Wat te doen als je kind (5) de buurt terroriseert (zie uitleg)?

Mijn jongste (5) heeft ontdekt dat het erg leuk is om schoenen in de prikkelbosjes te gooien, dat hij kinderen kan slaan met voorwerpen en dat het erg grappig is om te gaan schelden. En niet alleen buiten, maar ook binnen en altijd als ik éven niet oplet! Ik ben een alleenstaande moeder en ik kan niet overal tegelijkertijd zijn!
Maar ik krijg nu die moeder tegenover die mij dreigt mijn kind te slaan! Tuurlijk, ik snap het wel, en ik zou dat ook zeggen als het andersom zo was. Haar dochters durven nu niet in de speeltuin te spelen omdat mijn kind daar is!
Maar het is NIET de eerste keer dat hij zoiets doet, met schoenen gooien. Ik ben elke keer met kinderen uit de buurt en mijn eigen kinderen bijna een uur bezig om die ***-schoenen te zoeken. Het is al 2 keer voorgekomen. Eerst dacht ik nog, het is een spelletje, maar het is écht pesten!
Nu heb ik hem straf gegeven, hij mag niet naar buiten en vriendjes mogen niet met hem spelen. Hij vindt dat niet leuk, maar wat voor straf moet ik dán verzinnen? Want binnenblijven vind ik geen oplossing. Het is handig voor die meisjes, die kunnen nu normaal buiten spelen, maar dan nog! Als ik hem weer "loslaat" begint die hele circus weer overnieuw!
Maar het ergste is, is dat ik er zélf nog meer verdriet om heb, omdat ik wéét hoe het is als je niet buiten kan spelen omdat je bang bent voor de buurtkinderen omdat ze je pesten. Dit is thuis, buiten, op school, hij doet dit overal. Professionele hulp heb ik al, maar nog niks van gehoord.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wat goed dat je het probleem onder ogen ziet en aankaart. Niemand, en zeker je kind niet, heeft er iets aan als jij roept "mijn kind doet zoiets niet" Wij ouders vergeten in al onze ijver onze kinderen te vertellen wat niet mag nog wel eens te vertellen wat we wel verwachten. Dus als je kind buiten gaat spelen niet zeggen: "Je mag biet met de schoenen van andere kinderen gooien," maar"we laten de schoenen van andere kinderen liggen." Op deze manier kun je bijna elke regel positief stellen. Het klinkt heel zoetsappig, maar het helpt wel. Want als jij zegt dat hij niet met schoenen mag gooien, mag hij er misschien wel tegenaan schoppen, of ze in het zand begraven. En als jij zegt dat hij ze moet laten liggen, dan weet hij wat hij wel mag doen. En het liefste zeg je dan meteen erbij waar hij wel mee mag gooien: met een bal. En je kunt voor je kind gaat buitenspelen afspreken wat er gebeurt als hij zich toch niet aan de regels houdt. Breng het niet als straf, maar als logisch gevolg. Als jij wel met schoenen gooit, kunnen de andere kinderen niet lekker buiten spelen, dus dan ga jij binnen spelen. Je kunt hem ook zelf de consequenties laten bedenken. En wat tenslotte heel goed helpt als hij doet wat niet mag: de 4-stappen methode, waarbij de volgende stap ingaat als de voorgaande niet helpt: 1. Je zegt: Ik wil dat je stopt met gooien. 2. Idem, maar met een boze stem en boze gezichtsuitdrukking 3. Als je nu niet stopt met gooien, dan ga je binnen spelen 4. Wat je hebt aangekondigd bij 3 uitvoeren. Deze methode is ook heel goed om aan je kind aan te leren, om met andere kinderen om te gaan. En inderdaad, wat ik hierboven ook al gelezen heb: Blijf er voorlopig maar gewoon bij. Dat betekent dus ook dat je zoontje niet kan buitenspelen als jij iets anders te doen hebt. Je kunt dat best aan hem uitleggen: "als jij hebt laten zien dat je heel goed kunt spelen, mag je het weer alleen proberen, maar voorlopig kun je even alleen samen met mij naar buiten.

