hoe leer je een peuter dat hij niet mag bijten?

ik heb een klein neefje,maar hij is behoorlijk stout.
hij slaat en bijt wanneer het hem uitkomt.
zelfs al straf je hem of bijt je eens terug,het helpt allemaal niet.
hoe zorg ik ervoor dat dit stopt?

Toegevoegd na 3 uur:
hij is 2 jaar oud,en we hebben al echt alles geprobeerd.
hij is bijzonder slim voor zijn leeftijd en beseft wel echt wat hij zegt en doet.

Toegevoegd na 3 uur:
hij bijt ook wanneer er in principe niks is.
hij is niet moe ofzo.

Toegevoegd na 3 uur:
de ouders hebben al verschillende dingen geprobeerd,maar het lukt maar niet,daarom vraag ik het jullie

Toegevoegd na 22 uur:
hij bijt soms,zegt daarna sorry, maar wanneer je vraagt 'ga je dat nog doen' of waarom ben je gestraft' antwoord hij dat hij iemand gebeten heeft en dat hij het nog gaat doen

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Neem je kind serieus Hoewel je bijten of knijpen niet echt kunt (en hoeft te) voorkomen, kun je je kind wel helpen om zijn emoties op een andere manier te uiten. De volgende adviezen komen er op neer dat je (de emoties van) je kind serieus neemt: Ga als je kind moe wordt, samen iets rustigs doen: een boekje lezen, een video kijken, een spelletje doen. Sommige kinderen hebben ruimte nodig. Zij hebben veel beweging (buiten) nodig om hun energie kwijt te raken. Als ze die energie niet voldoende kwijtraken, gaan ze zich uitleven op speelgoed of de medemens. Vertel als je samen op stap gaat aan je peuter wat het programma is, zodat hij zich daar op in kan stellen. Als je kind toch boos wordt, probeer hem dan eens aan te moedigen om heel hard op de grond te gaan stampen. Ga naast hem staan en stamp om het hardst. Wie weet vergeet hij te slaan, schoppen, knijpen. Leg je kind zo vaak mogelijk uit wat er gaat gebeuren. Zeker als je naar de kapper, de tandarts of de dokter gaat, moet je voorkomen dat je kind bang wordt en daardoor agressief wordt. Probeer een woedebui niet uit te stellen door je peuter vol te stoppen met ijsjes, snoep of een speen. Als je iets moet doen waarbij je het niet kunt hebben dat je kind een uitbarsting krijgt, neem hem dan niet mee. Ga niet mee in de buien van je kind en zorg dat je niet in een machtsstrijd verzeild raakt. Laat kinderen met rust als ze niet met elkaar willen spelen. Neem de tijd voor je peuter. Die heeft geen boodschap aan druk-druk-druk, dus gun hem zijn eigen tempo en manier. Gun je kind wanneer dat mogelijk is macht over situaties. Laat hem bijvoorbeeld bij het naar bed gaan, kiezen of hij eerst wil badderen en boekje lezen of eerst nog even wil spelen. Als hij het gevoel heeft dat hij iets te zeggen heeft over zijn eigen leven, voelt hij zich minder in het nauw gedreven en minder snel boos. Probeer vooral aandacht te schenken aan positief gedrag van je kind. Prijs dat zoveel mogelijk. Soms kan het helpen als je een emotie van je kind benoemt ('Je bent boos, he?') en hem een alternatief biedt voor naderend ongewenst gedrag. Geef hem bijvoorbeeld een kussen of een boksbal om tegen te slaan als hij boos is, zodat zijn opgekropte energie eruit kan. Dat je begrijpt hoe hij zich voelt, kan hem al ontzettend helpen. Moedig je kind aan om te zéggen dat hij boos is, zodat je samen naar een oplossing of een uitlaatklep kan zoeken.

Bronnen:
http://peuterkleuter.jongegezinnen.nl/Opvo...

