Ouderschap & Opvoeding

ze doet dit wanneer haar iets niet bevalt, maar ook juist wanneer ze iets leuk vind of (naar het schijnt) zomaar.

ik begrijp dat wanneer ze nog niet kunnen praten het een manier van aangeven is dat iets niet bevalt, iets gepakt "moet" worden, maar ik wil haar graag leren dat het ook zachtjes kan (of...komt dit later misschien vanzelf?)
negeren, boos worden, gewenst gedrag benoemen en nee/niet doen zeggen werken allen (nog?) niet

het is erg vervelend omdat de kleine er steeds wakker van wordt:(

Toegevoegd na 8 minuten:
er wordt bij ons in huis niet geroepen/geschreeuwd naar elkaar, misschien dat ze het bij de creche andere kinderen ziet doen (ga ervan uit dat de leidsters dit niet doen:)

Toegevoegd na 17 minuten:
denk dat het met name om aandacht vragen en enthousiasme gaat, voorbeeld: als de kat langsloopt wijst ze en gilt om hem vervolgens achterna te willen gaan en te aaien, kusjes geven en knuffelen:)

of boos wanneer bijvoorbeeld het keukenkastje niet opengaat (zit kinderbeveiliging op want daar mag ze niet aankomen) of ze haar hap eten (haar zin) niet, of in geval van het eten niet snel genoeg, krijgt.

ZE KAN DUS NOG NIET PRATEN , DAT IS / VIND IK HET LASTIGE AAN DEZE SITUATIE

Toegevoegd na 6 dagen:
ben ook niet voor straffen in de zin van op de trap/ stafstoel etc omdat ik denk dat ze daar nog te klein voor is, en heus, een kind mag, nee moet, kind zijn, maar een kind moet ook worden opgevoed en leren dat bepaald gedrag niet mag.

Kinderen zijn goed in verschillende dingen. Soms is het verschil in IQ binnen een gezin behoorlijk groot. Heb je er als kind met een lager (gemiddeld) IQ voordeel aan of nadeel van, als je opgroeit in een gezin met 'slimmeriken'? Dat bedoel ik afgezien van liefde, veiligheid en geborgenheid binnen het gezin, en afgezien van echte handicaps.

Ik ben benieuwd of daar onderzoek naar bestaat en of er iets algemeens over te zeggen valt.

Mijn zoon van 5 doet alle klusjes voor kinderen in de klas op belofte van ooit een voetbalplaatje of iets dergelijks. Hij doet het ook zomaar. Punt is dat school ze ook leert in de klas dat helpen goed is. Omdat hij extreem letterlijk denkt, is dat dus heel goed wat hij doet. Maar ik wil niet dat mijn schat straks het 'sukkeltje van de klas' wordt, die straks dus alle klusjes voor iedereen opknapt maar geen vriendjes heeft.

Hoe leg ik hem in letterlijke taal uit dat helpen goed is, maar dat onnodig helpen geen helpen is? Zonder dat hij daarna niemand meer wil helpen?

Toegevoegd na 22 uur:
Iedereen heel erg bedankt voor alle antwoorden en reacties. eigenlijk is het het meest duidelijk: toch laten ervaren. dat heeft ie nu ook gedaan. hij is erachter (via de oma die voor dat andere kind zorgt) dat deze jongen helemaal geen voetbalplaatjes heeft. Ik heb hem gezegd dat hij maar moest zeggen tegen het kind dat het flauw is en het daar gewoon bij moet laten. en hem even niet meer helpen ;) het is bijna zomervakantie dus we zullen hem even flink bijscholen, in elk geval proberen.
er is geen beste antwoord, daarvoor zijn er teveel.