Wat bedoel je met niks van gehoord van die professionele hulp? Weten die ook niet wat ze ermee moeten? Ik zou zelf elke keer als mijn zoon wat gedaan heeft, daarna voor straf een dag binnenhouden. Na die strafdag, weer een nieuwe kans, als hij het weer doet, opnieuw een strafdag. Daartegenover, de dagen dat hij wel mag buiten spelen steeds als hij lief speelt, hem complimenteren en elke dag dat hij lief is geweest een stickertje geven en na een bepaald aantal stickertjes een cadeautje geven.

Ik ben geen expert en ik weet het ook niet, maar voeg hier alleen maar mijn 1e gedachte toe die opkwam bij de vraag. Waarom pak je niet gewoon zijn schoenen en sluit ze op in een kast. Doe alsof ze ergens in de struiken zijn gegooid. Laat hem gewoon zonder schoenen lopen telkens als hij heeft gepest. Heel zielig, maar dat is het ook voor de andere kinderen. Misschien heel simpel gedacht, maar ik zag toevallig op youtube (alleen in een aflevering van Pauw & Witteman) een filmpje van een dikke Australische jongen die gepest werd. Op een gegeven moment pakte de dikke jongen de pester op en smeet hem hardhandig op de grond. De pester kon niet meer goed lopen daarna. Dan beter een preventieve aanpak waarbij geen gewonden vallen, maar bewustwording hoe het is om zonder schoenen te moeten lopen. Zomaar een idee wat ik niet in jouw verhaal gelezen heb. Als het al geprobeerd is, dan weet ik het ook niet. Succes in elk geval.

Ga met je zoontje mee naar buiten, neem een boek mee en ga in de speeltuin zitten, zodat je goed kan zien wat ij uithaalt, áls hij dat al doet als jij er bij bent. Praat met hem en leg hem uit wát hij eigenlijk doet. Gewoon een tijdje er helemaal bovenop zitten, hem gelijk corrigeren als het moet. En een dag binnen blijven kan best, straf is straf, ook al is het mooi weer, dan komt het misschien harder aan, maar hij houd er echt niets aan over. Laat hem langzaam aan , als het goed gaat stukje voor stukje weer wat 'los' en zodra hij terug valt in pesten begin je weer met straffen van voor af aan. succes ermee

Toen ik nog jong was en ik deed zulke dingen, kreeg ik slaag van mijn moeder en een schop onder mijn kont van mijn vader, het was geen kindermishandeling, al zeg ik het zelf, maar het hielp wel.

Ik heb drie schatten van 8, 7 en 4; de oudste 2 luisteren perfect, maar de jongste niet, dus ik herken het probleem. Volgens mij is het enige dat werkt consequent straffen (1 dag niet met vriendjes spelen en binnenblijven is een goede straf voor een 5-jarige die een ander kind slaat) en consequent uitleggen dat dit pijn doet. Straffen als ouder is vervelend, maar denk ook aan de consequentie van niet straffen (a) de kinderen die zijn slachtoffer zijn, (b) je zoontje die niet gecorrigeerd wordt in zijn niet-aangepaste gedrag .... Een 5-jarige die slecht luistert kan te jong zijn om alleen in een publieke speeltuin te laten spelen. Zorg dat er een ouder(e) bij is die consequent kan optreden als je zoontje over de schreef gaat. Dus gelijk naar binnen en binnen blijven als straf. Als je dat niet doet, gaan andere ouders het hef in eigen handen nemen, en kun je ze dat eerlijk gezegd niet heel erg kwalijk nemen. Alleen het consequente straffen is dan weg.

Tot het 8e jaar vind socialisatie plaats. Dus dit kind is nog lang niet volleerd in gepast sociaal gedrag. Let er op, hoe hij dit doet. Heeft hij er plezier bij? Of is hij uit om schade te berokkenen, waar hij dan genoegen in heeft. In dat geval is professionele hulp aangewezen. Wat je zeker ook kan doen, is bij die moeder langsgaan. Probeer een coalitie met haar te vormen. Laat haar merken dat je dit gedrag vervelend vind, en vraag haar mee te helpen bij de opvoeding, als haar dat zo uit komt. Wij hier in Nederland zijn erg individualistisch. Dat schiet hier een beetje door. Vraag gewoon hulp van de omgeving.

