kan je aan een moeder vragen of haar kinderen wel van dezelfde vader zijn? is dat niet een beetje brutaal?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Totaal uit den boze om dat soort vragen te stellen. Het gaat toch niemand wat aan verder? Dat is iets van de moeder, de kinderen en de vader(s). Als ze het je wil vertellen doet ze dat vanzelf wel, en anders hou je eigen gedachten gewoon voor je.

Ja, dat getuigt niet van goede omgangsvormen. Tenzij je zelf vermoedt dat je hebt bijgedragen aan haar kindertal.

ja dat is een beetje brutaal ,hihii,het ligt eraan ook wel aan of die moeder familie is en wat voor band jij met haar hebt. Maar in de eerste instantie vraag je dat niet. Als de kinderen toataal niet op elkaar lijken ,zou je dat kunnen zeggen. En dan maar afwachten wat moeder terug zegt;)

vragen staat vrij of ze het in dank afneemt en of je antwoord krijgt is maar de vraag

Je kunt er mogelijk mensen mee kwetsen.

Het is zeer onbeschoft om dat te vragen, zeker als je niet een goede relatie hebt met die persoon. Aan een goede vriendin kan je het wel vragen, maar ook met voorzichtigheid. Als mensen dat aan je vragen mag je ook zegen dat je daar niet op antwoord en dat je het erg beledigend vind. Zo een vraag suggereert namelijk ook iets over de moeder. Zowiezo moet je pijnlijke onderwerpen vermijden bij mensen die je niet goed kent.

Is het spreekwoord niet: "vragen staat vrij". Dus ja je kan het vragen. Of ze daarna nog met je door een deur wil is weer een andere vraag.

ik vind dit een impertinente vraag, krijg je het voor elkaar hier kalm op te reageren? zeg dan; sorry, maar dat is prive! dat vraag je toch niet! en dat breng je positief, met een lach op je gezicht, dan ligt de bal bij hun ;)

Ik vind het erg brutaal ! Je kunt natuurlijk wel een praatjer beginnen en het over haar gezin en kinderen hebben . Misschien verteld ze dan presies hoe en wat . Waarom wil je het van haar weten?

Als iemand mij die vraag zou stellen dan denk ik dat er wel een aardig aantal rode waas-jes voor mijn ogen zouden verschijnen. Daargelaten of het waar is of niet zou ik zo'n vraag niet kunnen waarderen.

Ik vind het niet onbeschoft om dat te vragen. De manier waarop kan wel onbeschoft zijn. Je kunt het toch altijd voorzichtig brengen, eventueel benoem je erbij dat het niet de bedoeling is om de persoon in kwestie te kwetsen. Veel mensen, waaronder ikzelf, hebben liever dat je vragen komt stellen dan dat je allerlei interpretaties en vreemde gedachtengangen achter hun rug om hebt. Ik ben moeder van vier kinderen en ik heb deze vraag regelmatig gekregen. Ja mijn kinderen hebben allemaal dezelfde biologische vader. Ik weet niet waarom mensen dit vragen, mijn kinderen lijken allemaal op elkaar en op hun vader. Misschien vinden mensen vier kinderen veel en verwachten ze niet dat je zo veel mensen bij een zelfde man hebt. Vroeger kon je zo'n vraag niet stellen. Toen waren alle kinderen van dezelfde man en als dat niet zo was dan werd dat wel zo voorgedaan alsof het wel zo was, immer je wou geen schande ziojn toch?! Maar tegenwoordig is het allemaal normaal. Je hebt zoveel verschillende gezinssamenstellingen tegenwoordig. Daar kijken niet veel mensen meer raar van op, tenzij je nog van de oude stempel bent.

Als mensen (vooral vrienden) niet te koop lopen met dit soort informatie zullen ze hier ook echt niet graag over praten of denkt zelfs de "vader" dat hij echt de biologische vader is. Hier naar vragen word dus meestal echt niet op prijs gesteld. wat is ook je belang om dit te willen weten wanneer je niet de vermoedende vader bent ??? Je hoeft het niet persee te vragen, in 99% van de gevallen kan je dit ook zien aan de genetische erfenissen. Het komt bv maar zelden voor dat een kind niet de oogkleur van een van zijn ouders erft, ook haarkleur en gezichts contouren. Een kind met zwart haar en bruine ogen zou weleens een andere vader kunnen hebben wanneer de rest van het gezin blauwe ogen en blond haar heeft. Natuurlijk zijn er ook uitzonderingen, kijk maar eens naar albino's dus houd je bevindingen lekker voor jezelf.

