Twee gezinnen met een klein kind van 5-7 jaar. Kind 1 mag wel bij kind 2 thuis spelen, maar kind 2 is bij ouders van kind 1 zie verdere vraag

.......niet welkom, zonder aanwijsbare reden
intussen is kind 1 zowat elke dag over de vloer van kind 2 en krijgen de ouders van kind twee gevoel een goeie oppas te zijn. Hoe los je zoiets op zonder dat het schadelijk is voor de kinderen of "over de hoofden van? op een vriendelijk manier, zonder dat je zelf steeds de dupe bent?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat de helft van alle ouders dit probleem wel herkent ;) Heel vervelend, dit soort situaties. Je zou verwachten dat zulke zaken zichzelf wel uitwijzen en dat het automatisch een beetje over en weer gaat. Maar nee dus. Er is allereerst 1 makkelijke oplossing: de buitendeur. Als het mooi weer is en het regent niet dan kun je ze gewoon naar buiten sturen als ze samen willen spelen. Er is ook een moeilijker oplossing: bel aan bij de ouders in kwestie en ga in gesprek. Dat zijn meestal geen makkelijke gesprekken en de drempel kan hoog zijn maar het kan wel een hoop oplossen. Misschien is er een bijzondere reden waarom ze geen bezoek willen ontvangen, dan is er nog geen oplossing maar kun je er wel meer begrip voor opbrengen, dat helpt ook. En dan is er ook nog de tussenoplossing: schipperen. Bedenk dat de kinderen geen slachtoffer hoeven te worden van het soms eigenaardige gedrag van volwassenen. Het is leuk voor ze om een speelkameraadje te hebben dus laat ze samen spelen. Maar hou daarbij wel je grenzen aan. Ik heb zelf ook in een soortgelijke situatie gezeten. Toen heb ik besloten dat ik uit zou gaan van een fictieve over-en-weersituatie. Dus als kind normaal de ene dag hier en de andere dag daar zou spelen dan koos ik voor 1 dag wel bij mij thuis en de andere dag helemaal niet of hup naar buiten. Best vervelend om een kind voor een dichte deur te laten staan maar het is jouw huis en je moet zelf je grenzen bewaken.

de ouders van kind 2 moeten gewoon eens in gesprek gaan met die andere ouders en aangeven dat ze het wel prettig vinden dat hun kind ook eens bij hun gaat spelen. Ze krijgen dan vanzelf te horen, eventueel na wat doorvragen, hoe de vork in de steel zit.

Heel erg moeilijk. Ik heb zoiets ook wel aan de hand gehad. Mijn dochter had een vriendin die de hele dag bij mij was. Haar moeder belde mij ook telkens op of ik A. mee uit school wilde nemen, ze had altijd wel wat te doen (maar geen baan) Ik werk wel, en moest altijd hollen vliegen en rennen om op tijd thuis te zijn. Totdat ik een keer de moeder belde of ze mijn dochter mee uit school kon nemen, omdat ik met autopech stond. Dat kwam niet zo goed uit...... Vanaf dat moment heb ik haar dochter ook niet meer bij mij laten spelen en is de vriendschap uitgebloeid..... Dit was wel wat schadelijk voor de kinderen, die konden alleen nog maar op school met elkaar spelen. Ik houd er niet van om te tellen hoevaak wie bij wie speelt, maar als je je misbruikt gaat voelen is het vaak wel tijd om er even de "rem" op te zetten.

Op die leeftijd begrijpt een kind al veel. Als je kind weer eens vraagt of dat vriendje mag komen spelen, leg je de reden van weigering gewoon in duidelijke (kinder) taal uit. 'Goeie oppas' zijn is leuk als er afspraken over gemaakt worden, maar mag niet steeds van één kant komen. Als je kindje zich verveelt of een speelmaatje mist, kan je eens proberen om een ander kind uit te nodigen om te komen spelen. Misschien is het dan wel wederzijds.

De ouders van kind 2 moeten het gesprek aangaan met de ouders van kind 1. Wie weet is er wel een oorzaak, is er een zieke in huis, een gehandicapt broertje of zusje wat totaal niet tegen verandering kan, of heeft er iemand smetvrees, of vertoont kind 2 bepaald gedrag waar de ouders van kind 1 zich enorm aan storen. Dan kunnen de ouders van kind 2 alsnog afwegen of ze daar begrip voor willen hebben, of paal en perk willen stellen aan het eenzijdige afspreken. Als er echt geen reden is, moeten de ouders van kind 2 duidelijke afspraken met hun eigen kind maken: 'Pietje mag een keer per week met jou afspreken en dan gaat hij om kwart voor 5 weer naar huis'. Als de ouders van kind 1 echt op zoek zijn naar een goede oppas, kunnen daar misschien ook wel afspraken over gemaakt worden, maar dan wel tegen betaling ;-)

ah, herkenbaar. bij sommigen kan alles en wordt hier gretig gebruik van gemaakt, en bij anderen kan nooit wat. (moet dit doen, dat doen, hier heen, daar heen bla bla) zeg tegen de ouder dat het geen persoonlijke kwestie vind, maar dat jij het ook prettig zal vinden als het andersom kan. veronderschuldig je niet, maar vraag eens of het aan het kindje ligt. (zo heb je geen mening klaar maar je stelt een vraag) zelf pak ik het ook zo aan. mijn ervaring is dat er kinderen zijn die altijd bij anderen spelen. een paar zeggen zelf ook 'bij ons mag het toch nooit'. maar ook mij komt het niet altijd uit, dan wil ik gewoon even met mijn kids lekker de stad in, kinderboerderij etc. ze hebben maar 2 vrije middagen en dan kets ik het ook weleens af bij ouders. sorry (dat is netjes, maar bedoel gewoon NEE, echt niet!!) ik wil met mijn kinderen op pad. of sorry (nee dus) de kids en ik zouden het ook prettig vinden als het een keer andersom zou kunnen. soms moet je hard zijn, anders wordt je idd gezien als een vaste oppas omdat men er vanuit gaat dat het altijd maar kan. het meest extreme wat mij is gevraagd of ik wekelijks een kind wou ophalen om hier te spelen en naar zwemles wou brengen. dan kwam de moeder het kind hier weer ophalen. of ouders die beiden vroeg de deur uit moeten vroegen of ze hun kind hier konden brengen, het hier kon eten, en dan met mij en de kids naar school konden lopen. ja DÁÁÁÁÁHÁÁÁG!!!! spelen okay, maar ben geen gastouder of opvang. ook IK wil mijn ding doen toch?

Wanneer je het vriendelijk vraagt of er soms problemen zijn wanneer kind 2 komt spelen wellicht krijg je een antwoord. En wanneer je wordt beschouwd als een prima oppas dan de bijbehorende rekening presenteren.....

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100