Hoe krijg ik mijn agressieve volwassen zoon het huis uit?

Mijn zoon van 21 woont bij mij, is werkeloos, heeft geen uitkering en is erg agressief naar mij toe, gisteravond is zelfs de politie erbij geroepen. Zolang hij mij niet echt iets doet kunnen zij niet ingrijpen. Mijn maat is nu vol en ik wil dat hij vandaag zijn spullen pakt en vertrekt. Hij weigert dit pertinent. Hij is 2 meter lang, dus hem letterlijk het huis uit zetten gaat mij dus niet lukken...
Ik ben ten einde raad. Ik ben boos en ik ben ook bang voor hem.
Hoe krijg ik hem het huis uit??

Toegevoegd na 5 uur:
@metenisweten:
Ik ben 8 jaar geleden gescheiden en heb nooit weer een partner of een vriend gehad omdat ik mijn kinderen daar niet mee wil opzadelen.
Mijn zoon woont nu 4 maanden bij mij, hij heeft daarvoor altijd bij zijn vader gewoond (rustig, geen andere kinderen, dus geen prikkels en geen regels).

Toegevoegd na 5 uur:
@Kristal: Dankjewel voor je open antwoord. Hier kan ik heel veel mee. Ik ben zelf herstellende van een ernstige depressie en reageer idd niet altijd op de goede manier.

Toegevoegd na 5 uur:
@Martine: ik ga nu idd gerichte hulp zoeken om hem op zichzelf (al dan niet begeleid) te laten wonen en aan een baan te helpen

Toegevoegd na 5 uur:
@Stippel: nee, geen goede coach en zijn vader is niet bepaald behulpzaam. Voor mezelf opkomen is wel een probleem denk ik.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ja, in zo'n situatie is het moeilijk te bedenken wat te doen. De politie doet inderdaad niets als er niet eerst iemand daadwerkelijk geslagen is... Om je vraag letterlijk te beantwoorden: Je zou nieuwe sloten kunnen kopen en op het moment dat hij een keer weg is de sloten vervangen. Dat is niet onwettig, hij kan jou daar wettelijk gezien niet voor aanklagen, ook niet als jij hem niet binnenlaat want ik neem aan dat jij de hoofdbewoonster bent. Je mag hem niet zijn persoonlijke spullen onthouden dus die moet je buiten zetten op een plek waar hij ze kan pakken. Mocht het nodig zijn dan kan je de politie bellen om hem onder politiebegeleiding nog binnen spullen op te laten halen, die hem dan ook weer naar buiten begeleiden. Dat is dus een mogelijkheid.... Soms lopen spanningen zo hoog op dat een dergelijke maatregel een opluchting kan betekenen, voor de moeder dan. En als het stof wat is gaan liggen, kan het een Time Out zijn die twee kanten op kan. Of hij komt later tot inzicht dat jij niet anders kon, of je ziet je zoon nooit meer, zo voelt hij zich door jou verraden, want waar moet hij naar toe? En toch, niet alleen je zoon is agressief want wat ik bij jou voel is ook heel veel woede, teleurstelling, naar de zoon toe. Vermoedelijk is het voor jou heel moeilijk om met een zoon om te gaan die deze gedragstoring heeft (en voor wie niet!). Je hebt geen controle over hem en voelt je compleet machteloos waardoor het zou kunnen gebeuren dat jij je nog weleens te buiten kan gaan aan eindeloze kritiek. Dat zal hem niet stimuleren om anders te gaan reageren, dat weet je ook wel. Je kan dus ook proberen naar jezelf te kijken of er een andere benadering mogelijk is naar hem toe. Als je dat tenminste nu nog kan, als je nog in staat bent om oprechte liefde naar hem toe te uiten. Ik heb een vergelijkbare situatie ervaren, maar wist toen niet wat ik nu weet. Achteraf zou ik het anders hebben gedaan. Ik zou voor mijzelf een therapie zijn gaan zoeken waarin ik leer tot rust te komen, en met mijn eigen onmacht om te gaan, met mijn teleurstellingen. Waarin ik leer hoe ik op de situaties met mijn zoon het beste kan reageren. Ik zou kijken of een van ons ergens anders terecht kan, om de spanning te doorbreken en aan het werk te gaan met mezelf. Het klinkt je misschien wat raar in de oren maar het is wonderlijk hoe het gedrag van een ander kan veranderen wanneer jij je eigen gedrag (consequent) naar de ander toe verandert... Heel bijzonder. vervolg in reactie:

