Zijn er goed onderbouwde argumenten tegen een corrigerende tik bij een kind van 11 maanden en zo ja hoe luiden die?

Ik probeer erachter te komen wat er wetenschappelijk gezien tegen zou kunnen zijn om bij (jonge) kinderen gebruik te maken van een corrigerende tik indien noodzakelijk.

Ik ben dus niet op zoek naar een heetgebakerde discussie over wie ik wel denk dat ik ben.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Er wordt al heel lang over de 'pedagogische' tik gediscussieerd. Persoonlijk ben ik tegen. Dit heeft niets met wetenschap te maken, maar met ervaring. Wetenschappelijk is niet bewezen dat een pedagogische tik een kind schade oplevert. Nu heb ik het over een tik op de handen als een klein kind bijvoorbeeld aan de knoppen van de stereo-installatie komt. Het kind snapt daad en gevolg, als de tik tenminste direct na de overtreding gegeven wordt. Praten helpt op deze leeftijd niet, want het kind snapt zinnen als "hier mag je van mama niet aankomen" nog niet. Wat het kind wel begrijpt is lichaamstaal. Je kunt het kind boos aankijken en je boosheid onderstrepen door op een boze toon "nee" te zeggen. Als wetenschappelijk was aangetoond dat de pedagogische tik, op wat voor leeftijd dan ook, schadelijk was, was deze tik bij wet verboden. De pedagogische tik kan zelfs te verkiezen zijn boven bijv. morele chantage. Psychische schade die een kind hierdoor kan oplopen, kan groot zijn. Dit gaat uiteraard niet op bij een kind van elf maanden. Daar kun je met taal nog vrij weinig mee. Het gevaar van de pedagogische tik schuilt in het feit dat sommige ouders beginnen met een tik en eindigen met slaan. De wetenschappelijke bewijzen over de pedagogische tik spreken elkaar ook tegen. Het ene onderzoek toont aan dat een kind dat zo nu en dan geslagen is beter kan omgaan met agressie. Een ander onderzoek toont aan dat de pedagogische tik leerachterstanden oplevert. In principe kan een pedagogische tik een effectief opvoedkundig middel zijn, mits het een tik is op hand of bil en geen slaan wordt en mits het niet uit woede is, maar een direct gevolg van een bepaalde overtreding. Maar voor deze tik zijn alternatieven te bedenken die net zo effectief zijn. Het gevaar zit in de tik die soms te hard en op een meer kwetsbare plek wordt uitgedeeld. Dit is uiteraard geen tik meer, maar een klap. Alleen is de grens moeilijk aan te geven. Menige ouder van een mishandeld kind dacht dat hij/zij bezig was het het uitdelen van een 'pedagogische' tik.

Bronnen:
pedagogische werkervaring met jonge kinderen

Je leert ze verkeerde dingen, geen wetenschap die dat kan weerleggen.

Een kind van 11 maanden begrijpt het verschil nog niet tussen goed gedrag en ongewenst gedrag. Hij zal dus ook niet begrijpen waarom hij een tik krijgt. Hij is nog druk bezig de wereld te ontdekken. Overigens vind ik dat corrigerende tikken niet horen bij een goede opvoeding.

Zou zo'n jong kindje het verband kunnen leggen tussen jou corrigerende tik en zijn gedrag kunnen leggen? Ik vraag me af hoe je dit wetenschappelijk vast kan leggen; zeg maar, je controle vastleggen...

Corrigerende tik maakt kinderen minder intelligent Kinderen tussen de twee en vier jaar die vaak fysiek werden gestraft, scoorden na vier jaar gemiddeld 5 punten lager bij een IQ-test dan leeftijdsgenootjes die nooit klappen hoefden op te vangen. Bij de 5 tot 9-jarige proefpersonen scoorden de kinderen die regelmatig werden gecorrigeerd met een klap gemiddeld 2,8 punten lager. De onderzoekers maakten de resultaten van hun studie bekend op de International Conference on Violence Abuse and Trauma in San Diego.

Bronnen:
http://www.nu.nl/wetenschap/2089173/corrig...

Bij mij komt direct de vraag naar boven wanneer zou je de corrigerende tik willen gebruiken?Elke keer als het kind iets doet wat niet mag?Ik denk dat dat niet goed is het kind denkt dat het gewoon is als het iets doet wat hij of zij niet mag doen van jou.Het kind zal als je dit altijd zou blijven doen denkend dat het gewoon is en later zal het kind het gedrag gaan overnemen.Geen corrigerende tik maar even bij het armpje pakken is beter denk ik maar ook hier geldt niet te vaak je moet dat soort dingen gebruiken denk ik wanneer je het met je stam niet altijd af kan.Zodat het als een schrik reactie voor je kind is.

