Hoe pak ik mijn ouders aan die het ouderlijk gezag ondermijnen?

Echtscheiding achter de rug, noch vader noch moeder trekt zich het lot van me aan. Ben net 18 geworden.

Ik slaap in de garage. Op 1 meter afstand van mijn bed allemaal zwaar houtbewerking gereedschap, tangen, boren, cirkelzagen, verhuisdozen, etc. Commentaar mag ik niet geven, dan worden mijn ouders ongelooflijk boos. Bij mijn familie hoef ik ook niet aan te kloppen, ik moet me niet aanstellen. Dit al 1 jaar.

Is dit normaal? Ouders horen een mentale plicht te hebben richting hun kind, die komen ze in deze niet na. Hoe los ik dit op zonder hulpverlening? Een rechtszaak? Heb ik recht op advocaatkosten vergoeding? Al een hele tijd geen slaap meer gehad.

Toegevoegd na 1 dag:
Kleine update: mijn ouders krijgen agressieve trekjes. Ik zou teveel de baas in huis uithangen, en teveel 'lawaai maken' over de situatie. Als JIP mij niet kan helpen, denk ik toch dat ik eens richting een rechter ga kijken. Het geld om er zelf iets aan te kunnen doen, heb ik niet. De mogelijkheden om dat te kunnen krijgen via werk, worden ook geblokkeerd. Erg jammer dat dit zo moet...

Weet jij het antwoord?

/2500

Als je denkt dat de situatie er beter op wordt als je juridische hulp inschakelt, kun je eens naar een juridisch spreekuur gaan. Of ga naar het maatschappelijk werk in je gemeente en informeer of er mogelijkheden zijn om op jezelf te gaan wonen.

normaal lijkt het me zeker niet ga liever naar maatschappelijk werk voordat je juridisch iets probeert dat maakt de zaak alleen maar erger en is iets dat je echt als laatste middel gebruikt via huisarts kan je verwijzing krijgen

Ik denk - nee, ik weet wel zeker - dat je even moet aankloppen bij het Jongerennformatiepunt (JIP) in je woonplaats/ dichtsbijzijnde grote stad. Dikke kans dat zij iets voor je kunnen doen op het gebied van zelfstandig wonen danwel kamertraining. (Googel op jongeren informatie punt (3 woorden :roll) en je woonplaats / stad in de buurt). Ook zou je kunnen aankloppen bij het maatschappelijk werk, maar die sturen je waarschijnlijk daarheen door.

Je bent 18 dus voor de wet volwassen, je zou gewoon informatie ( vrijblijvend) aan een advocaat kunnen vragen, en als je dan toch een advocaat neemt kan die altijd een verklaring van onvermogen op laten stellen zodat je weinig betalen hoeft. Schrijf je in bij de woningnet zodat je wachtlijst voor een woning kan opbouwen.slaap misschien een keer een weekend bij een vriend of vriendin zodat je even bij kan komen en verder heel veel sterkte

ouders die hun ouderlijk plichten al niet goed nakomen als hun kinderen nog minderjarig zijn....... ik vrees dat het een hopeloze strijd is als je eenmaal meerderjarig bent zoals nu. Beter proberen ZONDER je ouders een leven op te bouwen. In principe hebben ze onderhoudsplicht tot jij 21 bent, dus als je wilt kun je ze misschien dwingen. Maar, ga jij daar niet aan onderdoor? Dat is denk ik het ergste dat kunt meemaken. Maar aan de andere kant waarom niet, je kunt juridisch advies inwinnen, een eerste gesprek is vaak gratis en kijken hoe je zaak er voor staat sterkte

Nee, dat is absoluut niet normaal. De zorgplicht voor kinderen is zelfs wettelijk vastgelegd. Wat jammer dat jij zulke ouders hebt! En nog boos worden ook. Bah! Joh, het is moeilijk, maar trek de deur achter je dicht en neem afscheid van die lui. Ze zijn het niet waard om jou als kind te hebben. Vertrek! En je zult zien, dat je sterk genoeg bent. Het ligt aan je inkomen hoeveel je moet bijdragen aan een rechtszaak. Ga naar een juridisch loket, die kunnen je doorverwijzen. De advocaat kan regelen, dat je ouders een bijdrage op jouw bankrekening storten. Het LBIO kan dwangmaatregelen treffen, zoals loonbeslag, zodat je ouders dat ook echt gaan doen. Maar beter is het om alle banden door te knippen. Wees niet afhankelijk van hen. Sta op eigen benen. In het begin zal dat moeilijk zijn, maar over 5 jaar zul je heel trots zijn op jezelf. En dan komt het vanzelf weer goed. Oh ja, als je later zelf kinderen hebt, behandel ze dan met liefde, hè. Je weet nu hoe dat niet moet.

Nee, dit is geen normale situatie maar dat weet je zelf ook al. Natuurlijk is dit jouw kant van het verhaal en daar wordt op gereageerd maar ik denk dat het goed is te praten met mensen die het hele verhaal gaan uitzoeken en van daaruit gaan kijken waar jij het meest mee geholpen bent. Het JIP is daar inderdaad de beste voorziening voor. Verder hoop ik dat je vrienden hebt bij wie je terecht kunt, desnoods tot het moment dat er een andere oplossing gevonden wordt want dit lijkt me een mensonterende situatie. Ik ben werkzaam in de jeugdhulpverlening en het is jammer dat je daar niks mee wilt, al weet ik ook niet zeker of de jeugdzorg nog iets zou kunnen nu je 18 bent. Hoe dan ook ik wens je alle goeds toe en hoop dat er snel een oplossing komt! Toegevoegd na 2 minuten: Ik lees net dat het advies van de vrienden ook niet werkt voor je (in je reactie). Dus zoek gewoon echt snel contact met een hulpverleningsinstantie want dit is niet te dragen in je eentje. Sterkte.

Je ouders hebben zorgplicht tot jij 21 bent , maak een afspraak bij je Huisarts en praat over je thuissituatie hij /zij kan je helpen!!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100