Hoe kun je je kind beschermen tegen de andere ouder?

Ik en mijn ex vrouw hebben beide gezag over ons kind. Ieder weekend zie ik mijn kindje van 4. Het contact tussen mij en mijn ex vrouw is heel slecht, we communiceren nergens over en hebben al meer als een half jaar mediation gesprekken over het ouderschapsplan. Ik wil erbij vermelden dat ik 2,5 jaar lang op allerlei manieren geprobeerd heb om in contact te komen in het belang van ons kind. Mijn ex vrouw ziet mij en mijn partner als de vijand,en we lopen hier door al jaren op eieren.

Nu dat ons kind ieder weekend komt, word het steeds duidelijker dat ons kind signalen aangeeft niet bij mama te willen zijn. Enkele voorbeelden: Mama is altijd verdrietig. mama moet altijd centjes verdienen(mama zit in de bijstand en werkt niet. Kind zit wel 4 dagen op de kinderopvang.) Iedere week is het overdrachtsmoment vreselijk voor het kind,kind klamt zich vast aan mij en wil niet naar mama. mijn ex vrouw neemt ons kind over en loopt naar binnen met een hysterisch kind. Ons kind is erg gehecht aan mijn nieuwe partner die het kind ook al vanaf 1 jaar kent. Ons kind noemt mijn partner ook mama, vooral sinds ik en mijn partner zelf een kind hebben gekregen. Dit is nooit gepushed, we hebben altijd mijn partner bij de voornaam aangesproken. Het kind was erg verdrietig want mama had gezegd dat mijn partner helemaal geen mama was. Het kind claimt e hang extreem aan mijn partner.

De paniek die ik zie in ons kind baart me heel veel zorgen. Wat kan ik doen als vader om mijn kind te helpen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

stap er mee naar de rechter... Er zal dan een onderzoek plaatsvinden door jeugdzorg en AMK, wij hebben ook problemen gehad met mijn ex en zijn vrouw. Uiteindelijk krgen we een gezinsvoogd toegewezen.. Zikj heeft, in het belang van het kind de boel in goede banen weten te leiden en blijvend. De gezinsvoogd is nu een jaar weg en inmiddels staan we op goede voet met ex en vrouw. In ieder geval goed genoeg voor de rust van iedereen. We doen weer normaal tegen elkaar en er wordt niet meer met vingertjes gewezen. Ik hoor het wel als je vragen hieromtrent hebt... Heel veel succes...

Ik zou volledige voogdij aanvragen bij de rechter, je kind wil niet bij de moeder zijn en ik begrijp dat zij ook niet heel bevoordeling is voor je kind (bijstand, 4 dagen op kinderopvang). Veel succes en sterkte!

Volledige voogdij aanvragen is een mogelijkheid, maar misschien kun je eerst meer dagen met je kind vragen en dan langzaam de overstap nemen naar dat jij primaire voogdij heb? Ik zal als ik jou was langs een advocaat gaan om meer informatie in te winnen over je mogelijkheden. Succes ermee, en mocht je niet meer voogdij kunnen krijgen, blijf Communiceren met je kind en de moeder van je kind!

Met alle respect maar in uw vorige vraag bent u een vrouw, en in deze vraag bent u een man. Als u de vader bent van het kind wat bij uw ex woont, betaal dan gewoon alimentatie,s en laat ze met rust. Dat kind wordt nu heen en weer geslingerd en dat komt niet ten goede aan de opvoeding. 1 jaar na de bevalling zet u er een punt achter. Ik kan de gedachten gang van uw ex wel voorstellen. Uw verhaal is doorspekt met ,,IK,, Denk nu maar eens aan uw kind die nummer 1 moet zijn en ondersteun uw ex daar in. U heeft nu uw eigen gezinnetje, dus wees goed voor uw huidige partner en de kinderen die u op de wereld hebt gezet. (die vroegen er niet om)

