Stel je bent verliefd op je ex en het is wederzijds maar je ouders raden je af om iets met hem te beginnen wat dan ?

Dus de stelling is als volgt :
je bent verliefd op ex en het is wederzijds maar je ouders raden het je af omdat het toen destijds ook mis ging
(de reden was: je was er eigenlijk niet aan toe om verder te gaan dan zoenen)
Wat dan ?

Weet jij het antwoord?

/2500

het is jou leven en niet die van de wederzijdse ouders... als je er nu wel klaar voor bent , waarom moet je de goedkeuring krijgen... veel geluk samen...

belangrijk is: Respecteerde hij destijds je grenzen. Als jullie uit elkaar zijn gegaan omdat jij er nog niet aan toe was, lijkt het me geen geschikte jongen. Het kan natuurlijk zijn dat hij daar inmiddels anders over denkt, maar blijkbaar was sex destijds belangrijker voor hem dan dat jij was. Wees voorzichtig. Ouders zeggen dit soort dingen meestal niet om te pesten, maar omdat ze het beste met je voor hebben. Waarschijnlijk hebben ze destijds gezien dat je verdriet had, en dat willen ze nu voorkomen. Als je echt verliefd bent, en hij ook, dan hou je dat natuurlijk niet tegen. Het is wel goed om eens een serieus gesprek met hem te voeren voor je echt met hem verder gaat. Vervolgens kun je dan je ouders geruststellen.

misschien niet zo slim om weer iets met je ex te beginnen het ging toen tenslotte ook mis maar de vraag is ben je er nu wel aan toe om verder te gaan dan zoenen ? Zoja dan moet je je ouders zeggen dat de situatie anders ligt dan toen (ik weet niet hoeveel jaar geleden dat was ) Maar je moet wel zeker zijn dat het nu ook echt 100 % zekerheid hebt dat de relatie ook werkelijk overeind blijft (ik heb de vraag even beantwoord met in mijn achterhoofd het feit dat dit waarschijnlijk over jou zelf gaat als dit niet het geval is dan kun je het antwoord gewoon anders lezen)

Toch zijn ouders meestal niet geheel op hun hoofd gevallen.... Ik zou het heel voorzichtig weer een kans geven. Niet te hard van stapel lopen. Niet direct weer iedere dag bij elkaar. Paar keer in de week, kijk hoe dat voelt voor allebei. Misschien hoeft ""all the way"" ook niet gelijk.

Het is 4 jaar geleden, het is wederzijds en jullie zijn allebei 22 en vrij? Bemint eer ge bezint! Het leven is veel te kort om altijd naar je ouders te blijven luisteren!

Dus als ik het goed begrijp is het destijds "uit" gegaan omdat jij er niet aan toe was om verder te gaan dan zoenen? Is liefde dan niet meer dan sex bij jullie? Je kunt je dan afvragen of er wel meer was, in ieder geval in die tijd. Je ouders hebben dat waarschijnlijk goed gezien. Als het alleen om de sex gaat is dat geen goede basis voor en stabiele relatie. Want de sex kan in iedere relatie tijdelijk op een laag pitje komen te staan, om wat voor reden dan ook. Dan zal er in je relatie toch meer samen moeten binden om dat te "overleven". Je zegt dat je nog steeds verliefd bent. Wil je echt verder met hem in een vaste relatie of ben je uit op een (sexueel) avontuur? Als je echt met hem verder wilt pin je dan niet vast op "meer dan zoenen". Hoe hoger de verwachtingen zijn op dat gebied hoe sneller je teleurgesteld kunt worden. Leer elkaar goed kennen, respecteer elkaars gevoelens en grenzen en doen niets waar de ander nog niet aan toe is. Ook als je 22 bent. Toegevoegd na 1 minuut: Onderschat je ouders hierbij niet. Die hebben op dit gebied meer levenservaring dan jij. Vraag hen waarom zij dit afraden en denk hier eerlijk over na.

ik weet niet wie het heeft uitgemaakt maar als jij het heb uitgemaakt denk ik er zo over: Je ouders hebben wel gelijk man want hoe ik het nu lees ben jij de gene die niet verder wilde gaan dus is het logisch dat die gevoelens wederzijds zijn(want waarom zou hij ineens niet meer gevoelens voor je hebben). want, als het weer aan is gaat het probleem verder tenzij je wel verder wilt gaan maar doe geen dingen die je niet wil

Als je verliefd bent volg je je hart en niet de wil van een ander of een antwoord op deze site tenzij je bevestigd krijgt wat je zelf graag wilt horen.

Luister naar je eigen hart, en niet naar je ouders, als het gaat om beslissingen maken. Je kunt je wel afvragen of hun zorgen terecht zijn, maar zij moeten niet de doorslag geven.

Ligt aan je ouders en aan jou. Ouders willen hun kinderen altijd beschermen tegen verdriet, maar je moet er zelf achter komen. Je bent oud en wijs genoeg om je dit af te vragen, dus ben je ook oud en wijs genoeg om te beslissen wat jou het beste lijkt. Als jullie iets voor elkaar voelen is het zeker het proberen waard, maar als je een goede band hebt met je ouders zou ik er wel eerlijk over blijven. Luister naar jezelf. Soms helpt het om van alle partijen even afstand te nemen, door bijvoorbeeld een weekendje bij een vriendin of familielid te gaan logeren. Zo kan niemand jou gedachten over dat onderwerp beinvloeden en kun je vrij voelen wat je voelt. Sterkte ermee en verlies nooit jezelf uit het oog.

doen wat je hart je vertelt, maar denk wel goed na want het is niet voor niets fout gegaan. die keuze maak je zelf en niet je ouders. ondanks dat het een lastige keuze is zal je je niet gelukkiger voelen als je niet je eigen gevoel volgt.