Ik kan alleen tegens verzinnen. Een corrigerende tik is een vorm van geweld. Wil je je kind opvoeding met als voorbeeld dat je geweld gebruikt? Dat voorbeeld wordt overgenomen, daar is geen ontkennen aan. Dus hij zal eenvoudiger geprikkeld worden om ook geweld te gebruiken. Voor hem logisch, want hij denkt dat het hoort. En wij denken: Goed zo, hij komt voor zichzelf op. Bovendien is de "tik" ook een uiting dat die persoon (ouder) zelf niet met emoties kan omgaan. Niet zijn eigen emoties, maar ook niet met de emoties van het kind. In het kort is het dan zo dat het kind LEERT om geen emoties meer te tonen. Het mag niet boos zijn, niet verdrietig, niet angstig, enz. Als een kind geen emoties mag uiten, dan zal het terugvallen op oergedrag, zijn houding, en voor een jongen is dat ook vechten en schreeuwen. Vechten voor een plaatsje waarin hij gezien wordt. Letterlijk en figuurlijk. Dit geldt niet alleen voor kinderen van 17, 13, 11, 8, 5 of 11 maanden. In het kort: De ouder kan niet met emoties omgaan. Hij leert het kind om ook niet om te gaan met emoties. En wij maar denken dat het erfelijk is. Het kind (iedereen trouwens), wil gezien worden. Wat denk je dat die agressieve jeugd wil: gezien worden, nou dat lukt he. ---- Ook verbaal kan je emoties in de ban drukken, dat is net zo erg als een corrigerende tik.

Er bestaat zelfs niet een dat wat je vraagt: Er is geen corrigerende tik, het is mishandeling, ook al die corrigerende tik... Dus nooit doen... Alle correctie is het volgende: Wees zulk een voorbeeld voor dat kind dat het jouw spiegelt in liefde... Als je een corrigerende tik wil uitdelen, dan gaat die naar de uitdeler, want DIE ZIT FOUT, niet dat onschuldige kind...

nee er zijn geen argumenten daarvoor. Mijn dochter is nu 20 mnd en heb nog nooit een tik gegeven oid. Opvoeden is kwestie van herhalen dus als iets niet mag nee zeggen en uitleggen waarom. En over and over again.

Ik ben van mening dat het ook wetenschappelijk niet werkt bij een kind. Negatief gedrag kun je het beste negeren, in plaats van corrigeren, omdat negatieve aandacht ook aandacht is, en het kind dus beloond wordt met aandacht, door het slechte gedrag. Zeker in die leeftijdsfase....

Een corrigerende tik bij een kind van 11 maanden heeft geen opvoedkundige waarde. Het kind is geestelijk nog niet voldoende ontwikkeld om de "tik"en het "foutje"aan elkaar te koppelen.

Een (corrigerende) tik heeft totaal geen nut bij een kindje van 11 maanden. Het beste is om het kindje zoveel mogelijk complimentjes te geven bij goed gedrag. Bij slecht gedrag het kindje goed aankijken, zachtjes bij de armen beetpakken, en zeggen: (naam) dat mag niet! Zonodig blijven herhalen, daar leert een kindje meer van dan een tik te geven. En bij oudere kindjes kan je ze in de hoek zetten, Bij het in de hoek zetten, vertellen waarom je dat doet, omdat je dit of dat gedana hebt en dat mag niet. zoveel minuten als hun leeftijd. Nadat ze de hoek uitkomen, een gesprekje, excuses.

Met onderschrijving van al het bovenstaande: zou het een argument kunnen zijn dat jij jouw kind leert om veel later als het kind volwassen is en jij op seniore leeftijd van hem/haar afhankelijk bent JOU te slaan omdat JIJ iets moet leren of zgn onaangepast gedrag laat zien? Weet jij dat er ook zoiets als 'bejaardenmishandeling' bestaat? Hoe zou dat toch komen? Waar wordt dat geleerd? Wie kaatst moet de bal verwachten.

