hoe stop ik t piekeren en vertrouw ik mn partner gewoon weer?Het nare gevoel blijft knagen terwijl hij echt zn best doet.In mn hart weet dat t goed is

Mijn partner heeft een tijdje terug een vrouw leren kennen op een dancefeest en daarmee op facebook contact gelegd. Ik heb een paar berichten gelezen en vond dat t wel een grens over ging.
Hij wilde het contact wel minderen, maar niet verbreken. Dat deed mij wel pijn maar ik kan niet verbieden om iemand wel of niet te mailen dus ik heb me er min of meer bij neergelegd.

Hij zegt zelf dat ik het groter maak dan het is, dat het echt niks voorstelt en dat wij gewoon gelukkig zijn dus waarom zou hij het buiten de deur zoeken?
Met mijn verstand geloof ik hem, maar mijn gevoel wil niet mee. Elke keer kruipt dat onrustige weer naar boven en als hij op facebook Zit of achter de laptop vlieg ik in de stress en ga ik uren zitten malen en piekeren en maak ik het in mijn hoofd enorm groot.

Ik word er gek van...ik WIL gewoon verder zoals het was, we hebben al 5 jaar zo'n goede relatie zonder problemen! Alleen dit blijft als een donker wolkje in mijn hoofd hangen
Hij wordt vaak boos als ik er weer over begin, vindt dat we wel genoeg gepraat hebben en wil niet elke keer hetzelfde moeten zeggen

Dat snap ik ergens wel want dat heeft op een gegeven moment ook geen zin meer, maar toch blijft het in mij knagen

Ben ik misschien te obsessief bezig en moet ik het loslaten?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hoi, verschrikkelijk moeilijk!! Want het beste zou inderdaad zijn om "het los te laten", dat zou voor jouzelf ook het makkelijkste zijn, want dan kun je tenminste verder met je leven. Ik heb eens een mooie omschrijving gelezen over zoiets: het is net als met een hand vol met kostbaar zand. Je wilt het goed vasthouden en bewaren, maar als je je hand dicht knijpt, zal het zand ertussen uit glippen. Houd je je hand open, dan blijft het zand er op liggen. Probeer dus toch om het "los te laten". Ik denk dat dat misschien wel een beetje lukt als je telkens maar weer (hardop) tegen jezelf zegt dat het inderdaad niet zo belangrijk is. Spreek met jezelf een termijn af, bv een maand zonder dat je er met/tegen je partner over begint en kijk of de situatie veranderd is. In het beste geval lukt het je om het (al dan niet geforceerd) "los te laten" en is je man niet méér dan voorheen gaan internetten en blijft de verhouding tussen jullie goed. In dat geval weet je dat er niets aan de hand is. Als je man wel steeds meer gaat internetten/mailen en heeft hij minder aandacht voor jou, dan kan er wel iets aan de hand zijn en dan zul je er toch nóg een keer over moeten beginnen. Maar het blijft zeer moeilijk, want als je er teveel over "zeurt" (tussen aanhalingstekens, want dat is geen zeuren, maar je bent onzeker), zal je man dat niet aangenaam vinden (en naar elders (internet) vluchten). Dus het is en blijft enorm moeilijk, maar je zult moeten proberen om er een tijdje mee te leven en daarna een conclusie trekken. Veel sterkte!

een keer een goed gesprek met elkaar houden waarin ieder duidelijk aangeeft wat hem en haar dwarszit. verders zou je naar een relatie therapeut kunnen gaan. Toegevoegd na 7 minuten: blijf er niet te lang mee lopen want dit gaat ten koste van jullie relatie. je zal alle twee wat water bij de wijn moeten doen.

Misschien is het goed om hem nog es heel duidelijk te maken wat dit met jou doet. Is hem dat waard? Hij maakt je er super ongelukkig mee; dat kan niet de bedoeling zijn lijk me als het goed is. Ik vind niet, dat je obsessief bezig bent trouwens en kan me er alles bij voorstellen.

Je geeft zelf al aan dat het niet niks is wat er is gebeurt. Het voelt voor jou alsof je partner moet kiezen tussen haar of jou, en zolang die keuze niet duidelijk is gemaakt, is er van jouw leven en daarmee dus van jullie relatie niet veel over. Je zult hem daarmee duidelijk en eerlijk moeten confronteren, en hem laten kiezen wat hij wil. Als hij echt van jou houdt, en voor je kiest, zal hij je dit niet aan willen doen, want ik snap dat het aan je vreet. Als hij die keuze niet wil maken, dan is dat niet leuk, maar weet je wel dat je van je relatie niet te veel meer mag verwachten. Voor de duidelijkheid: het is niet dat een partner niet met andere mensen contact mag hebben. Maar "grensoverschrijdende" conversaties horen in een gezonde relatie niet thuis.