Voelt als falen, hè, als je kind dit soort dingen uithaalt en je krijgt er geen grip op. Probeer vooral niet te boos te worden (een boos gezicht is prima, maar laat het je niet echt woest maken), maar zet er een een straf op die haalbaar is. Dus als hij het weer doet, pak je hem heel stevig bij z'n arm (dat mag best een beetje pijn doen) en marcheer je hem regelrecht naar huis. Daar krijgt hij te horen wat de straf is. Een dag niet buitenspelen bijvoorbeeld. Die andere moeder, daar moet je mee gaan praten: vertellen dat je er ook verschrikkelijk van baalt en wat je er aan doet. En vragen of ze mee op wil letten en hem naar huis wil sturen als hij het weer doet.

als hij naar de speeltuin wilt ga mee met hem , je moet hem duidelijk in de gaten houden. Zijn gedrag is niet ok , maar laat ik even vooropstellen dat je overbuurvrouw jouw kind nooit en te nimmer mag slaan ... ga achter die professionele hulp aan , niet afwachten . Kan het ook niet zijn dat hij last heeft van je scheiding met je man /vriend? Ziet hij hem ook regelmatig ? dit kan namelijk ook een manier van aandacht vragen zijn

Nog een aanvulling op de goede adviezen hier al gegeven: als je zoontje binnen moet blijven als straf, wat doet hij dan? Laat je hem dan TV kijken of mag hij spelen? Als dat zo is, dan is dat voor hem geen echte straf. Je kan dan beter de straftijd korter maken, zonder spelen. Dat zal hij veel minder leuk vinden. Als zijn gedrag weer te wensen over laat, zet hem in een aparte ruimte (verlicht en veilig) Zet een kookwekker op 5 minuten. Vertel dat hij deze straf krijgt omdat hij jou niet gehoorzaamd en dat je zijn gedrag niet meer pikt. Zeg er bij dat de straf gedaan is als het wekkertje afloopt. Negeer hem daarna volledig. Als hij wegloopt, breng hem dan zonder woorden of aandacht terug. Consequent zijn is de boodschap! Negeer huilen en brullen. Volhouden! Ga hem pas halen als de 'straftijd' voorbij is, niet vroeger. Bespreek daarna, als hij rustig is, waarom je dit moest doen. Laat hem daarna terug buiten spelen en hou hem goed in de gaten. Als hij terug stout is, verwittig je hem eerst. Helpt het niet, dan herhaal je het bovenstaande, tot hij beseft dat onaangenaam gedrag, onaangename gevolgen heeft... Als je daarna ziet dat hij 'braaf' is, prijs hem dan en geef hem een dikke knuffel :)

Wat een oprecht verhaal. Ik zie dat je overzicht hebt behouden. Als het in je eentje niet lukt, is dat serieus, eerlijk waar, geen punt. Zoek hulp bij anderen. Het internet is één ding, maar de mensen uit de straat een ander. Of zijn juf. Kinderen van 5 zoeken grenzen op; ze maken een enorme ontwikkeling door. Ze beschikken over taal, kunnen nee zeggen, vinden het hilarisch om te vloeken; ze zien op die leeftijd ineens dat wat ze zeggen en doen effect heeft op hun omgeving. Dat ze individuen zijn. Daarnaast hebben ze ook vaak nog heel veel fantasie - het botst nog wel eens tussen dat besef van de realiteit en de 'magie' van de hun meer bekende binnenwereld. Dat is confronterend. Je rent als moeder voortdurend achter de ontwikkeling van je kind aan, het gaat zo snel. Als je merkt dat sommige dingen kennelijk bij het karakter van je kind horen, kun je dat accepteren. Er tegen in gaan is een immense taak, die hem zijn geloof in zichzelf kan ontnemen. Er is zo veel dat je kunt doen, door juist minder te doen. Blijf hem sturen op een niveau dat wèl mogelijk is. Geef je eigen grenzen aan. Hij kent de regels. Die moet hij overschrijden om te leren wat hij kan met andere mensen. Wat zij met hem kunnen. Accepteren ze hem? Is er genoeg ruimte voor hem? Laat hem zichzelf ontdekken: als hij bij jou maar veilig is, dan zal hij door te leven vanzelf de lessen leren die je hem van harte gunt. Wat je ook doet: wijs hem niet af. Onze hersens zijn pas op ons 24e volgroeid en we blijven allemaal stomme, kwetsende dingen doen. Accepteer de situatie zoals hij is, en handel naar de gegeven omstandigheden. Vergeet jezelf niet.