Ik zou het zelf eerlijk gezegd niet durven vragen, omdat ik niet weet of iemand dat vervelend zou vinden, ik zou de vraag vermommen in de hoop er toch achter te komen, vragen of ze op hun vader lijken oid. Maar eigenlijk: waarom zou het erg zijn om te vragen? Een eeuw geleden was de norm dat je 1 partner had in je leven dus toen kon je het idee dat iemand meerdere relaties heeft gehad misschien losbandig vinden, maar tegenwoordig is het toch helemaal niet raar als iemand gedurende zijn/haar leven meerdere relaties heeft? Ik vind daar persoonlijk niks mis mee. En als iemand meerdere relaties heeft, kan diegene ook kinderen van verschillende partners hebben. Ik neem aan dat sommige mensen de vraag interpreteren als 'heb jij met zoveel verschillende mensen sex dat je van verschillende vaders kinderen hebt?' ofzo, en het daarom beledigend vinden. Maar dat is niet echt reëel vind ik, iemand kan ook een relaties hebben gehad van 10 jaar en daar een kind uit hebben, en later een relatie van wel 50 jaar en daar een kind uit hebben. Daar is totaal niks losbandigs aan, en toch zijn er dan kinderen van verschillende partners. Dus ik vind het eigelijk totaal niet nodig dat die vraag als belediging gezien wordt. Jij vindt het vervelend als mensen het vragen, hoe interpreteer jij het als iemand je dat vraagt, wat zie jij als de onderliggende boodschap? Ben ik wel benieuwd naar.

Ja, dat is echt niet gepast. Wat maakt het uit? Wanneer zij er zelf niet over begint, zou ik het zeker niet doen. Misschien vind je het goed om jezelf af te vragen of het voor jou verschil uitmaakt wanneer het wel of niet zo is? En welk verschil? Want het antwoord dat je erop vindt, zegt iets over jou en jouw waarden en normen etc. Daar krijg je dus zelfkennis van en dat is rijkdom.

Ik vind het een behoorlijk brutale vraag. Zeker gezien je reacties dat die vraag door wildvreemden word gesteld. Niet normaal gewoon, waar is de tijd dat mensen zich netjes met hun eigen zaken bemoeiden? Ik kan me aan de andere kant wel voorstellen dat als je een goede kennis bent en zeer nieuwsgierig je het voorzichtig zou kunnen vragen. Ik ben benieuwd hoe je hier op reageerd. Zelf lijkt het me wel wat om dan te provoceren. "Ja, de (2) kinderen zijn van 3 verschillende vaders. En hoe zit met jou liefdesleven, kom je nog wel aan je trekken" of zoiets. Afhankelijk van de persoon die het vraagt.

Ongepast, jazeker. Dus een wijsneuzerig ongepast antwoord in de trant van: "Ja joh, die ene is van de melkboer, die andere is van de postbode, mijn hart is véél te groot, daar ben ik mee geboren, daar ga ik ook mee dood."

Waarom niet ? Anders kom je het nooit te weten. Heb je liever dat ze het zich afvragen en er thuis over praten ? Recht door zee zijn is niet hetzelfde als bruut zijn. Het is gewoon een brute, persoonlijke vraag die je onmogelijk kunt vervormen in een niet brute vraag. Natuurlijk hangt dit ook af hoe bekend deze persoon voor jou is. In het kort (en het Engels): Hate the question, don't hate the one asking it.

Bronnen:
bruut wicht

Vragen staat vrij maar ik kan geen reden bedenken waarom iemand dat zou moeten weten. Om welke reden zou je dat willen weten buiten gewoon nieuwsgierigheid? Ik vind het onfatsoenlijk om zoiets te vragen en het dient naar mijn idee geen enkel nut. Dus ik zeg: niet doen.

Vraag je het met een ( goede) reden of om nieuwschierig te zijn? vraag je dat zelf eens af... dan weet je vanzelf het antwoord ook wel. Laat ieder in zijn waarde, als de tijd rijp is wordt het vanzelf wel aan je verteld.

Het ligt er aan wat de reden van deze vraag is en hoe je in verhouding tot die moeder staat.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100