Het is altijd moeilijk om als buitenstaander een mening te vormen, met een verhaal van één kant. Dat het kind moeite heeft met de wisseling tussen de moeder en vader is niet vreemd, ook niet als dit alleen is als ze naar moeder gaat. Bedenk wel dat het bij de vader de weekenden zijn, waar er veel meer aandacht is voor het kind, door de weeks moet ze op tijd op, naar de creche enz. Dat kan ook de reden zijn dat ze niet naar mama wil, het is niet als vanzelf, dat ze niet bij mama wil zijn. Zulke uitspraken vind ik persoonlijk nogal kort door de bocht. De mening van de vader, dat het bij mama niet fijn is, brengt hij sneller over bij zijn dochter als hij denkt, dit maakt het alleen maar erger. Dat de moeder het kind over neemt en mee naar binnen neemt, is in mijn ogen ook helemaal niet verkeerd, het heeft geen zin om er langer over te doen. Dat is hetzelfde als je kind huilend op school achter laten, daar zullen de juffen je ook aanraden om na een kusje gewoon weg te gaan. Dat het kind mama zegt tegen de nieuwe partner heeft vader zelf in de hand. Het kindje is 4 en neemt vanalles over, als er door de komst van een kindje tegen de partner, mama gezegt wordt neemt de 4 jarige dit over. Vader had in moeten grijpen en het verschil uitleggen tussen mama en de nieuwe partner die je bij de voornaam noemt en niet mama. Dit is niet een bewuste keuze van een kindje van 4 jaar. Je zal toch samen met de moeder verder moeten, jullie hebben een kind en dat brengt verantwoordelijkheden met zich mee, dat betekend geven en nemen, zoals het in elke relatie gaat. Je bent natuurlijk niet voor niets uit elkaar, maar ooit heb je wel van elkaar gehouden, ooit waren jullie samen gelukkig me dit kleine mensje. Dus ook al gaan dingen niet zoals jij ze graag ziet, geef moeder ook de kans om op háár manier met jullie kind om te gaan. Ook al ben jij het daar niet mee eens. De kunst is het los te laten wat er in het ´ander´ huis gebeurt (ervan uitgaande dat het kind niet mishandelt wordt natuurlijk) Wijs niet met een vinger naar de moeder maar zoek oplossingen zonder iemand ergens de schuld van te geven.

Hmm, dit is een moeilijke situatie. Het feit dat je ex-vrouw zo vijandig doet, is omdat ze waarschijnlijk weet dat jullie het prima voor elkaar hebben en zij (nog) niet. Jullie situatie is ook voor het kind veel prettiger, dat voelt het kind ook en zij weet dat het zo is en dat het kind dat vind. Het is als moeder moelijk te verkroppen dat je kind niet graag bij je is, in deze situatie is echter het kind het belangrijkst. Ik zou proberen te gaan voor gedeelde voogdij. Dus een halve week bij jullie en een halve week bij haar. Je moet je ook beseffen, dat het weekend anders is als doordeweeks. Het kind is overdag naar school en je hebt alleen de weekenden over om iets leuks te doen. En deze weekenden zijn dus alleen voor jullie en niet voor haar. Verder doet zij het naar school brengen en van school afhalen!! Als jullie de zaak eens omdraaien krijgen jullie hopelijk allebei een ander inzicht en misschien dat het jullie nader tot elkaar brengt. (doordeweeks/weekend) Ik weet natuurlijk niet of die mogelijkheden er zijn en hoe ver jullie van elkaar vandaan wonen. Anders zou verhuizen misschien een optie zijn! Nu de volledige voogdij aanvragen zou denk ik leiden tot ruzies, wat je ook niet wilt voor je kind. Je zou evt. de bijstand kunnen bellen en vermelden dat het kind op het kinderdagverblijf zit en de moeder thuis! Eigenlijk wordt de kinderopvang alleen maar vergoed als de persoon in kwestie werkt! Succes

Er is een groot verschil tussen het kind in de weekends bij je hebben, of op weekdagen. Vaak is het zo, dat in het weekend meer tijd is voor een uitstapje, rustig een spelletje doen, boodschappen (waarbij het kind van de weekendouder best een snoepje mag) en allerlei ander leuks. Ik vind zelf de verhouding 'de ene ouder de weekdagen, de ander de weekenden' erg scheef. Mamma moet altijd centjes verdienen, lees ik. Pappa moet dat ook, maar dan is het kind er niet! Het zou wel zo eerlijk zijn om dat naar het kind toe te melden. Op de manier van: 'Als jij bij mamma bent, moet pappa ook werken hoor!' Je schrijft dat je nieuwe partner het kind al kent vanaf dat het een jaar is. Je hebt een compleet nieuw gezin opgestart lijkt wel, een gezin waarin je heel graag je dochter zou hebben. Begrijpelijk, maar niet eerlijk naar je ex toe. Zij is de moeder van het kind. Jouw nieuwe partner zal wel heel lief zijn, en goed voor je dochter zorgen in de tijd dat ze bij jullie is, maar ze is, en zal nooit, de moeder zijn. Als je met je kind begaan bent, dan stel ik voor dat je de bezoekregeling op de schop neemt. Stel aan je ex voor dat je twee van de dagen die het kind nu in de opvang zit, voor haar zorgt. En dan bedoel ik ook dat JIJ zorgt, en NIET je partner! Want dat zie je vaak bij gescheiden mannen, dat ze een ruime bezoekregeling willen, en vervolgens mag de nieuwe partner de kinderen opvangen, want het werk gaat voor. Dat zou een deel van de stress bij moeder weghalen, zodat moeder misschien niet zo verdrietig meer is, en jij kunt je kind van school halen, eventueel eens naar zwemles brengen, kortom, de dagelijkse dingen doen. Succes er mee.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100