WAKKER WORDEN, HET IS TWEE VOOR TWAALF. Uw piekeren stopt pas als u er een streep onder zet met uw partner die digitaal overspel pleegt. U dient op handen gedragen te worden en onvoorwaardelijk zijn liefde en aandacht te krijgen. Alle mooie achterliggende jaren ten spijt, maar dat is geschiedenis en daar heeft u verder niets aan. Dat is teniet gedaan door uw vertrouwen te beschamen. Vroeger kon een vrouw geen kant op en moest zij van eeuwigheid tot zaligheid bij haar man blijven, hetzij voor de kinderen, de huisvesting of het inkomen. Die tijd ligt ver achter ons. Kies voor uw eigen geluk en zekerheid en hak de knoop door. Het blijkt dat uw liefde en trouw dieper zit dan zijn liefde. Geef hem zijn mooiste kerstcadeau door hem te verlaten. Dan heeft hij de ruimte met zijn nieuwe ,,vlam,, Maakt hij daar dankbaar gebruik van, dan had u het bij het juiste eind omtrent uw ,,vermoeden,, Gaat hij echter tegen uw voorstel in, dan liggen de kaarten bij u, en kunt u voorwaarden stellen die de voortzetting van uw relatie waarborgen. Natuurlijk hopen wij dat hij eieren voor zijn geld kiest en verder met u door het leven wil gaan. Worden wij nog deelgenoot van de afloop?

Moeilijk!! Contacten buiten de deur (normale) moeten kunnen. Echter..., hij heeft met dit contact wat jou betreft een grens overschreden. Wat mij betreft is het dan helaas pindakaas WEG ERMEE. Moet hij met een evt volgende nog maar eens proberen of hij het kan ZONDER de grens te passeren. Klinkt stom maar als je (kleine) kinderen met hun handen aan de hete ovenschaal komen en je verbiedt het, check je dan ook nooit meer of ze het echt snappen???? Dit contact had blijkbaar voor hem meer dan normale vriendschap daarom ging de conversatie over de grens. DIT BLIJFT EEN BEDREIGING dus jij bent niet gek, jij hebt gewoon goede zintuigen. En als hij ermee moet stoppen van jou is het dus NIET omdat jij een zeur bent maar omdat hij zich (op kleine schaal misschien) misdragen heeft hiermee

Stel hem het volgende voor: hij geeft jou wat jij wil en jij geeft hem wat hij wil. Als jij wil dat hij stopt met de meid op facebook laat hij dat dan waar jij bij bent via facebook ook duidelijk maken aan die meid. En laat hem ook de reactie van die meid aan hem aan jou laten zien. En geen geheimen houden. Als hij bij die meid iets vind dat hij bij jou te kort komt moet hij dat ook eerlijk kunnen zeggen. Daar zouden jullie dan samen (SAMEN) iets aan kunnen doen. En zo gaat het dan ook met jullie volgende problemen....SUCCES!!!!

Ik vind totaal niet dat je obsessief bezig bent en snap dat je dit niet zomaar kan loslaten want je weet niet wat hij allemaal uitspookt.

Het piekeren zal je niet kunnen stopzetten denk ik ..... en dan heb je maar 2 keuzes, waarvan eentje hier al is gesuggereerd ... en dat is hem verlaten. Maar jij wilt hem volgens mij (nog) niet kwijt, want jij bent happy met hem (geweest) gedurende de afgelopen 5 jaar en je wilt die gelukkige tijd alleen maar terug. Maar komt die wel terug vraag ik me af ..... Hij zet dit door ondanks jouw 'smeekbedes' geen contact meer te onderhouden met haar. Hij mindert het contact dan nog wel ... maar zijn egoïsme lijkt toch wel boven jouw wensen te gaan. Dat zegt mij dat het hem niet al te veel kan schelen (op dit moment). Beseft hij zich eigenlijk wel welke keuze hij hiermee maakt vraag ik me af, aangezien je hem zou kunnen verlaten tenslotte! ...... of interesseert het hem dus niet zoveel ... ? Maar zoals je zelf ook al zegt, je kunt hem niet verbieden contact te hebben met die vrouw. En daar ben ik het helemaal mee eens. Je kunt dus 2 dingen doen .... hem verlaten was een optie, maar omdat jij dat niet wilt (en ik vermoed hij ook niet, op dit punt tenminste) .... zou ik gewoon afwachten, kijken welke kant het opgaat. Bedenk je hierbij echter wel dat het niet meer behoeft te betekenen dan datgene dat hij aangeeft ..... een leuke, (ietwat) spannende vriendschap met haar ...... want 'n beetje flirten hoeft niet altijd vreemdgang te betekenen ... gewoon wat aandacht van het andere geslacht is wat veel mannen nodig hebben ('sommige' vrouwen ook wel hoor) .... en zolang je er open over kunt zijn, kun je er op een gegeven moment waarschijnlijk ook nog es ooit een keer samen om lachen. Probeer het van je af te zetten ... probeer het leuk te maken als hij met zijn hoofd bij jou is en jullie samen dingen doen. Hou het gezellig en als hij je dan tóch verlaat, dan is het omdat hij niet genoeg van jou houdt. Twee keuzes dus .... bij de ene raak je hem zeker kwijt, bij de andere is het afwachten. Wat is wijsheid!!! Good luck!

