overbezorgde ouders of ben ik snel geïrriteerd door me ouders?

Elke keer als ik weg ga moet ik vertellen waar ik naar toe ga, oke nog te begrijpen ondanks dat ik bijna 20 jaar ben.

Ik ga soms doordeweeks 7 uur in de avond weg naar vrienden en ben ik standaard half 11 thuis omdat ik de volgende dag nog school heb.

Ik wordt elke avond gebeld: waar ben je? hoe laat kom je thuis? doe je voorzichtig? en aan het einde van het gesprek dat snel al 5 tot 10 min kan duren wordt er nog een keer gezegd maak het niet te laat.

Deze gesprekken komen ook voor in het weekend.
ik ga altijd met dezelfde jongens (die 1 of 2 jaar jonger zijn) om en die worden nooit gebeld door hun ouders waar ze zijn of weet ik het.

Alleen als het echt te gek wordt in het weekend, dan worden hun 1 keer gebeld dat ze naar huis moeten komen.
en als hun dat niet doen worden ze niet steeds opnieuw gebeld.

Ik ben de oudste van de groep maar wordt wel steeds door me ouders gebeld waar ik uithang en weet ik het.


Vaak hierdoor heb ik vaak ruzie met me ouders omdat ik me er toch aan irriteer en loopt dat vaak op tot stemverheffingen van mij en me ouders.

Trouwens het is altijd me moeder die belt en me vader belt alleen als het echt nodig is of als me moeder het aan me vader vraagt.
Als het alleen aan me vader lag werd ik bijna nooit gebeld.

Ben ik nou moeilijk of zijn me ouders overbezorgd over hun zoon van bijna 20 jaar?

Weet jij het antwoord?

/2500

Ik vind dat jouw ouders overbezorgd zijn Toegevoegd na 15 minuten: Er zijn ook kinderen en hun ouders bemoeien zich nergens mee. Zij moeten het zelf oplossen als Ze in problemen zitten

Als jij je netjes aan de regels houd thuis, lijkt je moeder wel wat overbezorgd ja... Heb je vaak de regels aan je laars gelapt, dan denk ik dat je eerst het vertrouwen moet terug winnen Maar liever overbezorgd dan het tegenovergestelde! Je zou met haar kunnen gaan praten op een rustig moment, en aangeven dat jij je er aan stoort dat ze zo vaak belt als je erop uit bent, en vragen wat haar insteek daar van is.. Zelf zou ik het ook prettig vinden waar mijn kids uithangen vooral als ze nog thuis wonen.. En even melden waar ze heen gaan en hoe laat ze ongeveer thuis zijn. Dan slaap ik wat geruster. Maar ze steeds storen met bellen lijkt mij iets te overdreven. Maak duidelijke afspraken samen waar jullie je beide bij fijn voelen en spreek de dingen uit die je/jullie dwars zitten. 1 ding is in iedergeval duidelijk Je moeder houd van je!

Je ouders zijn overbezorgd. Maar ze zijn dat natuurlijk met de beste bedoelingen. Zeg de volgende keer tegen hun dat je de telefoon uit doet tijdens het stappen. Mischien als je dat een paar keer doet dat ze er gewend aan raken.

Je schrijft niets over je eigen mentale toestand. Soms zijn jongeren van 19 a 20 niet velledig zelfredzaam. Ik weet dus niet of dat hier speelt. Vraag je moeder eens als je alleen met haar bent, waar ze zo bezorgd over is of bang voor is. Als jullie elkaar begrijpen, dan denk ik dat er overeenstemming te bereiken is. Zomaar te stellen dat je ouders overbezorgd zijn , vind ik gevaarlijk. Wij zorgen voor kwetsbare (pleeg)kinderen die al bijna volwassen zijn maar toch wat extra zorg nodig hebben. Ben je volledig zelfredzaam dan zou je moeder niet zo bezorgd hoeven zijn. Het kan ook zijn dat ze zelf nare ervaringen heeft en dit zich uit in dit bezorgde gedrag. Dan is het zaak om haar betrokkenheid anders te uiten. Als je moeder zich door jou begrepen voelt, zal ze je ook gemakkelijker meer ruimte kunnen geven. Voor mijn gevoel spelen er onbenoemde oorzaken een rol, anders kan ik dit gedrag niet verklaren. Ik denk dat je er met een goed en eerlijk gesprek goed uit moet kunnen komen. Je moeder moet veel van je houden, nu moet ze leren dit op een andere manier tot uiting te brengen. Misschien helpt het haar laten lezen van sommige antwoorden al wat, maar dat gesprek tussen jullie, daar verwacht ik het meeste resultaat van. Ouders zijn ook maar mensen.......

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100