Als ik ongesteld ben, krijg ik de laatste tijd lachbuien / huilbuien etc.. wat kan ik hieraan doen?.. :'(

Ik ben pas 11, maar nu al ongesteld.. Dat is hartstikke vroeg, en weet nog niet hoe ik er het beste mee om kan gaan, ik weet ook niet wat ik er nou mee verder moet.
het zo laten? Dat kan egt niet.. Ik word de laatste tijd snel chagrijnig omdat ik dat ben.. Huil eerder, lach ook wat harder.. Ik wil het niet zo vroeg zijn, ook als ik wil zwemmen, durf ik geen tampon te gebruiken, dat risico neem ik gewoon niet. Hebben jullie wat tips..? Ik heb jullie hulp egt ard nodig..

Doei-xxxxR.

Weet jij het antwoord?

/2500

Ik ben op 12e voor het eerst ongesteld geworden, en dat je je zo voelt heeft met hormonen en veranderingen in je lichaam te maken.Je zit in de ( vroege)puberteit. Het hoort er gewoon bij hoor! Je kan toch wel met je moeder hier over praten?Die heeft dat zelf ook allemaal meegemaakt.;-)

Ik ben nu 13 en ik was ook op mijn 11de ongesteld geworden. Ik heb heel vaak last van buikkrampen en dan ga ik thee/warmebad-douch/of op bed liggen met een asprientje. Maar ik heb oo last van lachbuien/huilbuien dat licht ook bij elk persoon anders en ik doe altijd gwn uit lachen/huilen en dan is het weg dat helpt bij mij xxx kattje30

Hi Roos, inmiddels en ik 20 en alweer 7 jaar ongesteld! Dat je moet huilen en lachen heeft te maken met je hormonen, het beste is om zo regelmatig mogelijk te leven. Eet op tijd en slaap genoeg, dan heb je hier minder last van. Als je heel erg kramp hebt moet je lekker een warm bad nemen of een warme kruik erop leggen! Succes!

Ik ben ook al ongesteld vanaf mijn 11de, dus ik begrijp goed wat je doormaakt. Maar er is helaas niets aan te doen. Alles wat je doormaakt is normaal. Sommige meisjes worden wat chagrijnig, gespannen of depressief in de dagen voor hun menstruatie. Deze gevoelens maken deel uit van een aantal fysieke en emotionele symptomen die bekendstaan onder de naam premenstrueel syndroom (PMS). Deze emotionele en lichamelijke wijzigingen zijn te wijten aan hormonale veranderingen die voor de menstruatie plaatsvinden, maar die gelukkig verdwijnen als je ongesteld wordt en je hormoonniveaus zich stabiliseren. Wat je schrijft over tampons: waarom wil je het risico niet nemen? Ze zijn echt te vertrouwen, hoor. Of je moest heel overvloedig bloeden. Hieronder kan je meer lezen over je menstruatie.

Bronnen:
http://www.kotexpast.com/faqs/menstruation/#a15

Je moet echt tampons proberen dan word je menstruatie(ongesteldheid) veel makkelijker je kan alles doen wt je wilt en hoeft veeel minder vaak naar de wc te gaan, ik durfde het eerst ook niet maar het is zo veel fijner

Ik was ook 11, en wat je beschrijft van die emoties, herken ik erg goed: als ik een zielige film zag huilde ik tranen met tuiten (had ik niet als ik niet ongesteld moest worden), ik kon heel snel heel boos worden en zo. Ik vond het vervelend omdat ik de eerste van de klas was die ongesteld werd, maar ja, daar viel weinig aan te doen. Het is nou eenmaal zo, en geloof me, je leert er wel mee omgaan. Miljarden vrouwen zijn je voorgegaan ;-) Wat tampons betreft: dat kan lastig zijn als je het voor het eerst probeert. Neem minitampons, eventueel met inbrenghuls (een soort kartonnen kokertje waarmee je de tampon makkelijker naar binnen duwt, het kokertje trek je daarna gewoon weer terug en dan zit de tampon op z'n plek). Probeer dat eerst eens als je niet gaat zwemmen, dan kun je ook kijken hoe lang zo'n tampon _niet_ doorlekt en voel je je vertrouwder als je met tampon zou willen gaan zwemmen. (Gewoon voor en na het zwemmen verwisselen.)

Je bent inderdaad vroeg ongesteld. Jij bent niet de enige 11jarige die ongesteld is, en er zijn meisjes die nog vroeger ongesteld worden. Je moet zelf even achter komen hoe je er het beste mee om kan gaan. Praat erover met bekenden in jou omgeving. Vraag hoe zei er mee omgaan. Op die manier kan je van alles uitproberen en erachter komen hoe je het beste met je ongesteldheid om kan gaan. Er is geen reden om bang te zijn met tampons gebruiken. Er zit een touwtje aan dat je hem daarna eruit kan trekken. Het blijft niet in je vagina vastzitten. Vragen anders aan je moeder, zus, oma of iemand anders dichtbij over hun ervaring met tampons. Als je niemand kunt vinden, dan kan je er altijd nog met jou huisarts over praten. Dat je steeds verdrietig word en dan weer heel blij. Dat zijn stemmingswisselingen. Dat komt door de hormonen in jou lichaam. Ik ben zelf geen meisje maar het lijkt mij erg vervelend weinig controle over mijn stemming te hebben. Ik heb wel een diep voor jou nagedacht voor een oplossing. Je kan aan de pil gaan. Bij sommige pillen worden jou stemmingswisselingen minder. Daarvoor moet je even langs jou huisarts gaan, samen komen jullie erachter welke pil hetbeste voor jou is. Je zult er vanzelf aan wennen, succes meid.

Mocht je de pil gebruiken staop dan over naar iets dat minder hormonen afgeeft zoals Mirena spiraal, en st. Janskruid ( natuurwinkel) en vitamine B6 helpen tegen je PMS syndroom ( Premenstrueel syndroom) Daar worfden deze klachten minder van... Tijdens je menstruatie jezelf wat meer verwennen en dan mag je best een keer wat vaker aan de chocola, liefst puur... Daar ga je je dan ook lekkerder van voelen door de Serotonine die daardoor betrr wordt aangemaakt... Toegevoegd na 1 minuut: Uiteraard deze dingen wel even overleggen met je ouders... Het beste, ivm je leeftijd, maar sowieso, is alles zo natuurlijk mogelijk te houden...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100