Maar bigmomma? Het is toch de bedoeling van straf dat je kind iets meemaakt wat hij niet leuk vind omdat hij bij die andere kinderen (en bij jou) ook iets doet wat jullie niet leuk vinden? Om te leren wat wel en niet goed is, om te leren dat je een ander niets moet doen wat je zelf ook niet leuk vind? Laat hem gewoon voelen dat als hij zich daar niet kan gedragen hij er niet meer naartoe mag. Dan maar binnen....voor jouw kind niet leuk...vond jij vroeger ook niet daarom, maar in feite is jouw kind dus degene die kinderen (als jij vroeger) naar binnen pestte! Ga nooit of te nimmer een buurvrouw gelijk geven als ze dreigen jouw kind te slaan.....ze hebben niet aan jouw kind te zitten ondanks dat jouw kind de pestkop is, je kan hem/haar heel goed zelf straffen en idd, heel vaak ben jij er niet bij en natuurlijk hoor je van die ouders nooit wat hun kinderen deden.....probeer meer in de buurt van je kind te zijn als hij buiten speelt, dan krijg je toch meer zicht in dit soort situaties en kan je beter oordelen. Toch goed van je dat je de schuld niet meteen op anderen afschuift in tegenstelling tot vele andere ouders met beeldjes van kindertjes! Respect!

ik zou het kind wel naar buiten laten, maar der voor zorgen dat je der bij bent, en als hij iets doet, moet hij weer naar binnen , en als hij dat niet doet krijgt hij een beloning voor zijn brave gedrag

Mijn simpelste tip: Laat het kind dezelfde pijn voelen! Mishandeling? Dat zeggen alleen mensen die duidelijk te zwak zijn om hun kind discipline bij te laten leren! In de jaren 50 werd je nog tenminste opgevoed, vandaag de dag is zelfs een corrigerende tik al genoeg om hulpverlening in te schakelen:S Toegevoegd na 4 minuten: Mijn 2de tip is: Kijk eens naar programma's zoals E.H.B.O.

zelf ben ik nog maar 16 maar toen ik die leeftijd had kon ik er ook wel is wat van.. ik moest als straf op de bank gaan zitten zonder televisie of speelgoed.. en mocht niet van de bank af komen zonder toestemming.. of onderaan de trap zitten en er ook niet van af komen zonder toestemming.. Als ik iemand gepest had of iets gemeens bij een ander gedaan had pakte mijn moeder mijn arm en nam me mee naar het huis van die persoon.. daar moest ik in zijn/haar gezicht met zijn/haar ouders erbij mijn excuses aanbieden.. ik weet wel dat ik dat heel erg vond omdat je je eigen dan toch schaamt. maar het werkte wel! Toegevoegd na 2 minuten: ook mocht ik dan bijvoorbeeld pas televisie kijken of spelen als ik mijn excuses aangeboden had.. als ik dat vertikte te doen bleef de tv net zolang uit tot ik het wel deed.

Het is misschien niet sociaal wenselijk maar 1 keer een goede tik zal misschien helpen. NIet helemaal vol blauwe plekken slaan maar een pedagogische tik. En vervolgens laat je hem zelf die schoenen terug vinden. En iedere keer als hij weer iets fout doet stuur je hem onmiddellijk naar een time-out plek, bijv op de bank op het speelplaatje.

Vind het al top van je dat het toegeeft en probeer in ieder geval consequent te zijn als je hem straft. Hij is op zoek naar grenzen. Ik wens je sterkte en hou vol. Je houdt van hem dus ga je dit winnen. Liefs.

Het klinkt misschien een beetje simpel, maar ik denk dat een goede klassiek homeopaat jouw kind zal kunnen helpen. Waarschijnlijk zul je verbaasd staan wat paar minuscuul kleine korreltjes voor je kindje kunnen betekenen.

Praten met je kind hoe hij/zij het zelf zou vinden als het bij hem/haar gedaan werd.

Bronnen:
/

Ga na waarom je zoontje treitert,los het zo vreedzaam mogelijk op. Is er iets tussen hem en die meisjes gebeurt? Helaas valt hij in herhaling Leg uw kind uit waarom hij straf krijgt,verleng de straf bij herhaling.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100