Wat is wijsheid, aanpassen of principes vasthouden?

Ik heb sinds een tijd weer een vriendin. Zij heeft een dochtertje van 2.
Leuk meisje die het ontzettend goed met mijn zoon kan vinden.
Sinds mijn zoon geboren is heb ik hem niet bij mij in bed genomen, natuurlijk wel eens op een weekenddag, gezellig even donderen op bed of eventjes samen televisie kijken.
Nu heeft mijn vriendin dat altijd wel gedaan en haar dochter komt nu dus 's ochtends een uurtje tussen ons in liggen.
Ik vind dit echt helemaal niets, ten eerste slaap ik niet meer en ik ben gewoon van mening dat een kind gewoon in zijn/haar bed hoort te slapen.

Ik heb er tot nu niets van gezegd maar mijn vriendin weet wel dat ik het niet prettig vind.
Ik vind het lastig, is het een kwestie van aanpassen of moet ik mijn principes vasthouden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

de eerstvolgende keer dat het kleintje naar jullie bed komt, zorg je dat óf jij óf je vriendin in het midden ligt... altijd die klein tussen jullie in, laat zien dat die kleine tussen jullie in staat... geeft het kindje en je geliefde de kans om te zien hoe jullie anders ten opzichte van elkaar kunnen staan, door anders in bed te liggen... door tussen jullie in te liggen, laat de moeder zien dat ze er is voor het kind is... en dat is goed... maar het kind mag ook op enig moment voelen dat de moeder voor er voor jou is... wie weet wat het jullie brengt... veel plezier...

Aanpassen, je vriendin gaat het niet zomaar accepteren... Kortom je verspeelt krediet als je dit afbreekt... Bekijk het eens van een andere kant... Dan zou je er anders mee om kunnen gaan... Pas je aan en steun ze allebei...

Best wel lastig, omdat ik jullie niet ken, maar bij ons was het altijd zo, dat onze twee dochters 's zondags een uurtje bij ons in bed mochten. Dat was dan ook de enige dag in de week, dat we wat langer konden blijven liggen, maar de dames werden toch op tijd wakker. Vandaar dus......... Elke ochtend vind ik persoonlijk dus een beetje veel overdreven.

Het is voor beiden lastig en gevoelig dit 'ritueel' te veranderen. Misschien handig om samen, In goed overleg, tot een nieuwe invulling te komen. Bijvoorbeeld alleen in het weekend, vanaf een bepaalde tijd, enz. Dus in 1e instantie niet vasthouden aan jouw principes want dan gaat het zeker fout. Leer buigen..., laat zien dat je welwillend bent en dat je samen aan een oplossing wilt werken.

Wen er maar aan :-) Kinderen krijgen betekent op allerlei gebied aanpassen en inleveren... Als ze wat groter worden kan je het weer uitfaseren.

Toen je vriendin nog alleen woonde , (of in elk geval : nog alleen sliep...) was het de gewoonte haar dochtertje elke ochtend in bed te nemen. Maar nu is de situatie anders, voor haar, maar óók voor haar dochter. Ik denk, dat je er gewoon over moet praten, want hoe langer de gewoonte is, hoe ouder haar dochter wordt, en hoe moeilijker het zal worden de gewoonte te doorbreken. Ik vind, dat je kinderen van jongs af aan moet wennen aan het feit, dat de slaapkamer van de ouders alleen op uitnodiging betreden kan worden, en het bed al helemaal.... Ze hebben gróte oren, en soms wil je als 'stel' wel eens direct uit kunnen praten, zonder dat de bij de oren horende potjes hier van kunnen meegenieten. Dus het hele huis is van iedereen,. behalve de slaapkamer. Nu is dit misschien nog de ver-van-mn'-bed-show, maar moet je dan opeens op 6-jarige(of 8 of 12...) leeftijd gaan introduceren, dat 'vanaf nu' de slaapkamer van jou en je partner is? Ik vind het goed, als kinderen zich realizeren, dat je, naast pappa en mamma, ook een man en een vrouw bent, met een eigen deel leven, waar jij als kind niet mee te maken hebt. Als voorbereiding op het zelf verantwoordelijk zijn voor je daden en je spijbelen en je verdere overtredingen tegen de huisregels in de puberteit, vind ik, dat ieder mens in een gezin een individu is, met een stukje privé-sfeer. Jij zal het dagboek van de dochter niet lezen, al ligt het open op tafel, en je vraagt je zoon niet naar diens eerste kus.

