang bent om te vliegen? Stap een vliegtuig in! Angsten kun je alleen overwinnen door ze met open vizier tegemoet te treden en jezelf er continu mee in aanraking te brengen. Dat is niet makkelijk, zeker in het begin, maar het is wel de enige effectieve manier om van je angst af te komen. Dus, als je bang bent om afgewezen te worden: stel je kwetsbaar op! Concreet betekent dat dus: laat je eigen onzekerheid zien, vertel mensen dat je van ze houdt, maar geef ook zaken aan die je minder goed vindt aan de ander. Maar niet alleen dat, vraag ook om feedback over jezelf. Vraag gewoon eens aan mensen: wat vind je eigenlijk van mij? Dat kan zowel positief zijn, waardoor je je beter gaat voelen over jezelf. Maar het kan ook gerust negatief zijn. Dat is soms hard, maar wel heel leerzaam. Door een ander te vragen hoe hij/zij jou ziet leer je hoe je zelf overkomt. Kortom: wees open en eerlijk en wees niet bang om kritisch naar jezelf te kijken. Als je je kwetsbaar opstelt hebben mensen vaak veel meer begrip voor je.

Omgaan met afwijzing leer je van jongs af aan. Het kan zijn dat jouw ouders je nooit hebben willen 'afwijzen' of ze hebben nooit 'nee' gezegd. Je hebt dus nooit geleerd om met teleurstellingen om te gaan. En als je dreigt teleurgesteld te worden dan neem je zelf het heft in handen. Je angst om afgewezen te worden heb je in je hoofd alleen maar groter gemaakt. Teleurstelling, afwijzing en 'nee' te horen krijgen, hoort in een gezond en evenwichtig leven. Om hiermee om te kunnen gaan heb je echt therapie nodig. In de tussentijd zou ik hierover openhartig praten met je partner en je ouders. Zolang jij die eerste stap niet zet, zul je nooit in het reine komen met jezelf. Sterkte en zoek hulp!

Allereerst wat goed dat je dit hier opschrijft! Ten tweede: als ik je probleem zo lees denk ik dat je angst heel diep gaat. Ik zou als ik jou was hulp gaan zoeken en daarmee verder kijken. Je hebt jezelf nu een stop gegeven dat je dit niet langer wil. Ga hiermee verder! Sterkte! Ps Erkenning is de grootste stap in het herstel!

Je hoeft niemand kwijt te raken. Het is moeilijk voor jou en ook moeilijk voor andere mensen die je zelf afwijst om jezelf te beschermen. Maar waar bescherm je jezelf tegen? Het gedrag heb je ooit aangenomen door een oorzaak. Jij hebt toen ervoor gekozen om dat gedrag eigen te maken ook al klinkt dat bizar. De echte aanleiding voor dit gedrag bestaat niet meer en toch zet je het in omdat je niets anders hebt geleerd in hoe ermee om te gaan. Het gaat erom dat je zelf de verantwoordelijkheid neemt voor deze uitingsvorm van jou en alleen dan kun jij veranderen. Er is echt hoop als je het lef hebt om je te laten helpen en daat echt in wil investeren. Laat het er in jouw relatie niet op aan komen. Ga niet tot het gaatje in uitstellen en blijven botsen. Je kunt erdoorheen komen door met iemand te kijken naar wat voor talenten je nog meer hebt om voortaan in dezelfde soort situaties anders en acceptabeler te gaan reageren met respect voor jezelf en alle anderen. Doe dit niet alleen omdat dit niet gaat, zeker niet in korte tijd. Ik wens je veel wijsheid toe. Toegevoegd na 2 minuten: Met alleen in de voorlaatste zin bedoel ik dus niet in je eentje doen

Beste Leeuwenlef , zoek hiervoor professionele hulp,en schaam je daar niet voor. Sterkte , Ronald

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100