Het ideale zou natuurlijk zijn dat je hem helemaal vertrouwt en alles los laat. Jaloersheid helpt niets, je kan immers nooit voorzien hoe iets loopt of niet loopt : hij kan bij wijze van spreken morgen ook een leuke vrouw ontmoeten in een supermarkt en daar verliefd op worden. That's life. Maar aan de andere kant heb je er behoorlijk last van, en daar is niets mis mee. Het is niet eenvoudig om dat zomaar opzij te zetten en te doen alsof er niets is. Dan ben je immers niet meer congruënt met jezelf : je voelt misschien intuïtief aan dat er meer aan de hand is dan wat je vriend toegeeft of je bent er gewoon bang voor (misschien vanuit een vroegere relatie) of je hebt misschien niet voldoende zelfvertrouwen om ervan uit te gaan dat jij onvervangbaar bent of alleszins ook zonder hem best verder kan. Angst is een slechte raadgever, maar niet zo makkelijk te overwinnen. Wellicht ondermijnt de situatie ook andere dingen in jullie relatie omdat je je minder op je gemak voelt. Het vervelende is dat jullie communicatie wat in een padstelling geraakt is. Als je er iets over zegt wordt hij boos, misschien ervaart hij dit als een inbreuk op zijn vrijheid en een tekort aan vertrouwen. Dit kan dan ook invloed hebben op de relatie... Niet zo simpel allemaal natuurlijk. Uiteraard kan je hem laten voor wat hij is, maar voor zover ik uit je mail kan afleiden doe je dat liever niet. Ik zou in jouw plaats afstand beginnen te nemen, meer dingen voor jezelf doen, minder rekening houden met hem.Doe dingen die je écht leuk vind, een cursus, naar de film etc...Niet om hem te pesten of zo, gewoon voor jezelf. Je zal aan hem denken tijdens het"uitje" natuurlijk, daar is niets mis mee, als je je tegelijk ook maar amuseert. Afstand nemen heeft twee resultaten : hij voelt opnieuw ademruimte én tegelijk geef je hiermee ook het signaal dat je niet (langer) afhankelijk bent van hem. Als je dat lang genoeg volhoudt zal hij je er allicht vroeg of laat op aanspreken, en dan kan je zeggen dat je heel graag met hem wil praten maar dat dat niet lukt als hij aldoor boos wordt omdat je je gevoel uit. Praat niet in eerste instantie over de vrouw maar over de communicatie. Als die betert, is het probleem al voor de helft opgelost volgens mij.

Pff wordt een beetje moe van al die goed bedoelde antwoorden hierboven. Woorden als 'digitaal overspel' wat een onzin. Als vrouw zijnde moet je een man gewoon wat ruimte geven. Laat 'm flirten als ie dat wil. Doe er relaxt over en je bespaart jezelf een hoop ellende. Mijn moeder zei het vroeger al: Liefde is elkaar vrij laten.

Het lijkt erop dat je partner er veel minder mee zit dan jij, pak het diplomatiek aan, ik bedoel zeg er even niets meer van(moeilijk) maar laat blijken dat je het niet zo belangrijk vind. Als na verloop van tijd het contact aanhoudt dan zou ik er zeker op ingaan, want het is jou partner en(ik neem aan dat je afspraken hebt gemaakt omtrent je relatie) jullie moeten samen verder. Om het nare gevoel te stoppen in je hoofd en hart is het beste, het uit je hoofd zetten, en laat je hart spreken. Je zegt zelf in m'n hart weet ik dat het goed zit. Sterkte en kop op!!!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100