Ik denk dat hier al hele discussies over gevoerd zijn Mijn mening is dat een kind niet behoort schoppen , bijten en slaan e.d. Soms wilt een keer terug bijten wel eens helpen en soms zijn er andere middelen nodig . je vermeld er helaas niet bij hoe oud hij is en wat je nog meer geprobeerd hebt behalve terug bijten , schoppen en slaan Bij de een werkt het als je als uitlegt zoals mijn voorganger schreef en bij de ander niet Soms helpt het zoals men het vroeger noemde , bij kop en kont pakken en ergens neer zetten waar hij niet kan spelen of zo en eens even af laten koelen Enne ... de aanhouder wint . dus weer slaan , hup weer oppakken en weg zetten . Vroege kreeg men gewoon een klets tegen die kont en wees eerlijk , daar is niemand slechter op geworden

Het is niet je eigen kind, maak aan de ouders duidelijk dat je dit niet pikt en dat hij anders niet meer welkom is.

Terug bijten is echt niet op goede oplossing! Dan denkt hij dat hij het ook mag, omdat jij het ook doet! Gewoon blijven corrigeren bijvoorbeeld op de trap laten zitten en hem vragen waarom hij er zit. Het is belangrijk dat een kind dit zelf weet. Daarna sorry laten zeggen.

Check eerst bij de ouders hoe zij dit gedrag aanpakken. Zolang de eigen ouders dit gedrag niet stoppen, kun jij straffen tot je een ons weegt, maar zal het totaal niet helpen. Maak aan het kind wel duidelijk dat het in jouw huis, of als jij oppast, niet geaccepteerd wordt dat hij bijt, schopt of wat dan ook. Houd je taalgebruik naar hem toe simpel en doe wat je hebt gezegd. Door middel van voorspelbaarheid zal hij (uiteindelijk) doorkrijgen dat hij, in ieder geval bij jou, geen kans van slagen heeft als het gaat om ongewenst gedrag. Maar blijf je altijd beseffen dat de ouders voor hem het ultieme voorbeeld zijn en dat hij dit voorbeeld zich langer zal herinneren. Toegevoegd na 1 uur: Daarnaast zul je erop moeten letten dat je negatief gedrag niet beloond door middel van aandacht. Straf het negatieve juist af door hem te negeren en laat hem er pas weer bij als hij zich positief kan gedragen. In de eerste periode zal het waarschijnlijk alleen maar erger worden, dus wees daarop voorbereidt. Uiteindelijk zal het wel beter gaan. Toegevoegd na 1 uur: Bij het straffen is het wel van belang dat het consequent gebeurt en dat er duidelijk wordt gemaakt dat het gedrag wordt afgekeurd en niet het kind als persoon.

Ten eerste: dit horen de ouders van het kind aan te pakken. De ouders moeten consequent zijn en slecht gedrag NOOIT negeren, anders worden ze door het kind niet serieus genomen. Het is niet normaal dat een kind andere mensen schopt of slaat en het mag absoluut niet geaccepteerd worden. Als het kind dat toch vaak doet, is er waarschijnlijk al een tijdje iets aan de hand met de opvoeding. Als ouders een langere tijd niet cosequent zijn (soms geen straf, soms wel, soms negeren ze de hele situatie, etc.) duurt het vaak lang om weer serieus genomen te worden door het kind. Daarom werkt een eenmalige straf niet; het kind neemt je simpelweg niet serieus. Opvoeding is een systematisch langdurig proces en daarom kan jij hier zelf niet zoveel aan doen. Wel kun je de ouders er attent op maken dat je het gedrag heel vervelend vindt, zodat ze gaan nadenken waar ze fouten hebben gemaakt en hoe ze het voortaan beter kunnen doen. Een goede manier om te straffen is bv. het kind even uitsluiten, dwz. voor een bepaalde tijd (20 min) naar zijn kamer sturen en daar rustig laten worden. Pas daarna mag het kind terug en met anderen gaan praten/spelen. Bij herhaling van agressief gedrag dient de straf ook herhaald te worden. Na een tijdje merkt het kind dat het gedrag niet geaccepteerd wordt en geeft het op. Vooral consequent zijn en nooit uit gemakzucht agressief gedrag negeren of de straf halverwege stoppen. Altijd duidelijk maken waarom het kind gestraft wordt. Mochten de ouders de situatie niet willen aanpakken, kun je ze vragen om voortaan op visite zonder hun kind te komen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100