Als je verliefd bent, en het is wederzijds, en er ligt een goede kans van slagen in het verschiet: doen! Ik vind wel dat je in eerste instantie eerlijk moet zijn tegen je ouders. Dus doe het niet stiekem, maar hou ze op de hoogte. vertel hoe jullie relatie in elkaar zit, waarom je hem zo aardig vind, wat jullie zoal doen (geen details, hoor, maar ook of je bv samen naar de film bent geweest). Als je er aan toe bent, kun je dit ook verdedigen tegen de "buitenwereld" dus ook tegen je ouders. Dan hebben die ook snel door dat je het serieus meent. Ook is het belangrijk dat je met andere over je relatie kan praten, zodat je bij eventuele problemen niet geïsoleerd raakt (binnen de relatie). Maar:.......Jullie moeten wel eerst samen de kwestie "er niet aan toe" uitwerken. Ben je er nu wel of niet aan toe, en kan hij dit respecteren? Succes!!

mijn idee staaf ik aan de hand van mijn eigen ervaring, ik was ook verliefd op een meisje waar ik mee verkering had, maar door omstandigheden werd ik in een richting geduwd die ik eigenlijk niet wilde en heb de relatie beeindigd, was nog maar 17 en zij pas 16. maar achteraf wel heel veel spijt van gehad om datgene wat ik haar heb aangedaan, maar de tijd loopt verder, nu denk ik nog steeds aan haar....what if...? laat je eigen stemmetje het antwoord bepalen, luister ernaar en doe wat je niet laten kunt,

Je ouders kennen natuurlijk je achtergronden, dus kijken met andere ogen naar je nieuwe relatie met je 'ex' logisch ook. Maar komt tijd komt raad, als jij en en je ex dit willen moeten je ouders dit kunnen accepteren. Misschien (zeggen/denken je ouders)ben je nu wel verder dan alleen maar zoenen. Als ik je moeder was zou ik zeggen, je weet mijn voorwaarden, second chance, why not?? Als je minder jarig bent natuurlijk, daarna beslis jij zelf.

Als je er aan toe bent zou ik het gewoon doen. Alleen dan. Maar kijk wel goed naar de twee kanten. Veel geluk!

Ik persoonlijk heb liever spijt van iets wat ik gedaan heb, dan dat ik spijt heb van iets wat ik niet gedaan heb. Je ouders willen je alleen maar beschermen. Zij denken waarschijnlijk dat die jongen jou verdriet zal brengen en dat willen ze je besparen en dat is natuurlijk ontzettend lief.. Maar ik denk dat je kunt leren van je fouten. Doe in ieder geval nooit iets waar je spijt van zult krijgen en onthoud dat jij leuker bent dat die jongen die jij zo leuk vindt. Kies altijd in eerste instantie voor jezelf.

Je hart volgen, lijkt een beetje voor de hand te liggen..maar.. Je hebt ook nog je verstand dat weet waarom het destijds uitgeraakt is. Wat geeft jou nu de zekerheid dat de relatie wèl slaagt? Ben jij veranderd? Is hij veranderd? Is jullie situatie dan veranderd? Als de gevoelens van liefde in je hart de boventoon zouden gaan voeren..ga dàn met heel kleine stapjes de nieuwe relatie aan. Maar probeer allereerst eens van je ouders te vernemen welke bezwaren zij in een nieuwe relatie met hem zien. Luister in elk geval eens naar hun argumenten in deze..want misschien kunnen die jou ervan overtuigen dat je mogelijk je ongeluk tegemoet treedt door met hem in zee te gaan. Bedenk dat je ouders van je houden en alleen maar het beste voor jou wensen en tenslotte KUNNEN ze zelfs ook nog gelijk hebben, hè..met hun bezwaren.. Groet, Ton

Zo, zo -.- Denk goed na he? je hebt het niet voor niets uitgemaakt. Volgensmij ben jij niet gek. Maar hij wel, denk je niet? Je moet niet aan alle goede eigenschappen kijken maar juist alle slechte. Jij gunt hem nog een kans dus dan.. Moet hij jou ook een kans gunnen. Maar wat voor kans? Om toch met hem naar bed te gaan? Of.. Om.. Het gewoon rustig aan te doen. Je mag best nee zeggen! En doe geen dingen waar je vooraf spijt van krijgt. je bent nou best dom bezig, vind ik. weet je nou egt zeker dat je de juiste keuzen hebt gemaakt?! Strax word je nog misbruikt. Ik zou zeggen dumpen die handel! maar dat doe jij natuurlijk niet. Volgensmij vind jij het wel spannend. En daardoor misbruik jij hem een beetje he? vind je niet? Nou ik wel. Je denkt niet na! wees slim en maak het toch maar uit. ook al voel je zoveel voor hem. Het beste bel je hem nu en zeg je het hem. Of je doet het recht in het gezicht hoe oud ben jij?! Volgensmij niet zo.. Dus je maakt het nu meteen uit! Dit kan vreselijke gevolgen hebben. Groetjes Roos, Ik sta achter je. (als je het goed doet)..

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100