Probeer van dat uurtje een halfuurtje te maken , in goed overleg natuurlijk en over een jaar een kwartiertje. Dat maakt voor het kind niets uit, maar voor jou wel. Als ze ouder wordt gaat het van zelf over, hoef je niets aan te doen, zo van de ene dag op de ander schaamt ze zich er voor, dan is ineens alles wat hun ouders doen stom. Dus de tijd is je maatje.

ik snap van jou kant dat je het irritant vind, voor het meisje is het een vaste gewoonte wat ze heel normaal vind als dat opeens niet meer mag dan voelt ze zich mischien bedrijgt ( dan pak je mamma helemaal af) probeer anders eens om en om. de ene dag wel de andere dag niet, maar dan kan het beste de moeder van dit meisje dat haar vertellen savonds. bv geef haar de ene dag iets leuks op bed waar ze smorgens even mee mag spelen . als dat goed gaat zou ik proberen om het alleen nog weekends te toen jullie hebben natuurlijk ook een privee leven wat dat kindje niet hoeft te zien :P

Joh, zolang het niet meer als een uurtje is, koop een breed bed en geniet ervan, later willen ze niet meer. Ze heeft kennelijk zo'n vertrouwen in jou dat ze er zelfs bij in komt liggen als jij er bent. Het alternatief is om er samen met het kind uit te gaan.....

Tja het is een kwestie van inleveren op dit moment ,laat het los, dat er tussen in willen liggen gaat wel weer over... En als het je blijft ergeren geef je aan dat het alleen in het weekeind kan. succes

Hoi, Lastig he? Kun je niet een voorstel doen, zaterdag en /of zondag morgen mogen de kinderen vanaf 8 of 9 uur 's ochtends BEIDE even bij papa en mama in bed. Daarmee limiteer je het een en creeer je ruimte voor het ander. Dit soort privileges kun je alleen met veel wijsheid oplossen/reduceren Stug neen zeggen levert een grote verliezer op en dat ben JIJ dan. Je vriendin zal het niet (kunnen) begrijpen en ze meet jouw liefde voor haar in hoge mate af aan jouw liefde voor haar dochter. Als ze gedwongen wordt te kiezen tussen jou en haar dochter dan trek je zeker aan het kortste eind. Dus aanpassen, maar wel allemaal!! In het weekend een uurtje samen slapen, donderjagen en knoedelen met elkaar in het ouderlijk bed is, als je er eenmaal aan gewend bent, erg leuk. Door de week moet je dat niet willen, je ochtensex kun je dan definitief op je buik schrijven om maar iets te noemen. Ook je vriendin zal moeten wennen. Vandaar dit compromis. Wij hebben daar als ouders zelf ervaring mee en hebben daar dierbare herinneringen aan , net als onze (nu volwassen) kinderen. Probeer de territoriumgedachte die veel mensen over hun bed hebben, los te laten. Er ligt nu immers ook je vriendin in. Probeer het leuk te maken, dan ga je het vanzelf ook gezellig vinden. Veel geluk samen.

Als ik het goed begrijp, slaap het dochtertje we gewoon in haar eigen bed. Dat is in ieder geval belangrijk. Met 's morgens knus bij jullie in bed komen liggen, is niets mis, maar het moet natuurlijk niet ten koste van jullie relatie gaan. Bespreken dus! Kijk wat voor oplossingen jullie kunnen bedenken. Alleen in het weekend, of moeder kruipt af en toe een keer bij het dochtertje in bed bij het voorlezen 's avonds, ..... In ieder geval wel bespreken, want als je niets zegt en je aanpast, krijg je daar nooit een goed gevoel over. Daarbij moeten jullie ook één lijn naar beide kinderen trekken en als je één kind tussen jullie in al vervelend vindt, geeft een tweede erbij helemaal problemen.

Bronnen:
pedagogische werkervaring

Je vriendin weet dat je het niet leuk vind maar haar dochter zal het als een afwijzing zien en jouw als indringer gaan zien, als dit acuut gestopt wordt. Het lijkt me beter om dit eerst met je vriendin gaat bespreken. Dan een afbouw fase in gaan bouwen. Spreek bijvoorbeeld met het kind een tijd af dat ze mag komen en verkort die tijd steeds verder. Uiteindelijk zal ze zich zelf ook te groot voelen om in bed te komen.! Succes

Mijn dochter doet dat ook en voor haar (en mij) is dat half uurtje 's ochtens erg belangrijk. Door de dag zijn we druk ik werk zelf hele dagen en dan gaat mijn dochter naar school en naar de opvang. Het half uurtje 's ochtends is voor ons quality time waarin we samen praten en knuffelen. Mijn partner draait zich dan om en slaapt gewoon door. Ik zelf zou nooit accepteren dat iemand me dit half uurtje zou afnemen. Ik zou ook in een gesprek hier heel moeilijk redelijk mee om kunnen gaan. Hoewel ik jouw verhaal ook goed kan begrijpen. Ik zou gewoon heel erg gevoelig zijn voor kritiek naar ons toe. Wel zou ik zorgen dat mijn dochter aan de buitenkant naast me zou liggen. Daarnaast moet mijn dochter altijd eerst vragen (ze roept vanuit haar bed) of ze mag komen, zodat ze niet te vroeg in ons bed kruipt. Ik zou dus je adviseren om hier heel voorzichtig mee om te gaan. Voor de dochter die 2 is heb je zo te horen een goede basis om een leuke relatie mee te krijgen. Verander voor haar zo min mogelijk zodat ze zich veilig en beschermd (en geliefd!) blijft voelen. Wellicht kan je partner rekening houden met jouw gevoelens en de tijd 's ochtends beperken of een ander wijze oplossing vinden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100