In mijn jeugd heb ik wat problemen gehad, kan later als ik kinderen wil misschien, hun er ook last van hebben?

In mijn jeugd.. waar ik nog steeds in zit, heb ik wel eens last gehad van zelfmoord gedachtes e.d, wat nu wel minder is ( zonder enige medicatie).

Kan het, dat als ik later (over 20 jaar misschien?) kinderen zou willen, hun er ook last van hebben?

Groetjes

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het ligt eraan waar die zelfmoordgedachten vandaan komen. Zijn er externe factoren waardoor je aan zelfmoord denkt, bijvoorbeeld de scheiding van ouders, het verlies van een familielid of vriend(in) of pesterijen van leeftijdgenootjes, of denk je dat je gewoon wat somber van aard bent en moet je erg veel over dingen nadenken? Vooral 's avonds? In het eerste geval zal er bij jouw kinderen later niets aan de hand zijn. In het tweede geval kan het zijn dat je die 'somberheid' geërfd hebt van een van je ouders en dat je kind(eren) dat ook weer van jou erft/erven. Maar zelfs dan hoeft dat niet. Als je wat somber van karakter bent kan het in positieve zin helpen als je omgeving daar goed op reageert. Weten je ouders van je gedachten? Kun je erover praten? Heb je een goeie vriend(in) die je begrijpt? Ik hoop het voor je! En mocht je hetzelfde bij je kind(eren) terugzien, wees dan een warme begripvolle ouder en profiteer van je eigen ervaring! Kijk voor jezelf eens op www.pratenonline.nl Sterkte!

als het erfelijke stoornissen zijn waar je aan lijdt wel maar als het om een andere reden is denk ik van niet, . dan zal het veel afhangen van hoe jij dan in het leven staat. .

Heel veel jongeren hebben tijdens de pubertijd last van zelfmoordgedachten. Ook bij een van mijn kinderen kwam dat voor. Het was een heel serieuze jongen, die dacht dat het leven nooit goed zou komen. Inmiddels is hij gelukkig met vrouw en kind. Er zijn veel dingen die al in het brein, de hersenen, de genen ingebakken zitten. Maar net zo belangrijk is het, hoe daar mee omgegaan wordt. Als jij later als prettige opgewekt mens met een prettig opgewekt mens samen kinderen krijgt, is er niet veel kans dat die chronisch depressief worden.

De vraag is erg breed gesteld. Het is mij niet duidelijk of je veronderstelt dat zoiets in de genen zit. Maar als we ervan uitgaan dat je problemen hebt gehad, die (mede) veroorzaken dat je wat sombertjes in het leven hebt gestaan, dan zou ik je hetvolgende adviseren: Probeer die zaken te verwerken. Krijg het op een rijtje en leer er mee leven. Als het onverwerkt is, krijgen je kinderen er zeker last van.

Nog altijd is het niet precies duidelijk waar depressies vandaan komen, toch zijn er wel schattingen. Sommige prikkels kunnen overmatig in de hersenen worden opgenomen en sommige centra's kunnen gevoeliger zijn. Je hersenen herkennen dat als het signaal 'te veel' en dat zou eventueel stress kunnen veroorzaken (heel ingewikkeld) De hersenen is één van de vele dingen waar de mens de helft nog niet van weet. Maar het zou erfelijk kunnen zijn zie bron. Er is reeds een gen ondekt die depressifiteit kan bezorgen. Maar maak je geen zorgen je, de kans is zeer klein dat je kinderen het ook krijgen. Want stel de vraag eens: heeft mijn vader ook ooit als kind deze gedachtes gehad? Als het in de familie zou zitten dan zou je vader het ook hebben gehad toch?

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100