Ga met hem in gesprek dat het tijd is om op eigen benen re gaan staan. Ondanks zijn agressieve gedrag vindt hij dat misschien heel eng en is hij er onzeker ovet. Zet hem er daarom niet uit, maar help hem beetje bij beetje een eigen bestaan op te bouwen. Vraag wat hij zou willen; een kamer waar... Ga samen op zoek, help hem bij heyt aanvragen van een uikering, uitzoeken van spulletjes, creeeren van een eigen plek. Maak van een negatieve situatie een positieve. Ik snap dat dit misschien nogal wat van je vraagt, maar het is je kind en je wilt ook geen agressieve toestanden, Misschien verbeterd door zo'n positieve ervaring jullie band en eenmasl uit huis heb je er wellicht een fantastische zoon aan. Help hem, benadruk ook zijn positieve kanten en bijdrage. Investeer nu voor een fijne toekomst.

Het wordt tijd dat Hotel Mama gaat sluiten... Of in elk geval een stuk minder comfortabel wordt. Zet het eerst eens rustig op een rijtje voor jezelf en kijk welke stappen je kunt ondernemen. De politie is er niet om kinderen op te voeden, daar zijn we zelf de pineut voor. Maar daar kun je wel hulptroepen bij inroepen. Als hij jou slecht behandelt, wordt het tijd dat iemand hem uitlegt dat dat niet kan, op een manier die hij begrijpt. Maar ik heb het idee dat het daar al rijkelijk laat voor is; de meeste kinderen hebben dit tegen het eind van de puberteit wel aardig door. Ik heb geen pasklaar antwoord voor je situatie, dat zou ook wel erg makkelijk zijn via internet. Maar wel een boel vragen waar je misschien iets mee kunt. Heb je het maatschappelijk werk al ingeschakeld? Is hij bij de gemeente en UWV al aangemeld als bankzitter? Heeft hij psychische problemen waardoor hij niet kan werken? Doet hij drugs? Hoe komt hij aan zijn geld? Heeft hij een idee wat hij met de rest van zijn leven wil gaan doen? Heeft hij een vader of een coach die hem eens stevig aan zou kunnen pakken? Kun jij goed genoeg voor jezelf opkomen of laat je over je heen walsen? Zijn er dingen die hij WEL belangrijk vindt in zijn leven waar jij iets over te zeggen hebt? Heb jij vrienden of familie waar hij terecht kan of waar je zelf terecht kunt? Heb je vrienden die je zouden kunnen helpen om hem wat rede in zijn hoofd te praten of hem met strakke hand de deur uit te bonjouren? Heb je wel eens nagedacht over onder welke voorwaarden hij WEL bij je zou kunnen blijven wonen? Zoals ma Flodder al zei: Het blijft toch je kind, he? Sterkte!

Hoelang woont uw zoon al bij u in?Bent u gescheiden en woont weersamen met een andere man?Waarom vrag ik dit.Als hij zijn hele leven al bij u woont ,dan heeft u hem dus opgevoed zo als hij nu is.Woont u samen met een andere man ,dan is hij daar boos over,want laat zich niets door een ander bevelen,met uitzondering van zijn ma.Als er een andere man in uw leven is dan is hij daar niet blij mee van nummer1 naar nummer 2 minder aandacht voor je zoon want liefde maakt blind.Wilt u hem wel daad werkelijk het huis uitzetten of was dit een andermans idee.Heeft u nog meer kingeren of is hij enig kindwat zijn leven lang verwent is.En door een scheiding veel moest inleveren.Andere mannen cq vaders nieuwe wetten in zijn ouderlijkehuis.Allicht dat hij nu groter is en nu een eigenmening heeft die u of uw partner niet bevalt,ja dan bots het maar niet tegen u maar tegen de ander waar u dan weer tussen zit dan is het misschien beter dat uw partner (als u die hebt)zich niet meer met hem bemoeit van ,zou je niet eens gaan werken ,zou je niet eens wat gaan doen,wie denk je dat het hier betaald Dit zijn maar voorbeelden omdat ik de situatie verder niet ken.Maar kan mij er wel een voorstelling van maken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100