onze zoon is bang voor alle dieren en insecten

Eigenlijk net zo als ik het schrijf, bang voor alle dieren, muggen,vliegen kippen, duiven, geiten, honden, slakken kortom alle dieren. Giert het uit als er 1 dicht bij hem komt
Je hoeft niet met hem naar een kinderboerdeij of dierentuin. Wat hier aan toen? Waar die angst vandaan komt weten we niet! Misschien vorig leven???

Weet jij het antwoord?

/2500

in ieder geval niet uit een vorig leven, maar dat is mijn mening. er zijn therapieen voor om over angsten heen te komen. ik zou eens gaan informeren bij je huisarts en niet zomaar zelf iets uit te zoeken. vaak weet deze wel de weg.

Het is eigenlijk niet nodig voor het kind of u om te weten hoe een fobie is ontstaan om te kunnen genezen. Het vormt geen obstakel voor therapie. Ik zou echter wel met uw kind in therapie gaan. Het belang-rijkste sleutelbegrip van de therapie is dan ook de blootstelling, de confrontatie: in plaats van de gevreesde situatie te ontvluchten, moet het kind leren om ze beetje bij beetje het hoofd te bieden." Alles gebeurt geleidelijk aan. "Als uw kind bv. angst heeft voor duiven, zullen ze het vragen om foto's van duiven te bekijken. Maar indien het dit nog niet aankan, zullen ze bijvoorbeeld beginnen met een boek vast te houden waarvan het weet dat er foto's van duiven instaan. Daarna bekijkt het kind de foto's van ver en steeds een beetje dichterbij."

Bronnen:
http://www.angstcentrum.be

allereerst hoe oud is je zoon? wat zeker niet helpt is bevestigen in zijn angst, troosten en weghouden zal hem er niet overheen helpen zelf laten zien dat je dieren gewoon tegemoet treedt en dat ze niet eng zijn. Niet demonstratief maar als het zo te pas komt een poes of hond aaien plaatjes en filmpjes kijken van dieren vooral filmpjes over kinderen die met dieren spelen en zoals eerder al gezegd hulp zoeken als het echt te gek wordt

Hoe oud is je zoon? Kan jij nog de eerste keer herinneren wanneer hij voor het eerst dit gedrag vertoonde? Wat gebeurde er toen? Is dit een bekend gevoel van nog eerder? Hoe oud was hij toen? Je kan misschien eens met een paranormaal iemand contact zoeken, die kan afstemmen op zijn onderbewust en misschien zien waarom. Ik zie dat ik je geen persoonlijk berichtje kan sturen voor een meer 1 op 1 waarbij we op deze vragen antwoorden kunnen uitwisselen.

Voor het beantwoorden van je vraag is het van belang te weten hoe oud je zoon is. Maar ik ga er maar even vanuit dat hij ongeveer 3-4 jaar is. Want zo extreem bang zijn kan een aantal oorzaken hebben, die niet zomaar te herleiden zijn: * ben jezelf of je partner bang voor dieren, ook al laat je dat niet merken, jullie zoon kan onbewust al die dingen heel goed voelen. *is er in het verleden bij een van jullie een vervelende ervaring geweest met een dier. Je zou je het bijvoorbeeld niet meer kunnen herinneren, maar het zit in je "systeem" en kinderen kunnen die zaken soms nog voelen, ook al weet jij dat niet meer! *is er tijdens je zwangerschap iets gebeurd vwb beesten of insecten wat een heftige indruk maakte op jou. Ook in de baarmoeder kan een kindje al veel ervaren. *is er toen hij heel klein was een hond of een insect of een ander beest op hem afgesprongen of afgevlogen. Bijvoorbeeld in de wieg of kinderwagen. Als hij een heel gevoelig kind is zullen al deze zaken op hem een heftige impact hebben, zodanig dat het traumatisch is geworden. Je zou hem heel voorzichtig moeten laten wennen aan een zacht dier zoals een bijvoorbeeld een konijntje wat ook weinig onverhoedse bewegingen maakt. En dan het konijntje eerst een eind bij hem vandaan en hem vooral nergens toe verplichten. Gewoon in de huiskamer en het heel langzaam integreren in zijn bestaan. Insekten is wat moeilijker want die zijn nu eenmaal minder aaibaar en wat grilliger in bewegingen. Maar bijvoorbeeld het bezoeken van een dierentuin of kinderboerderij is absoluut te overweldigend voor hem nu. Vwb de optie van een trauma van een vorig leven, de mogelijkheid zou ik als laatste onderzoeken, want dan ga je weer een hele stap verder in een hele andere richting, overweeg eerst deze dingen eens! Succes ermee

Hallo heb me aangemeld, Ik was gast6685. Had/heb een vraag over mijn zoon zijn angsten voor alle dieren. Onze zoon is 8 jaar en heeft die angsten al vanaf zijn geboorte. Mijn man en ik zijn totaal niet bang voor dieren en nemen hem expres mee naar de kinder boerderij en betuttelen hem helemaal niet. Ik weet dat confronteren zou moeten helpen maar dat heeft bij hem geen zin. Nu moet ik zeggen dat onze zoon ook ADHD heeft. Hij kan rustig naar filmpjes en plaatjes van dieren kijken maar zodra ze er ''live'' zijn is het mis! Wij weten het niet meer! We forceren verder niets en gaan hem ook niet troosten enzo. Heb dit soort therapie weleens op Tv gezien,.

Zorg ervoor dat je hem de angst niet aanpraat. Zie genoeg mensen die honden bij de kinderen weghouden, en dan vreemd vinden dat kinderen bang worden voor honden. Praat rustig met hem, vraag wat er eng aan is. Ik wil je graag helpen met het oplossen van het probleem!!

Omdat ik totaal geen ervaring heb met adhd-kinderen, is mijn antwoord ook verre van deskundig. Ik zou me kunnen voorstellen, dat de hele wereld voor hem een "enge" plek is, omdat hij, zeker als hij al 8 is, heel goed het verschil ziet tussen "iedereen" en ik. Iedereen lijkt wél te kunnen funktioneren en aangepast te zijn in de wereld, en dieren hebben dat natuurlijk extreem, omdat die nu eenmaal 100% dier zijn. Een mens kan zich geestelijk verplaatsen in een ander levend wezen, en mensen zullen zich, als ze dat weten/kunnen, verplaatsen in het "anders" zijn van je zoon. Dieren niet - die "zijn" gewoon. In een enge wereld zijn onvoorspelbare dieren dus extra-eng. Ik denk, dat je eens uitgebreid met je huisarts moet praten, of met iemand die je zoon goed kent, en die je vertrouwt - zijn onderwijzer/es, bijv. Want je zoon heeft "een" vorm van deskundige hulp nodig, om zijn plaatsje in de wereld te helpen vinden. "Anders zijn/ byzonder zijn" is altijd al heel moeilijk voor een kind. Een kind wat ook nog eens "anders" reagéért op de wereld om zich heen, maakt de kans meer en meer te vereenzamen. Dit voorkomen kán je als ouder bijna niet, omdat je zo graag wilt, dat je kind gelukkig is. Een therapie maakt je ook wel eens een tijdje ongelukkig (weet ik uit ervaring...) maar je komt er uiteindelijk beter en sterker uit tevoorschijn, omdat je handvaten krijgt en strategieën hoe je met jouw byzonderheid om kunt gaan. Misschien niet echt wat je wilt lezen, maar het is wél mijn welgemeende raad.... Ik wens je in elk geval veel wijsheid en vooral geduld toe in het begeleiden van je zoon...

Bronnen:
een (volwassen) vriendin, die sinds kort...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100