Wat versta je onder 'n corrigerende tik? 'n Tik op de vingers of 'n 'pak slaag'?? 'n Tik op de vingers kan ik niet zien als wetenschappelijk slecht. Ik weet dat 'n tik op de vingers soms 't laatste redmiddel is, als je dan 'n kind hebt die 't moeilijk heeft met luisteren. Ja, ik heb ervaring. Maar door deze corrigerende tik luisteren mijn kinderen wel. Ik ga niet de hele dag herhalen (ook niet met 11 maanden nee). Als 'n kind je kan aankijken en uitproberen (jaja, 'n kind moet z'n grenzen leren) heeft alleen maar herhalen géén nut meer (is mijn mening). Nee, 'n corrigerende tik (en dan heb ik 't ALLEEN maar over 'n tik op de vingers) , indien nodig (dus dan moet je eerst alles hebben geprobeerd), is wetenschappelijk niet bewezen slecht en on-opvoedkundig. Wat ik nog even wil zeggen is dat 'n pak slaag, of iets anders dan 'n tik op de vingers, niet kan! Ik weet dat ik nu héél wat -netjes kan verwachten en 'n hele rij reacties.

Nee, er zijn geen goed onderbouwde argumenten voor een corrigerende tik bij een kind van 11 maanden. Er zijn wel genoeg goed onderbouwde tegenargumenten!

Ik ben zelf tegen corrigerende tikken ,omdat een kind van elf maanden nu eenmaal op onderzoek uit is .Het kind is zijn wereld aan het ondekken. Die tik is geen succeservaring, het kind snapt er niets van.Een tip is dan ook leidt het kind af en zet er een positieve ervaring voor in de plaats.Ik vind het goed dat je deze vraag stelt ,want je kunt ook uit machteloosheid een tik uitdelen.En deze vraag houdt jou bezig .

Elf maanden lijkt me nog een beetje te jong, al is dat wel de leeftijd dat ze met de tengeltjes overal aan gaan zitten. Op die leeftijd volstaat echter meestal een beetje stemverheffing en het fysiek verwijderen van het kind van het object van ongewenste aandacht. Heel misschien bij slechte luisteraartjes een tikje op de vingers, dat niet pijnlijk hoeft te zijn. De leeftijd voor een incidentele pedagogische tik (en dan nog niet eens bij alle kinderen, maar sommige vragen er gewoon om) op de billen (pamper meestal) ligt rond de twee, drie jaar. Daarna is het als het goed is niet meer nodig. Op die leeftijd kunnen ze af en toe vreselijk jennen en zuigen, en niet elk kind is te straffen door het streng toe te spreken of apart te zetten. Ik dacht altijd van wel, na mijn eerste, tot ik mijn tweede kreeg ;-) Zelf schijn ik ook een kind te zijn geweest dat pas wilde horen als ze voelde. Van mijn drie zusjes ben ik ook de enige die rond die leeftijd wel eens een pak voor de broek heeft gehad. Er wordt tegenwoordig vreselijk moeilijk over gedaan, alsof een welgemikte duidelijke tik (fysieke correctie) hetzelfde is als kindermishandeling ofzo, maar dat zijn meestal mensen die OF geen kinderen hebben, OF ze al zo oud hebben dat ze niet meer weten hoe wanhopig peuters je kunnen krijgen, OF als kind zelf wel heel erg geslagen zijn. Op die leeftijd echter zijn ze nog niet altijd voor rede (woorden) vatbaar, en moet je soms even een cirkeltje doorbreken om weer tot ze door te kunnen dringen. MIsschien dat een emmer koud water of even goed door elkaar rammelen ook werkt, maar ik durf te betwijfelen of dat betere of minder invasieve methoden zijn.

Geen enkel argument voor zinloos geweld!

Ik denk niet dat er goede argumenten zijn voor geweld. Een TIK is en blijft een TIK. "ik heb er een behoorlijk TIK van meegehad..." Elke tik vertelt het kind dat het niet de moeite van het leren waard is. Dat het niet pappa's of mamma's moeite waard is om hem of haar beter te leren omgaan met welke frustratie dan ook. Ik zou adviseren kijk eens naar "supernanny" met Jo Frost, en kijk dan nog eens of je een onderbouwing zoekt voor een tik! Ik zal dat nooit okay vinden. Toegevoegd na 9 minuten: Misschien kun je je eens afvragen waarom je hier zoveel sterke reacties op krijgt... Het was niet mijn intentie om je vraag NIET te beantwoorden... maar ik heb wel mijn geheel eigen mening hierover.

Het NIP heeft hier uitgebreide documentatie over. Het verstoort de hechting en de veiligheid van de baby. Toegevoegd na 3 uur: Je stelling is eigenlijk al verkeerd. Je schrijft: een corrigerende tik indien noodzakelijk. Het is nooit noodzakelijk om een baby te slaan.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100